greektheodorides

Tενοντίτιδα De Quervain (Στενωτική Τενοντοελυτρίτιδα De Quervain)

info@theodorideskneesurgeon.com (Anthony Theodorides) — Sat, 03 Apr 2021 17:14:19 GMT

Τι είναι η τενοντίτιδα De Quervain;

Η τενοντίτιδα De Quervain (ονομάζεται επίσης στενωτική τενοντοελυτρίτιδα De Quervain) είναι μια επώδυνη πάθηση δύο τενόντων στο επίπεδο του καρπού στην πλευρά του αντίχειρα
Είναι μία κάκωση λόγω επαναλαμβανόμενης καταπόνησης από υπερβολική χρήση δύο τενόντων που χρησιμοποιούνται για την κίνηση του αντίχειρα μακριά από τα άλλα δάχτυλα

Τι είναι οι τένοντες, ποια η λειτουργία τους και πως είναι οργανωμένοι στο καρπό;

Οι τένοντες είναι ισχυρές οργανωμένες ίνες κολλαγόνου που συνδέουν τους μυς με τα οστά και επομένως επιτρέπουν στους μυς να παράγουν κίνηση του σώματος
Οι τένοντες των εκτεινόντων μυών βρίσκονται στην πίσω πλευρά του καρπού (η απέναντι πλευρά της παλάμης):
Η λειτουργία τους είναι να ισιώσουν τα δάχτυλα και να επεκτείνουν τον καρπό
Είναι χωρισμένοι σε έξι ραχιαία διαμερίσματα στο επίπεδο του καρπού
Το πρώτο ραχιαίο διαμέρισμα βρίσκεται στην πλευρά του αντίχειρα και το 6ο στην πλευρά του μικρού δακτύλου
Οι τένοντες περνάνε μέσα από ένα έλυτρο που είναι ένα περίβλημα συνδετικού ιστού σαν μια σωλήνα
Το έλυτρο βοήθα να κρατηθούν οι τένοντες κοντά στα οστά, να γλιστράνε εύκολα και να αποτρέπουν το φαινόμενο χορδής τόξου κατά την έκταση της άρθρωσης

Ποιους τένοντες επηρεάζει η τενοντίτιδα De Quervain;

Η τενοντίτιδα De Quervain επηρεάζει το πρώτο ραχιαίο διαμέρισμα του καρπού που περιέχει δύο τένοντες:
Μακρός απαγωγός του αντίχειρα:
Η λειτουργία του είναι να γείρει τον καρπό προς τον αντίχειρα και να απαγάγει τον αντίχειρα (η όρθια κίνηση του αντίχειρα μακριά από την παλάμη)
Βραχύς εκτείνοντας του αντίχειρα:
Η λειτουργία του είναι να γείρει τον καρπό προς τον αντίχειρα και να εκτείνει τον αντίχειρα (η πλάγια κίνηση του αντίχειρα μακριά από την παλάμη)

Πως προκαλείται η τενοντίτιδα De Quervain;

Η τενοντίτιδα De Quervain
Εμφανίζεται λόγω πάχυνσης του τενόντιου ελύτρου και / ή οιδήματος των τενόντων
Αυτό προκαλεί αυξημένη τριβή και κατά συνέπεια πόνο καθώς ο τένοντας δυσκολεύεται να περάσει μέσα από το έλυτρο

Πόσο συχνά συμβαίνει η τενοντίτιδα De Quervain ;

Εμφανίζεται πιο συχνά σε ασθενείς που έχουν αγκώνα του τενίστα ή αγκώνα του γκολφέρ
Συχνά παρατηρείται και στους δύο καρπούς σε νέες μητέρες που φροντίζουν τα μωρά τους και τα συμπτώματα φεύγουν μόνα τους όταν μεγαλώνουν τα παιδιά και δε χρειάζεται να τα σηκώνει τόσο συχνά η μητέρα

Ποια είναι τα συμπτώματα τενοντίτιδας De Quervain;

Ο πόνος εμφανίζεται στην πλευρά του αντίχειρα στο ύψος του καρπού
Ο πόνος γίνεται πιο έντονος κατά την κίνηση του αντίχειρα μακριά από την παλάμη (απαγωγή και έκταση του αντίχειρα)
Τα συμπτώματα εμφανίζονται συνήθως σταδιακά
Μερικές φορές σημειώνεται ελαφρύ πρήξιμο στη κερκιδική πλευρά του καρπού (στην πλευρά του αντίχειρα)

Ποιοι είναι οι παράγοντες κινδύνου εμφάνισης τενοντίτιδας De Quervain;

Η τενοντίτιδα De Quervain είναι περίπου 10 φορές πιο συχνή στις γυναίκες από τους άνδρες:
Ειδικά οι μητέρες νεογέννητων που σηκώνουν επανειλημμένα το νεογέννητο με τους αντίχειρες μακριά από τα υπόλοιπα δάχτυλα (ακτινωτά αποκλίνουσες)
Συνήθως επηρεάζει άτομα ηλικίας 30-50 ετών
Συνήθως επηρεάζει τον κυρίαρχο καρπό
Χειρωνακτικές δουλειές
Μπορεί να προκληθεί από άμεσο πλήγμα στον αντίχειρα ή ρευματοειδή αρθρίτιδα
Η κίνηση του καρπού στο πλάγια καθώς ο καρπός είναι μια γροθιά είναι ιδιαίτερα προκλητική κίνηση όπως:
Ανύψωση μικρών παιδιών
Κηπουρική
Αθλήματα με ρακέτες
Σκι
Χρήση σφυριού
Παίζοντας παιχνίδια στον υπολογιστή που περιλαμβάνει επανειλημμένο πάτημα ενός κουμπιού με τον αντίχειρα

Πως γίνεται η διάγνωση της τενοντίτιδας De Quervain;

Το κλασικό τεστ για την κλινική διάγνωση της τενοντίτιδας De Quervain είναι το Finkelstein τεστ
Ζητείται από τον ασθενή να κάνει μια γροθιά τυλίγοντας τα δάχτυλά του πάνω από τον αντίχειρα (σε αντίθεση με τον πιο συμβατικό αντίχειρα πάνω από τα δάχτυλα)
Ενώ διατηρεί τη γροθιά του σε αυτή τη θέση, ο γιατρός μετακινεί τον καρπό μακριά από τον αντίχειρα προς την πλευρά του μικρού δαχτύλου
Εάν αυτό προκαλεί πόνο, τότε είναι θετικό τεστ για την τενοντίτιδα De Quervain, καθώς οι ερεθισμένοι τένοντες αναγκάζονται να κινηθούν κάτω από το στενό έλυτρο

Ποια είναι η θεραπεία της τενοντίτιδας De Quervain;

Οι περισσότερες περιπτώσ εις τενοντίτιδας De Quervain θα επιλυθούν με συντηρητική αντιμετώπιση
Υπάρχει υψηλό ποσοστό υποτροπής, δηλαδή μπορεί να επανέλθει μόλις τα συμπτώματα υποχωρήσουν
Η αρχική θεραπεία είναι:
Ανάπαυση του καρπού για 4-6 εβδομάδες
Αποφυγή των επαναλαμβανόμενων κινήσεων του αντίχειρα όσο το δυνατόν περισσότερο
Αντιφλεγμονώδη φάρμακα:
Βοηθούν στην αντιμετώπιση του πόνου και της φλεγμονής
Συνίσταται η αποφυγή μακροχρόνιας χρήσης λόγω πιθανόν επιπλοκών
Νάρθηκας ακινητοποίησης αντίχειρα
Παγοθεραπεία
Φυσιοθεραπεία για την ενίσχυση των μυών που χρησιμοποιούνται για την κίνηση του αντίχειρα
Ένεση κορτιζόνης στο προσβεβλημένο έλυτρο αλλά όχι μέσα στον τένοντα βοηθά στην μείωση της φλεγμονής και του πόνου
Μελέτες έχουν δείξει ότι το 20% των ασθενών που χρησιμοποιούν νάρθηκα ακινητοποίησης αντίχειρα μόνο για 6 εβδομάδες είχαν βελτίωση στα συμπτώματα και το ποσοστό αυξήθηκε στο 60% όταν συνδυάστηκε με αντιφλεγμονώδη φάρμακα:
Ο νάρθηκας πρέπει να επιτρέπει κάποια κίνηση του αντίχειρα σε αντίθεση με την πλήρη ακινητοποίησή του
Η χειρουργική θεραπεία λαμβάνεται υπόψη για περιπτώσεις όπου η συντηρητική αντιμετώπιση έχει αποτύχει:
Έχει υψηλό ποσοστό επιτυχίας
Μέσω μιας μικρής τομής στη βάση του αντίχειρα αποσυμπιέζονται και απελευθερώνονται οι ερεθισμένοι τένοντες από το περίβλημα τους (έλυτρο)
Η αναισθησία είναι τοπική και ο ασθενής πάει σπίτι του την ίδια μέρα
Γύρω από την τομή υπάρχει ένα νεύρο (επιπολής κλάδος του κερκιδικού νεύρου) που δίνει αίσθηση στην περιοχή γι’ αυτό είναι σημαντικό η εγχείρηση να γίνει από ένα εξειδικευμένο ορθοπαιδικό για να αποφευχθεί πιθανή επιπλοκή

Ποια είναι η πρόληψη κατά της τενοντίτιδας De Quervain;

Αποφυγή προκλητικών κινήσεων που προκαλούν πόνο
Κάνοντας τακτικά διαλείμματα όταν πρέπει να κάνετε επαναλαμβανόμενη κίνηση στον καρπό
Κρατώντας τους μυς των χεριών και του αντιβράχιου δυνατούς

Μπορείτε να βρείτε περισσότερες σχετικές πληροφορίες εδώ:

Ωλένια Νευρίτιδα στον Αγκώνα

info@theodorideskneesurgeon.com (Anthony Theodorides) — Sat, 03 Apr 2021 17:04:52 GMT

Τι είναι η ω λένια νευρίτιδα;

Ωλένια νευρίτιδα στον αγκώνα (επίσης γνωστό ως παγίδευση του ωλένιου νεύρου στον αγκώνα, σύνδρομο ωλένιου σωλήνα και Cubital Tunnel Syndrome) συμβαίνει όταν το ωλένιο νεύρο παγιδεύεται, συμπιέζεται και επομένως ερεθίζεται στην εσωτερική πλευρά του αγκώνα
Είναι η δεύτερη πιο συχνή παγίδευση περιφερειακού νεύρου μετά την παγίδευση του μέσου νεύρου στον καρπό γνωστό ως σύνδρομο καρπιαίου σωλήνα

Τι είναι το ωλένιο νεύρο και που βρίσκεται;

Το ωλένιο νεύρο είναι ένα από τα τρία κύρια νεύρα του άνω άκρου:
Τα άλλα δύο κύρια νεύρα του άνω άκρου είναι το μέσο νεύρο και το κερκιδικό νεύρο
Το ωλένιο νεύρο ξεκινά από το βραχιόνιο πλέγμα στο λαιμό, περνάει τον αγκώνα από την εσωτερική πλευρά και καταλήγει στο χέρι:
Σε διάφορα σημεία κατά την πορεία περνάει από στενές περιοχές όπου μπορεί να παγιδευτεί και να προκαλέσει συμπτώματα στον ασθενή
Η πιο κοινή παγίδευση του ωλένιου νεύρου είναι στον ωλένιο σωλήνα (αύλακα) στην εσωτερική πλευρά του αγκώνα:
Η δεύτερη πιο κοινή παγίδευση του ωλένιου νεύρου είναι στο χέρι στον σωλήνα του Guyon
Όταν κάποιος χτυπήσει κατά λάθος την εσωτερική πλευρά του αγκώνα π.χ. σε μια καρέκλα νιώθει ένα έντονο ηλεκτρικό ερέθισμα σαν ηλεκτροσόκ από τον αγκώνα και πάει κάτω προς το μικρό και παράμεσο δάχτυλο:
Αυτό συμβαίνει επειδή το ωλένιο νεύρο στο σωλήνα του αγκώνα όπου διέρχεται είναι επιφανειακό και μη προστατευμένο και ως εκ τούτου τραυματίζεται εύκολα από εξωτερικές δυνάμεις

Ποια είναι η ανατομία του ωλένιου σωλήνα στον αγκώνα;

Ο ωλένιος σωλήνας ή αύλακας είναι ένας χώρος στην εσωτερική πλευρά του αγκώνα
Βρίσκεται ανάμεσα στον έσω επικόνδυλο (οστική προεξοχή στην εσωτερική πλευρά του αγκώνα) και τον ωλέκρανο (η μεγάλη οστική προεξοχή στο πίσω μέρος του αγκώνα)
Ο ωλένιος σωλήνας καλύπτεται από την κάψουλα της άρθρωσης του αγκώνα και τον έσω πλάγιο σύνδεσμο

Πως προκαλείται η ωλένια νευρίτιδα του αγκώνα;

Ο ωλένιος σωλήνας είναι ένας μικρός χώρος και οποιαδήποτε διόγκωση σε αυτήν την περιοχή θα ασκήσει πίεση στο νεύρο προκαλώντας συμπτώματα
Το ωλένιο νεύρο είναι επιφανειακά και κοντά στο δέρμα και έτσι η παρατεταμένη άμεση πίεση ή ξαφνικό τραύμα θα τραυματίσει το νεύρο
Το ωλένιο νεύρο τεντώνεται όταν ο αγκώνας κάμπτεται γύρο από τον έσω επικόνδυλο:
Επομένως, διατηρώντας τον αγκώνα λυγισμένο για παρατεταμένες περιόδους, ερεθίζει το νεύρο προκαλώντας αρχικά αλλαγές στην αίσθηση στο μικρό και παράμεσο δάκτυλο και αργότερα οι μύες του χεριού αποδυναμώνονται και ατροφούν

Ποια είναι η λειτουργία του ωλένιου νεύρου;

Η λειτουργία του ωλένιου νεύρου είναι να:
Παρέχει αίσθηση στο μικρό και παράμεσο δάχτυλο
Ελέγχει τους περισσότερους μυς του χεριού που παρέχουν λεπτές κινήσεις
Ελέγχει μερικούς από τους μυς στο αντιβράχιο που παρέχουν την δύναμη για μια ισχυρή λαβή
Επομένως, αυτές οι λειτουργίες επηρεάζονται ανάλογα με την σοβαρότητα και χρόνο παγίδευσης του ωλένιου νεύρου στον αγκώνα

Ποια είναι τα συμπτώματα της ωλένιας νευρίτιδας του αγκώνα;

Υπαισθησία, μούδιασμα και μυρμήγκιασμα στο μικρό και παράμεσο δάκτυλο:
Αυτή η αίσθηση πολλές φορές είναι διαλείπουσα (πάει και έρχεται) και πιο έντονη τη νύχτα λόγω συνεχής κάμψης του αγκώνα και όταν ξυπνήσει ο ασθενής και τεντώσει τον αγκώνα τα συμπτώματα καλυτερεύουν μέσα σε λίγα λεπτά
Όταν είναι πιο σοβαρό μπορεί να οδηγήσει σε αδυναμία στη λαβή και σε δυσκολία συντονισμού των δακτύλων π.χ. στην δακτυλογράφηση ή παίζοντας ένα μουσικό όργανο παίζοντας πιάνο συντονισμό δακτύλου
Η ατροφία μυών στο χέρι και η γαμψοδακτυλία (κάμψη των δακτύλων) συμβαίνει σε ακόμη πιο σοβαρές και παραμελημένες περιπτώσεις και αυτό είναι μη αναστρέψιμο, οπότε είναι σημαντικό να ζητήσετε ιατρική βοήθεια εάν τα συμπτώματα επιμένουν για περισσότερο από 6 εβδομάδες
Ενώ τα περισσότερα από τα συμπτώματα εμφανίζονται στο χέρι, μπορεί επίσης να υπάρχει πόνος και μυρμήγκιασμα στην εσωτερική πλευρά του αγκώνα και του αντιβράχιου

Ποιο είναι οι παράγοντες κινδύνου της ωλένιας νευρίτιδας;

Αρκετές φορές η ακριβής αιτία δεν είναι γνωστή
Παρατεταμένες περίοδοι κάμψης του αγκώνα (κρατώντας το λυγισμένο) όπως συμβαίνει όταν κοιμάστε ή κρατάτε το κινητό τηλέφωνο
Συνεχής πίεση στην εσωτερική επιφάνεια του αγκώνα σε σκληρές επιφάνειες, όπως γραφεία ή πολυθρόνες
Προηγούμενο κάταγμα ή εξάρθρωση του αγκώνα
Οίδημα ή κύστες στην εσωτερική πλευρά του αγκώνα
Οστεόφυτα που προκύπτουν από αρθρίτιδα στον αγκώνα
Αθλήματα ή επαγγέλματα που περιλαμβάνουν επαναλαμβανόμενη κίνηση του αγκώνα

Πως γίνεται η διάγνωση της ωλένιας νευρίτιδας του αγκώνα;

Το ιστορικό και η εξέταση του ασθενούς είναι πολύ ενδεικτικά της ωλένιας νευρίτιδας στον αγκώνα
Υπαισθησία στην κατανομή του ωλένιου νεύρου που καλύπτει το μικρό και παράμεσο δάκτυλο
Σε μερικούς ασθενείς παρατηρείται ολίσθηση του ωλένιου νεύρου έξω από τον ωλένιο αύλακα που σε κάποιους είναι η αιτία ερεθίσματος του νεύρου
Tinnel τεστ:
Χτυπώντας το ωλένιο νεύρο στο εσωτερικό μέρος του αγκώνα στέλνει ηλεκτροσόκ στο μικρό και παράμεσο δάκτυλο
Κρατώντας τον αγκώνα λυγισμένο για ένα λεπτό αναπαράγει μούδιασμα και μυρμήγκιασμα στα δάκτυλα που καλύπτει το ωλένιο νεύρο
Είναι σημαντικό να αποκλειστούν άλλες αιτίες για τα συμπτώματα όπως:
Η αυχενική δισκοπάθεια με την κήλη του μεσοσπονδύλιου δίσκου (δισκοκήλη) να πιέζει νεύρο στον αυχένα
Σύνδρομο θωρακικής εξόδου που προκαλεί πίεση στο βραχιόνιο πλέγμα στον αυχένα
Ακτινογραφίες:
Βοηθούν στην ανίχνευση οστικού τραύματος ή αρθρίτιδας του αγκώνα
Ηλεκτρονευρογράφημα (μελέτη αγωγιμότητας νεύρων):
Εξετάζει την λειτουργικότητα των περιφερειακών νεύρων
Τα νεύρα είναι σαν ηλεκτρικά καλώδια μεταφέροντας μηνύματα μεταξύ του εγκεφάλου και των μυών ή του δέρματος
Περιλαμβάνει την τοποθέτηση μικρών ηλεκτροδίων στο δέρμα σε συγκεκριμένα ανατομικά σημεία του σώματος
Μέσω ηλεκτρικών παλμών χαμηλής έντασης εξετάζονται τα δυναμικά που δημιουργούνται από την σύσπαση των μυών που νευρώνονται από τα αντίστοιχα νεύρα
Παρέχει μια λεπτομερή ανάλυση και δείχνει πόσο καλά λειτουργεί ένα νεύρο μετρώντας πόσο γρήγορα το ηλεκτρικό σήμα μεταδίδεται από το νεύρο
Όσο πιο αργή είναι η ταχύτητα τόσο πιο πολύ είναι τραυματισμένο το νεύρο
Ανιχνεύουν κατά πόσο το νεύρο έχει υποστεί βλάβη καθώς επίσης βοηθά στον εντοπισμό του τραύματος στο νεύρο
Αυτό θα βοηθήσει στην χορήγηση κατάλληλης θεραπείας
Ηλεκτρομυογράφημα:
Αυτό είναι παρόμοιο με τις μελέτες αγωγιμότητας των νεύρων, αλλά αναλύει την ηλεκτρική δραστηριότητα που παράγεται από τους σκελετικούς μύες
Οι μύες συστέλλονται ανταποκρινόμενοι στα ερεθίσματα των νεύρων από τον εγκέφαλο
To ηλεκτρομυογράφημα μετρά πόσο καλά οι μύες ανταποκρίνονται σε αυτά τα νευρικά ερεθίσματα

Ποια είναι η θεραπεία της ωλένιας νευρίτιδας του αγκώνα;

Στις περισσότερες περιπτώσεις η συντηρητική θεραπεία είναι αποτελεσματική ιδιαίτερα εάν εφαρμοστεί εγκαίρως
Αυτό περιλαμβάνει:
Αποφυγή προκλητικών ενεργειών όπως:
Πίεση των αγκώνων σε σκληρές επιφάνειες π.χ. γραφείο, καρέκλα
Έχοντας τον αγκώνα λυγισμένο για παρατεταμένες περιόδους ειδικά τη νύχτα ή κρατώντας το κινητό
Φορώντας νάρθηκα που ελαχιστοποιεί την κάμψη του αγκώνα:
Ειδική νάρθηκες που κρατάνε το αγκώνα σε κάμψη 45 μοιρών έχουν δείξει θετικά αποτελέσματα
Ειδάλλως τύλιγμα μιας πετσέτας γύρω από τον αγκώνα τη νύχτα είναι ιδιαίτερα αποτελεσματικό στην αποφυγή κάμψης του αγκώνα ενώ κοιμάστε
Τα αντιφλεγμονώδη φάρμακα μπορούν να βοηθήσουν
Υπάρχουν λίγες ενδείξεις ότι η φυσιοθεραπεία ή το μασάζ στην περιοχή βελτιώνουν τα συμπτώματα
Συνιστάται χειρουργική επέμβαση εάν:
Τα συντηρητικά μέτρα δεν είναι αποτελεσματικά
Υπάρχει σοβαρή παγίδευση του ωλένιου νεύρου
Μυϊκή αδυναμία και ατροφία στο χέρι εμφανίστηκε ως αποτέλεσμα της παγίδευσης του νεύρου
Υπάρχουν διάφορες χειρουργικές επεμβάσεις και η κατάλληλη εξαρτάται από την αιτία του ερεθισμού του ωλένιου νεύρου:
Διάνοιξη του ωλένιου σωλήνα και απελευθέρωση του νεύρου από διάφορους ιστούς που το πιέζουν:
Αυτό είναι πολύ αποτελεσματικό για ήπιες και μέτριες περιπτώσεις
Η πρόσθια μεταφορά του ωλένιου νεύρου μπροστά από την εσωτερική οστική προεξοχή (έσω επικόνδυλο) και έτσι αποτρέπεται η τριβή και πίεση του νεύρου στην κάμψη του αγώνα
Η εσώ επικονδυλεκτομή περιλαμβάνει την αφαίρεση μέρους της εσωτερικής οστικής προεξοχής και έτσι μειώνεται η πίεση στο ωλένιο νεύρο όταν ο αγκώνας κάμπτεται
Αυτές οι επεμβάσεις γίνονται με ημερήσια νοσηλεία και ο ασθενής μπορεί να πάει σπίτι του το ίδιο βράδυ
Τα αποτελέσματα της χειρουργικής επέμβασης είναι γενικά καλά για τις περισσότερες περιπτώσεις, αλλά τα αποτελέσματα δεν είναι τόσο καλά σε προχωρημένα στάδια τραυματισμού του νεύρου, ειδικά όταν έχει συμβεί ατροφία μυών:
Oπότε είναι σημαντικό να ζητήσετε ιατρική βοήθεια σύντομα εάν τα συμπτώματα έχουν επιμείνει
Σε περίπτωση ατροφία των μυών υπάρχουν άλλες χειρουργικές επιλογές όπως μεταφορά τενόντων

Ποια είναι η πρόληψη κατά της ωλένιας νευρίτιδας του αγκώνα;

Αποφύγετε δραστηριότητες που κρατούν τον αγκώνα λυγισμένο για παρατεταμένα χρονικά διαστήματα
Εάν εργάζεστε ή σπουδάζετε σε ένα γραφείο αποφύγετε:
Χαμηλή καρέκλα
Στήριξη των αγκώνων στα μπράτσα μιας καρέκλας
Μην ακουμπάτε τους αγκώνες σε σκληρές επιφάνειες, όπως γραφείο, υποβραχιόνιο καρέκλας ή πόρτας αυτοκινήτου
Όταν πηγαίνετε για ύπνο τυλίξτε απαλά μια πετσέτα γύρω από τον αγκώνα έτσι ώστε να μην ασκείτε πίεση στον αγκώνα, αλλά να περιορίσετε το λύγισμά του αγκώνα

Μπορείτε να βρείτε περισσότερες σχετικές πληροφορίες εδώ:

Σύνδρομο Καρπιαίου Σωλήνα

info@theodorideskneesurgeon.com (Anthony Theodorides) — Fri, 02 Apr 2021 19:35:37 GMT

Τι είναι το σύνδρομο καρπιαίου σωλήνα;

Το σύνδρομο καρπιαίου σωλήνα είναι μια κοινή πάθηση που προκαλεί μούδιασμα, μυρμήγκιασμα και αδυναμία στο χέρι
Είναι η πιο συχνή παγίδευση περιφερειακού νεύρου
Προκαλείται από παγίδευση του μέσου νεύρου καθώς περνά από το αντιβράχιο στο χέρι μέσω ενός περάσματος που ονομάζεται καρπιαίος σωλήνας
Το μέσο νεύρο είναι ένα από τα τρία κύρια νεύρα που τροφοδοτούν το άνω άκρο:
Τα άλλα δύο νεύρα είναι το ωλένιο νεύρο και το κερκιδικό νεύρο

Τι είναι ο καρπιαίος σωλήνας;

Ο καρπιαίος σωλήνας είναι ένα στενό κανάλι στον καρπό
Σχηματίζεται από τα οστά του καρπού και τον εγκάρσιο καρπιαίο σύνδεσμο που είναι μία σφιχτή ισχυρή δομή που κράτα το σωλήνα ενωμένο
Μέσω της σήραγγας περνάνε:
9 τένοντες που λυγίζουν τον αντίχειρα, τα δάχτυλα και το χέρι
Μέσο νεύρο

Ποια είναι η λειτουργία του μέσου νεύρου;

Η λειτουργία του μέσου νεύρου στο χέρι είναι:
Παρέχει αίσθηση στην παλάμη, στον αντίχειρα, τον δείκτη, το μέσο και το μισό του παράμεσου δαχτύλου
Ελέγχει τους μυς στη βάση του αντίχειρα
Επομένως, αυτές οι λειτουργίες επηρεάζονται ανάλογα με τη σοβαρότητα του συνδρόμου του καρπιαίου σωλήνα

Πως προκαλείται το σύνδρομο καρπιαίου σωλήνα;

Ο καρπιαίος σωλήνας είναι ένας μικρός χώρος που δεν έχει την ικανότητα να επεκτείνεται σε όγκο
Επομένως, οτιδήποτε μειώνει τον όγκο αυτού του σωλήνα αυξάνει την πίεση στο μέσο νεύρο

Πόσο συχνά συμβαίνει το σύνδρομο καρπιαίου σωλήνα;

Είναι η πιο κοινή αιτία περιφερειακής νευροπάθειας από παγίδευση νεύρου(αντιπροσωπεύει περίπου το 90% από αυτές) και μία από τις πιο κοινές αιτίες πόνου στο χέρι και στον καρπό
Επηρεάζει περίπου το 3-5% του ενήλικου πληθυσμού
Συνήθως εμφανίζεται μεταξύ 35-60 ετών
Οι γυναίκες έχουν τρεις φορές περισσότερες πιθανότητες να το πάθουν από τους άνδρες

Ποια είναι τα συμπτώματα του συνδρόμου καρπιαίου σωλήνα;

Στις περισσότερες περιπτώσεις τα συμπτώματα εμφανίζονται σταδιακά χωρίς κάποιο συγκεκριμένο τραυματισμό ή επεισόδιο
Στην αρχή τα συμπτώματα έρχονται και φεύγουν κατά διαστήματα αλλά μετά γίνονται πιο συχνά, κρατάνε περισσότερο και μετέπειτα παραμένουν μόνιμα
Μούδιασμα, μυρμήγκιασμα, ή κάψιμο στην κατανομή του μέσου νεύρου που είναι ο αντίχειρας, ο δείκτης, ο μέσος και η μισή πλευρά του παράμεσου δάκτυλου που είναι σε επαφή με το μέσο δάκτυλο
Εάν η αίσθηση αυτή είναι πιο σοβαρή μπορεί να οδηγήσει σε αδυναμία στο χέρι
Το μικρό δάχτυλο δεν επηρεάζεται γιατί νευρώνεται από το ωλένιο νεύρο
Πολλοί ασθενείς παρατηρούν ότι ο πόνος και το μούδιασμα στα δάχτυλά τους συμβαίνει καθώς κοιμούνται και αισθάνονται την ανάγκη να κουνήσουν το χέρι για να ανακουφίσουν τα συμπτώματα
Η αδυναμία στο χέρι εμφανίζεται σε μεταγενέστερο στάδιο και μπορεί να εμφανιστεί με πτώση αντικειμένων απροσδόκητα και δυσκολία στην εκτέλεση λεπτών κινήσεων, όπως κουμπώνοντας τα ρούχα
Οι ασθενείς δυσκολεύονται να γράψουν, να πληκτρολογήσουν ένα πληκτρολόγιο, να χειριστούν μικρά αντικείμενα, να κρατήσουν ένα βιβλίο για να διαβάσουν, να πιάσουν το τιμόνι κατά την οδήγηση
Σε πιο σοβαρές και χρόνιες καταστάσεις οι μύες γύρω από τον αντίχειρα στην πλευρά της παλάμης μπορεί να ατροφήσουν
Το 60% των ανθρώπων έχει συμπτώματα συνδρόμου καρπιαίου σωλήνα και στους δύο καρπούς

Ποιοι είναι οι παράγοντες κινδύνου του συνδρόμου καρπιαίου σωλήνα;

Κακώσεις λόγω επαναλαμβανόμενης καταπόνησης είναι μια κοινή αιτία συνδρόμου καρπιαίου σωλήνα:
Επαναλαμβανόμενες κινήσεις του καρπού σε επαγγέλματα όπως δακτυλογράφοι, εντατική χρήση υπολογιστή, κατασκευαστικές εργασίες, εργοστάσια και γραμμής συναρμολόγησης
Τακτική χρήση δονητικών εργαλείων (π.χ. κομπρεσέρ, τρυπάνι) ή εκείνων που απαιτούν ισχυρές κινήσεις
Μεγαλύτερη ηλικία (σπάνια εμφανίζεται κάτω των 20 ετών)
Γυναίκες έχουν τρεις φορές μεγαλύτερο ρίσκο από τους άνδρες
Εγκυμοσύνη (τα συμπτώματα τείνουν να εξαφανιστούν μετά τον τοκετό)
Παχυσαρκία
Διαβήτης
Χαμηλά επίπεδα θυρεοειδούς (υποθυρεοειδισμός)
Ρευματοειδής αρθρίτιδα
Προηγούμενο κάταγμα στον καρπό

Πως γίνεται η διάγνωση του συνδρόμου καρπιαίου σωλήνα;

Το ιστορικό και η εξέταση του ασθενούς είναι πολύ ενδεικτικά του συνδρόμου καρπιαίου σωλήνα
Υπαισθησία στην κατανομή του μέσου νεύρου που καλύπτει την παλάμη και την πλευρά του αντίχειρα, του δείκτη και των μεσαίων δακτύλων
Ακτινογραφίες:
Μπορούν να βοηθήσουν στον αποκλεισμό οστικού τραύματος ή αρθρίτιδας στον καρπό
Tinnel τεστ:
Χτυπώντας το μεσαίο νεύρο πάνω από την άρθρωση του καρπού, στέλνει ηλεκτροσόκ στα δάχτυλα που νευρώνονται από το διάμεσο νεύρο
Phalen τεστ:
Ο ασθενής βάζει τα αντιβράχια του μπροστά σε οριζόντια θέση και πιέζει το πίσω μέρος των χεριών του μαζί για να προκαλέσει τη μέγιστη κάμψη των καρπών για 30-60 δευτερόλεπτα
Το τεστ είναι θετικό για το σύνδρομο καρπιαίου σωλήνα εάν αναπαράγει μούδιασμα και μυρμήγκιασμα στον αντίχειρα, τον δείκτη και τα μεσαία δάχτυλα
Durkan τεστ:
Πιέζοντας τον καρπιαίο σωλήνα με τον αντίχειρα για 30 δευτερόλεπτα προκαλείται μούδιασμα και μυρμήγκιασμα στην κατανομή του μέσου νεύρου
Είναι το πιο ευαίσθητο κλινικό διαγνωστικό τεστ για το σύνδρομο καρπιαίου σωλήνα
Ηλεκτρονευρογράφημα (μελέτη αγωγιμότητας νεύρων):
Εξετάζει την λειτουργικότητα των περιφερειακών νεύρων
Τα νεύρα είναι σαν ηλεκτρικά καλώδια μεταφέροντας μηνύματα μεταξύ του εγκεφάλου και των μυών ή του δέρματος
Περιλαμβάνει την τοποθέτηση μικρών ηλεκτροδίων στο δέρμα σε συγκεκριμένα ανατομικά σημεία του σώματος
Μέσω ηλεκτρικών παλμών χαμηλής έντασης εξετάζονται τα δυναμικά που δημιουργούνται από την σύσπαση των μυών που νευρώνονται από τα αντίστοιχα νεύρα
Παρέχει μια λεπτομερή ανάλυση και δείχνει πόσο καλά λειτουργεί ένα νεύρο μετρώντας πόσο γρήγορα το ηλεκτρικό σήμα μεταδίδεται από το νεύρο
Όσο πιο αργή είναι η ταχύτητα τόσο πιο πολύ είναι τραυματισμένο το νεύρο
Ανιχνεύουν κατά πόσο το νεύρο έχει υποστεί βλάβη καθώς επίσης βοηθά στον εντοπισμό του τραύματος στο νεύρο
Αυτό θα βοηθήσει στην χορήγηση κατάλληλης θεραπείας
Ηλεκτρομυογράφημα:
Αυτό είναι παρόμοιο με το ηλεκτρονευρογράφημα, αλλά αναλύει την ηλεκτρική δραστηριότητα που παράγεται από τους σκελετικούς μύες
Οι μύες συστέλλονται ανταποκρινόμενοι στα ερεθίσματα των νεύρων από τον εγκέφαλο
To ηλεκτρομυογράφημα μετρά πόσο καλά οι μύες ανταποκρίνονται σε αυτά τα νευρικά ερεθίσματα

Ποια είναι η θεραπεία του συνδρόμου καρπιαίου σωλήνα;

Η συντηρητική αντιμετώπιση είναι συνήθως η πρώτη προσέγγιση εκτός από τις πιο σοβαρές περιπτώσεις και περιλαμβάνει:
Να φοράτε νάρθηκα στον καρπό ειδικά τη νύχτα
Αντιφλεγμονώδη φάρμακα
Ένεση κορτιζόνης στο καρπιαίο σωλήνα για τη μείωση της φλεγμονής
Βελτίωση διορθωτικών παραγόντων όπως ο διαβήτης και τα χαμηλά επίπεδα του θυρεοειδούς
Φυσιοθεραπεία για τη βελτίωση της κίνησης και δύναμης στο χέρι, τον καρπό και τα δάχτυλα
Χρήση ζεστής και κρύας κομπρέσας για την ανακούφιση του πόνου
Βελτιστοποίηση του εργασιακού περιβάλλοντος για ελαχιστοποίηση των επαναλαμβανόμενων τραυματισμών καταπόνησης όπως:
Καθίστε σωστά σε μια καρέκλα στο σωστό ύψος και απόσταση από το γραφείο
Οι καρποί πρέπει να ευθυγραμμίζονται με τα αντιβράχια που δεν πρέπει να ακουμπούν στην άκρη του γραφείου
Τα αντιβράχια πρέπει να είναι οριζόντια
Το σύνδρομο καρπιαίου σωλήνα συνήθως επιδεινώνεται αργά, αλλά εάν αντιμετωπιστεί κατάλληλα και άμεσα μπορεί να βοηθήσει στη θεραπεία του
Η χειρουργική επέμβαση περιλαμβάνει την απελευθέρωση του σφιχτού εγκάρσιου καρπιαίου συνδέσμου που ονομάζεται αποσυμπίεση καρπιαίου σωλήνα διαμέσου δερματικής τομής 2-3εκ:
Πρόκειται για μια πολύ συνηθισμένη και πολύ επιτυχημένη επέμβαση (> 90%) που γίνεται με ημερήσια νοσηλεία
Μπορεί να πραγματοποιηθεί με τοπική / περιφερειακή αναισθησία και έτσι ο ασθενής παραμένει ξύπνιος
Δρα για να απελευθερώσει την πίεση στο νεύρο
Όσο πιο χρόνιο και προχωρημένο είναι το σύνδρομο του καρπιαίου σωλήνα πριν από την επέμβαση τόσο περισσότερο χρόνο χρειάζεται για να ανακάμψουν τα συμπτώματα

Ποια είναι η πρόληψη του συνδρόμου καρπιαίου σωλήνα;

Κάνετε συχνά διαλείμματα όταν κάνετε επαναλαμβανόμενες δραστηριότητες
Τεντώστε τον καρπό σας πάνω κάτω τακτικά
Αποφύγετε την κακή στάση του σώματος όπως περιγράφεται προηγουμένως
Διατηρήστε την ουδέτερη θέση του καρπού και αποφύγετε τις ακραίες θέσεις επέκτασης και κάμψης του καρπού
Αποφύγετε την περιττή και υπερβολική δύναμη κατά την εκτέλεση μιας εργασίας
Μειώστε τη συχνότητα και τη δύναμη να πιάνετε αντικείμενα σε λυγισμένη θέση:
Παρατηρείται συχνά ότι οι ασθενείς ασκούν περιττή επιπλέον δύναμη από ότι απαιτείται για την εκτέλεση μιας εργασίας

Μπορείτε να βρείτε περισσότερες σχετικές πληροφορίες εδώ:

Έξω Επικονδυλίτιδα του Αγκώνα (Αγκώνας του Τενίστα)

info@theodorideskneesurgeon.com (Anthony Theodorides) — Wed, 31 Mar 2021 05:03:05 GMT

Τι είναι η έξω επικονδυλίτιδα του αγκώνα;

Η έξω επικονδυλίτιδα του αγκώνα (επίσης γνωστή ως αγκώνας του τενίστα) είναι μία κάκωση λόγω επαναλαμβανόμενου τραυματισμού των τενόντων του αντιβράχιου που προέρχονται από τον έξω επικόνδυλο (οστική προεξοχή στο εξωτερικό μέρος του αγκώνα)
Ενώ οι παίκτες τένις είναι ιδιαίτερα επιρρεπείς σε αυτήν την κατάσταση, δεν συμβαίνει αποκλειστικά σε αυτούς

Πως προκαλείται η έξω επικονδυλίτιδα του αγκώνα;

Οι μύες του αντιβράχιου που εκτείνουν τον καρπό και τα δάχτυλα (ανυψώνονται μακριά από την παλάμη) προέρχονται από τον έξω επικόνδυλο (οστική προεξοχή στην εξωτερική πλευρά του αγκώνα)
Η έξω επικονδυλίτιδα προκύπτει εξαιτίας τραυματισμού ενός συγκεκριμένου τένοντα του αντιβραχίου που ονομάζεται βραχύς κερκιδικός εκτείνων του καρπού (extensor carpi radialis brevis, ECRB) λόγω υπερβολικής χρήσης
Αυτός ο μυς είναι ιδιαίτερα ενεργός κατά την έκταση του καρπού και των δακτύλων με τον αγκώνα ίσιο που είναι η πιο προκλητική θέση για να προκαλέσει την έξω επικονδυλίτιδα του αγκώνα
Η έξω επικονδυλίτιδα του αγώνα είναι ένας τύπος κάκωσης λόγω επαναλαμβανόμενης καταπόνησης επειδή η επαναλαμβανόμενη έκταση του καρπού προκαλεί μικροσκοπικές ρήξεις του τένοντα του ECRB που τον εξασθενίζουν και αλλάζουν τη δομή του

Ποιες είναι οι αιτίες της έξω επικονδυλίτιδας του αγκώνα;

Υπερβολική χρήση των μυών που φέρνουν σε έκταση τον καρπό και τα δάχτυλα, όπως τένις, στύψιμο ρουχών, κλαδεμα, πληκτρολόγηση
Ραγδαία αύξηση της μυϊκής δραστηριότητας των εκτεινόντων μυών του αντιβραχίου που το σώμα δεν έχει συνηθίσει
Αδύναμοι μύες του αντιβράχιου
Κακή τεχνική στην εκτέλεση ρεβέρ (backhand) στο τένις

Ποιοι κινδυνεύουν περισσότερο από την έξω επικονδυλίτιδα του αγκώνα;

Η έξω επικονδυλίτιδα του αγκώνα επηρεάζει το 1-3% του πληθυσμού
~50% των παικτών του τένις θα υποφέρουν από αγκώνα του τένις κατά τη διάρκεια της καριέρας τους
<5% των περιπτώσεων σχετίζονται με το τένις
Συνήθως εμφανίζεται μεταξύ 30 και 50 ετών
Άνδρες και γυναίκες επηρεάζονται εξίσου
Διατρέχουν κίνδυνο όσοι παίζουν σπορ που χρησιμοποιούν ρακέτες ειδικά τένις, αθλητές ρίψεων, και αυτοί που παίζουν μουσικά όργανα όπως βιολί
Επαγγέλματα που απαιτούν επαναλαμβανόμενες κινήσεις καρπού (χειρωνακτικές δουλειές) διατρέχουν κίνδυνο όπως κρεοπώλες, ξυλουργοί, υδραυλικοί, οικοδόμοι, ζωγράφοι, εκείνοι που χρησιμοποιούν συχνά υπολογιστή, κατσαβίδι και σφυρί

Ποια είναι τα συμπτώματα της έξω επικονδυλίτιδας του αγκώνα;

Παρουσιάζεται με πόνο, κάψιμο ή πόνο στην εξωτερική πλευρά του αγκώνα και στο άνω αντιβράχιο που επιδεινώνεται με την έκταση του καρπού
Αδύναμη λαβή
Πόνος με τις ακόλουθες κινήσεις:
Χειραψία
Σηκώνοντας κάτι με ίσιο τον αγκώνα
Χρήση εργαλείων όπως κατσαβίδι ή σφυρί
Ανοίγοντας ένα βάζο
Γυρίζοντας ένα χερούλι πόρτας
Κηπουρική

Πως γίνεται η διάγνωση της έξω επικονδυλίτιδας του αγκώνα;

Το ιστορικό και η εξέταση είναι πολλές φορές αρκετά για να γίνει η διάγνωση
Μια απλή δοκιμή για την επιβεβαίωση της ζητά από τον ασθενή να πάει πίσω από μια καρέκλα, να πιάσει το πάνω μέρος της με τις παλάμες στραμμένες προς τα κάτω και με ίσους αγκώνες για να το σηκώσει:
Εάν αυτό προκαλεί πόνο, τότε είναι θετικό για τον αγκώνα του τένις

H έξω επικονδυλίτιδα του αγκώνα είναι τενοντίτιδα ή τενοντοπάθεια;

Πολλές μελέτες έχουν δείξει ότι υπάρχει έλλειψη οξείας φλεγμονής στην έξω επικονδυλίτιδα του αγκώνα και ως εκ τούτου δεν είναι τενοντίτιδα αλλά τενοντοπάθεια
Η τενοντοπάθεια είναι ο εκφυλισμός του φυσιολογικού κολλαγόνου στον τένοντα και όχι μια φλεγμονώδης αντίδραση όπως είναι η τενοντίτιδα
Η τενοντοπάθεια προκαλείται από πολυάριθμα μικρoσκισίματα του τένοντα που μεταβάλλουν τη δομή του
Ο υγιής κανονικός τένοντας αποτελείται κυρίως από κολλαγόνο τύπου 1
Το κολλαγόνο είναι η πιο άφθονη πρωτεΐνη του ανθρώπινου σώματος:
Το κολλαγόνο βρίσκεται σε υψηλές αναλογίες σε συνδετικούς ιστούς, οστά και στο δέρμα
Παρέχει δύναμη στον ιστό
Στην τενοντοπάθεια ως αποτέλεσμα του σώματος που προσπαθεί να θεραπεύσει τα μικρoσκισίματα, υπάρχει μεγαλύτερο ποσοστό του ασθενέστερου κολλαγόνου τύπου III

Ποια είναι η θεραπεία της έξω επικονδυλίτιδας του αγκώνα;

Η συντηρητική θεραπεία είναι πολύ επιτυχής (~ 90%) εάν ακολουθηθεί σωστά
Ανάπαυση:
Ξεκούραση αποφεύγοντας τις δραστηριότητες που επιδεινώνουν τα συμπτώματα για αρκετές εβδομάδες
Νάρθηκας:
Πολλοί ασθενείς αναφέρουν βελτίωση συμπτωμάτων με νάρθηκα που πιέζει τους τένοντες γύρω από τον έξω επικόνδυλο
Πάγος:
Στην οξεία φάση, ο πάγος μπορεί να βοηθήσει στην ανακούφιση του πόνου
Τα αντιφλεγμονώδη φάρμακα μπορεί να είναι αποτελεσματικά για την ανακούφιση από τον πόνο:
Χρησιμοποιήστε τα επιφυλακτικά αν τα πάρετε για πάνω από δύο βδομάδες λόγω πιθανόν επιπλοκών
Ένεση κορτιζόνης:
Οι ενέσεις κορτιζόνης όχι μόνο δεν βοηθάνε αλλά χειροτερεύουν την πάθηση σε βάθος χρόνου
Έρευνες έχουν δείξει ότι παρόλο που ο πόνος μπορεί να μειωθεί μετά από 3-6 εβδομάδες, επανέρχεται σε επίπεδα χειρότερα σε σύγκριση με τη φυσιοθεραπεία ως την μόνη θεραπεία και η ανάρρωση καθυστερεί
Φυσιοθεραπεία:
Ασκήσεις που βοηθούν στην ενίσχυση των μυών του αντιβραχίου και στην προώθηση της επούλωσης του κατεστραμμένου τένοντα
Ο πιο αποτελεσματικός τρόπος για την καταπολέμηση της έξω επικονδυλίτιδας του αγκώνα είναι μέσω ασκήσεων φυσιοθεραπείας, ιδίως με την τεκμηριωμένη άσκηση Tyler twist (περιγράφεται παρακάτω)
Έρευνες δεν έχουν δείξει ότι υπέρηχοι, Laser, ή μασάζ βοηθούν στην αποθεραπεία
Δύναμη λαβής:
Πιέστε μια τυλιγμένη πετσέτα ή μια μπάλα τένις για 10 δευτερόλεπτα και χαλαρώστε για 5 δευτερόλεπτα
Επαναλάβετε 10 φορές ή όσες φορές μπορείτε και επαναλάβετε με το άλλο χερι
Άσκηση υπτιασμό του αντιβραχίου:
Ενώ κάθεστε, ακουμπήστε το αντιβράχιο σας στο γόνατό σας, έτσι ώστε ο ώμος και ο αγκώνας να είναι ακινητοποιημένοι
Κρατήστε ένα βάρος από το τη μία άκρη π.χ. ένα μπουκάλι νερό 1,5L (η ποσότητα του νερού μπορεί να αλλάξει ανάλογα με τη δύναμη και τα συμπτώματα του ασθενούς)
Γυρίστε γρήγορα την παλάμη σας προς τα πάνω ενώ κρατάτε το άκρο του βάρους
Αφήστε το βάρος να γυρίσει το χέρι σας στραμμένο προς τα κάτω αργά
Επαναλάβετε 10 φορές σε κάθε πλευρά
Άσκηση έκταση καρπού:
Ενώ κάθεστε, ακουμπήστε το αντιβράχιο σας στο γόνατό σας, έτσι ώστε ο ώμος και ο αγκώνας να είναι ακινητοποιημένοι
Κρατήστε ένα βάρος με την παλάμη σας στραμμένη προς τα κάτω
Ενώ η παλάμη σας βλέπει προς τα κάτω επεκτείνετε τον καρπό σας φέρνοντας τον καρπό σας προς τα πάνω προς το σώμα σας
Φέρτε το βάρος γρήγορα και χαμηλώστε το αργά
Επαναλάβετε 10 φορές σε κάθε πλευρά
Κάμψη καρπού:
Ενώ κάθεστε, ακουμπήστε το αντιβράχιο σας στο γόνατό σας, έτσι ώστε ο ώμος και ο αγκώνας να ακουμπούν
Κρατήστε ένα βάρος με την παλάμη σας στραμμένη προς τα πάνω προς την οροφή
Ενώ η παλάμη σας βλέπει προς τα πάνω λυγίστε τον καρπό σας φέρνοντας τον καρπό σας προς τα πάνω προς το σώμα σας
Φέρτε το βάρος γρήγορα και χαμηλώστε το αργά
Επαναλάβετε 10 φορές σε κάθε πλευρά
Περιστροφή πετσετών:
Κρατήστε μια τυλιγμένη πετσέτα και στα δύο χέρια μπροστά σας
Στρίψτε και τους δύο καρπούς σε αντίθετες κατευθύνσεις όπως στύβετε μια πετσέτα (ο ένας καρπός θα είναι σε έκταση και ο άλλος σε κάμψη)
Επαναλάβετε 10 φορές σε κάθε κατεύθυνση
Tyler twist:
Για να το κάνετε αυτό, θα χρειαστείτε μια εύκαμπτή ράβδο (Flexbar) που μπορείτε να περιστρέψετε και να εκτελέσετε τις ακόλουθες κινήσεις με τη σειρά που αναγράφονται (φωτογραφία από κάτω απεικονίζει τις απαιτούμενες κινήσεις)
Κρατήστε την εύκαμπτη ράβδο κάθετα στην οδυνηρή πλευρά με τον καρπό στη μέγιστη έκταση
Ενώ κρατάτε την εύκαμπτη ράβδο κάθετα, πιάστε το αντίθετο άκρο της ράβδου με το άλλο χέρι, με την παλάμη στραμμένη προς τα έξω
Συνεχίστε να πιάνετε σταθερά τη ράβδο με τον καρπό της τραυματισμένης πλευράς σε θέση μέγιστης έκτασης και περιστρέψτε τη ράβδο δεξιόστροφα κάμπτοντας τον τραυματισμένο καρπό
Διατηρήστε την περιστροφή ενώ εκτείνετε και τους δύο βραχίονες μπροστά σας και κρατώντας τη ράβδο οριζόντια στο επίπεδο των ώμων με τον εμπλεκόμενο καρπό σε πλήρη έκταση και τον άλλο καρπό σε πλήρη κάμψη
Χρησιμοποιώντας τον τραυματισμένο βραχίονα, ξεβιδώστε αργά την εύκαμπτη ράβδο κάμπτοντας τον εκτεταμένο τραυματισμένο καρπό
Κάνετε 3 σετ των 15 επαναλήψεων την ημέρα
Χειρουργική επέμβαση:
Μπορεί να χρειαστεί χειρουργική επέμβαση εάν αποτύχει η συντηρητική θεραπεία μετά από έξι μήνες
Έχει καλά αποτελέσματα μακροπρόθεσμα

Ποια είναι η πρόληψη της έξω επικονδυλίτιδας του αγκώνα;

Δυστυχώς εάν μια επαναλαμβανόμενη κίνηση δεν γίνει τεχνικά σωστά με τους μυς να βρίσκονται σε καλή φυσική κατάσταση για να αντέξουν την καταπόνηση αυξάνεται το ρίσκο τραυματισμών στους τένοντες και στις αρθρώσεις
Δύο σημαντικοί παράγοντες που μειώνουν το ρίσκο τραυματισμού είναι:
Nα γίνει μια κίνηση τεχνικά σωστή
Να υπάρχει ισορροπημένη δύναμη γύρω από μια άρθρωση
Μην ξεχάσετε να ζεσταίνετε τους μυς του αντιβράχιου σας πριν παίξετε αθλήματα που απαιτούν πολλές κινήσεις και δύναμη στα χέρια
Χρησιμοποιήστε ελαφρύτερο εξοπλισμό και ρακέτες με μεγαλύτερες λαβές για να ασκήσετε λιγότερη πίεση στους μυς του αντιβραχίου
Πραγματοποιήστε προπόνηση δύναμης των μυών του αντιβράχιου σας, δηλαδή ασκήσεις έκτασης, κάμψης και περιστροφής του καρπού
Εάν αρχίσουν τα συμπτώματα έξω επικονδυλίτδας του αγκώνα, τότε μειώστε τις προκλητικές κινήσεις καθώς η άμεση δράση θα βοηθήσει στην πρόληψη της χρόνιας πάθησης που χρειάζεται περισσότερο χρόνο για να επουλωθεί

Μπορείτε να βρείτε περισσότερες σχετικές πληροφορίες εδώ:

Κακώσεις Λόγω Επαναλαμβανόμενης Καταπόνησης (Σύνδρομα Υπέρχρησης)

info@theodorideskneesurgeon.com (Anthony Theodorides) — Tue, 30 Mar 2021 11:40:29 GMT

Τι είναι οι κακώσεις λόγω επαναλαμβανόμενης καταπόνησης;

Κακώσεις λόγω επαναλαμβανόμενης καταπόνησης (στα Αγγλικά λέγεται Repetitive Strain Injury) είναι επίσης γνωστά ως σύνδρομα υπέρχρησης, σύνδρομα επαναλαμβανόμενης καταπόνησης, κακώσεις από υπέρχρηση, και επαναλαμβανόμενης καταπόνησης τραυματισμού:
Εμφανίζεται ως αποτέλεσμα της ίδιας κίνησης επανειλημμένα με την πάροδο του χρόνου προκαλώντας τραυματισμό στους μύες και τους τένοντες
Συνδέεται με επαναλαμβανόμενες κινήσεις, παρατεταμένη ή αδέξια θέση του σώματος, έντονη άσκηση, δόνηση ή συμπιεστικές δυνάμεις

Ποιες περιοχές επηρεάζουν οι κακώσεις λόγω επαναλαμβανόμενης καταπόνησης;

Μπορεί να επηρεάσει σχεδόν οποιαδήποτε άρθρωση στο σώμα
Οι περιοχές που επηρεάζονται συχνότερα είναι τα χέρια, οι καρποί, οι ώμοι και ο λαιμός

Πόσο συχνά συμβαίνουν οι κακώσεις λόγω επαναλαμβανόμενης καταπόνησης;

Θεωρείται ότι επηρεάζει το 5-10% του γενικού πληθυσμού, αλλά μπορεί να φτάσει το 20-40% σε συγκεκριμένους εργαζόμενους πληθυσμούς

Ποια είναι τα συμπτώματα κακώσεων λόγω επαναλαμβανόμενης καταπόνησης;

Πόνος σε αρθρώσεις ή μύες
Αίσθημα παλμών στην πληγείσα περιοχή
Μειωμένη ή αλλοιωμένη αίσθηση όπως μυρμήγκιασμα
Μειωμένη δύναμη
Ευαισθησία στη ζέστη ή στο κρύο

Ποιες είναι οι αιτίες κακώσεων λόγω επαναλαμβανόμενης καταπόνησης;

Κατάχρηση μυός ή μυϊκής ομάδας
Κακή στάση του σώματος καθώς επαναλαμβάνεται μια συγκεκριμένη κίνηση
Διατήρηση της ίδιας στάσης για παρατεταμένες χρονικές περιόδους
Χρήση εξοπλισμού δόνησης π.χ. κομπρεσέρ
Εργασία σε κρύες συνθήκες
Έντονες δραστηριότητες
Σηκώνοντας επανειλημμένως βαριά φορτία
Κόπωση
Παρατεταμένη πίεση σε μια συγκεκριμένη περιοχή
Το αυξημένο ψυχολογικό στρες επιδεινώνει τα συμπτώματα της επαναλαμβανόμενης καταπόνησης

Πως γίνεται η διάγνωση κακώσεων λόγω επαναλαμβανόμενης καταπόνησης;

Η διάγνωση γίνεται μέσω του ιστορικού ειδικότερα:
Τι προκαλεί τον πόνο
Λεπτομέρειες της επαναλαμβανόμενης κίνησης
Εξέταση του ασθενούς

Ποια είναι η θεραπεία κακώσεων λόγω επαναλαμβανόμενης καταπόνησης;

Φαρμακευτική αγωγή:
Αντιφλεγμονώδη παυσίπονα
Mυοχαλαρωτικά
Αντικαταθλιπτικά
Υπνωτικά χάπια για την ανακούφιση της διαταραχής του ύπνου εάν υπάρχει
Θερμότητα και κρύο:
Η εφαρμογή ενός από τα δύο μπορεί να βοηθήσει στην αντιμετώπιση των συμπτωμάτων του ασθενούς
Νάρθηκας:
Η ακινητοποίηση της άρθρωσης μπορεί να βοηθήσει ορισμένους ασθενείς, αλλά πρέπει να αποφύγουν την παρατεταμένη χρήση για την αποφυγή της δυσκαμψίας
Φυσιοθεραπεία:
Ασκήσεις για τη βελτίωση της δύναμης και του εύρους κίνησης γύρω από την επώδυνη άρθρωση
Βελτίωση της στάσης του σώματος
Ενέσεις κορτιζόνης:
Μπορούν να βοηθήσουν στην ανακούφιση του πόνου εάν υπάρχει φλεγμονή
Χειρουργική επέμβαση:
Μπορεί να βοηθήσει στην ανακούφιση της πίεσης στα νεύρα και στους τένοντες

Πως γίνεται η πρόληψη κατά των κακώσεων λόγω επαναλαμβανόμενης καταπόνησης;

Η καλύτερη θεραπεία είναι πάντα η πρόληψη
Αυτό μπορεί να είναι δύσκολο να γίνει αν λόγω της εργασίας η ίδια κίνηση επαναλαμβάνεται για πολλά χρόνια
Ο πιο αποτελεσματικός τρόπος είναι να μειώσετε τη συχνότητα (ιδανικά να σταματήσετε) και την ένταση της προκλητικής δραστηριότητας
Εάν η δραστηριότητα δεν μπορεί να σταματήσει, τότε οι τρόποι μείωσης του κινδύνου τραυματισμού είναι:
Κάνετε τακτικά διαλείμματα
Ασκηθείτε τακτικά και διατηρήστε τη φόρμα σας
Βελτιώστε τη στάση του σώματός σας
Βελτιώστε την τεχνική κατά την εκτέλεση της εργασίας
Σε περίπτωση εργασίας γραφείου, σηκωθείτε και τεντωθείτε συχνά
Χαλαρώστε τους μύες των ματιών κοιτάζοντας μακριά
Πραγματοποίηση ασκήσεων για την ενίσχυση των μυών των ματιών, όπως η εστίαση και των δύο ματιών στην άκρη ενός στυλού και η προσέγγιση του στο πρόσωπό σας όσο τα μάτια μπορούν να διατηρήσουν την εστίαση σε αυτό χωρίς να θολώσουν

Ποια είναι κάποια παραδείγματα κακώσεων λόγω επαναλαμβανόμενης καταπόνησης;

Ορογονοθυλακίτιδα (bursitis):
Φλεγμονή των σάκων με υγρό που βρίσκονται σε σημεία όπου οι μύες ή οι τένοντες γλιστρούν πάνω από οστικές προεξοχές συνήθως γύρω από το γόνατο, τον αγκώνα ή τον ώμο προκαλώντας πόνο και πρήξιμο
Υπάρχουν πάνω από 150 θύλακες στο ανθρώπινο σώμα
Συνήθως παρατηρείται σε ασθενείς που γονατίζουν (π.χ. υδραυλικούς) ή σε αυτούς που ακουμπάνε τους αγκώνες τους σε στερεά στηρίγματα βραχιόνων (θέσεις εργασίας γραφείου)
Αποφύγετε να ακουμπάτε σε σκληρές επιφάνειες και χρησιμοποιήστε μαξιλάρια / τακάκια για να μειώσετε την πίεση και την τριβή
Τενοντίτιδα:
Ο τένοντας είναι ένας ισχυρός ινώδης συνδετικός ιστός που συνδέει τους μύες με τα οστά και έτσι όταν ένας μυς συστέλλεται προκαλεί κίνηση στο οστό που συνδέεται
Η τενοντίτιδα είναι η φλεγμονή του τένοντα και μπορεί να εμφανιστεί οπουδήποτε στο σώμα
Τενοντοπάθεια:
Αυτό εξασθενεί τον τένοντα μέσω πολλαπλών ρήξεων στη δομή του που δεν επουλώνονται σωστά και υπάρχει συσσώρευση του πιο αδύναμου κολλαγόνου τύπου III αντί για το κανονικό κολλαγόνο τύπου Ι
Μπορεί να επηρεάσει οποιονδήποτε τένοντα αλλά είναι πιο συχνός στους τένοντες γύρω από το γόνατο (επιγονατιδικού τένοντα, τένοντα τετρακεφάλου), και Αχίλλειου τένοντα
Αγκώνας του τενίστα (Tennis elbow):
Ο αγκώνας του τενίστα επίσης γνωστή ως έξω επικονδυλίτιδα του αγκώνα παρουσιάζεται με πόνο στην εξωτερική πλευρά του αγκώνα
Είναι η συχνότερη αιτία πόνου στον αγκώνα
Οφείλεται στην υπερβολική χρήση των μυών που προέρχονται από τον έξω επικόνδυλο (οστική προεξοχή στο εξωτερικό μέρος του αγκώνα) και φέρνουν σε έκταση το καρπό και τα δάχτυλα δηλαδή προς τα πίσω μακριά από την παλάμη
Ο συγκεκριμένος εκτεινόμενος τένοντας που εμπλέκεται είναι ο βραχύς κερκιδικός εκτείνων του καρπού (extensor carpi radialis brevis)
Συνήθως εμφανίζεται μεταξύ 30 και 50 ετών
Παρουσιάζεται συχνά σε αυτούς που παίζουν τένις αλλά είναι πολύ συχνή και σε μη τενίστες ιδιαίτερα σε επαγγέλματα που απαιτούν επαναλαμβανόμενες κινήσεις του καρπού όπως κρεοπώλες, ξυλουργοί, μουσικοί, και ζωγράφοι
Αντιμετωπίζεται με τροποποίηση δραστηριότητας και αποφεύγοντας προκλητικές κινήσεις, αντιφλεγμονώδη φάρμακα, φυσιοθεραπεία, ενέσεις και χειρουργική επέμβαση
Αγκώνας του γκολφέρ (Golfer’s elbow):
Παρόμοια πάθηση με τον αγκώνα του τενίστα (αν και πιο σπάνια) που επηρεάζει τους μυς οι οποίοι κάμπτουν τον καρπό και προέρχονται από το έσω επικόνδυλο (οστική ορατότητα στο εσωτερικό μέρος του αγκώνα)
Ο πόνος βρίσκεται στο εσωτερικό μέρος του αγκώνα
Συνήθως παρατηρείται σε άτομα που παίζουν γκολφ, αλλά δεν περιορίζεται μόνο σε αυτούς αφού συνηθίζεται σε αυτούς που έχουν αυξημένες απαιτήσεις κάμψης του καρπού όπως υδραυλικοί και ξυλουργοί
Οι ασκήσεις φυσικοθεραπείας είναι ο πιο αποτελεσματικός τρόπος θεραπείας

Σύνδρομο καρπιαίου σωλήνα:
Συμπίεση του μέσου νεύρου καθώς περνά από το αντιβράχιο στο χέρι μέσω ενός περάσματος που ονομάζεται καρπιαίος σωλήνας
Συνήθως παρατηρείται σε ασθενείς που πληκτρολογούν πολύ ή εργάζονται σε γραμμές συναρμολόγησης
Παρουσιάζει μούδιασμα, μυρμήγκιασμα και αδυναμία στο χέρι (τον αντίχειρα, τον δείκτη και το μεσαίο δάχτυλο)
Αντιμετωπίζεται με νάρθηκες, ενέσεις κορτιζόνης ή πιο αποτελεσματικά με χειρουργική επέμβαση αποσυμπίεσης του καρπιαίου σωλήνα μέσο τομής του στενού εγκάρσιου καρπιαίου συνδέσμου που σχηματίζει την οροφή του σωλήνα
Ωλένια νευρίτιδα στον αγκώνα:
Το ωλένιο νεύρο τραυματίζεται καθώς περνά στην εσωτερική πλευρά του αγκώνα μέσω του ωλένιου σωλήνα που γίνεται η φλεγμονή, πρήζεται και ερεθίζεται.
Είναι η δεύτερη πιο κοινή παγίδευση περιφερειακού νεύρου μετά το σύνδρομο καρπιαίου σωλήνα του μέσου νεύρου
Συχνές αιτίες είναι η παρατεταμένη κάμψη του αγώνα ιδιαίτερα κατά την διάρκεια του ύπνου, στηρίζοντας τους αγκώνες σε σκληρές επιφάνειες όπως ένα γραφείο ή στο υποβραχιόνιο μιας καρέκλας
Παρουσιάζεται με πόνο και μυρμήγκιασμα στο μικρό και παράμεσο δάχτυλο και εάν είναι πιο σοβαρή με αδυναμία της λαβής
Η θεραπεία περιλαμβάνει την αποφυγή προκλητικών δραστηριοτήτων που απαιτούν κάμψη του αγκώνα για μεγάλο χρονικό διάστημα, πίεση στην εσωτερική πλευρά του αγκώνα σε σκληρές επιφάνειες, φορώντας ένα νάρθηκα στον αγώνα ή τυλίγοντας μια πετσέτα κατά την ώρα του ύπνου για τον περιορισμό λυγίσματος του αγκώνα
Μπορεί να πραγματοποιηθεί χειρουργική αποσυμπίεση του ωλένιου νεύρου στον αγκώνα και ενδείκνυται για πιο σοβαρές περιπτώσεις και όταν αποτύχουν τα συντηρητικά μέτρα
Τενοντίτιδα De Quervain:
Επίσης γνωστή ως τενοντοελυτρίτιδα de Quervain παρουσιάζετε με πόνο στη βάση του αντίχειρα κατά την σύλληψη αντικειμένων, όταν γυρίζετε τον καρπό, ή κάνετε μια γροθιά
Εμφανίζεται πιο συχνά σε αυτούς που κάνουν χειρωνακτικές δουλειές, χρησιμοποιούν για πολλές ώρες ηλεκτρονικούς υπολογιστές και στους αθλητές του τένις, γκολφ και κωπηλασίας
Πιο συχνό στις γυναίκες, κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης, σε άτομα άνω των 40 ετών, σε αθλήματα ή επαγγέλματα που περιλαμβάνουν επαναλαμβανόμενες κινήσεις στον καρπό
Θεραπεύεται αρχικά με ανάπαυση, αποφεύγοντας προκλητικές κινήσεις, με τοποθέτηση νάρθηκα, αντιφλεγμονώδη φάρμακα, ενέσεις κορτιζόνης, φυσιοθεραπεία, και αν δεν βελτιωθούν τα συμπτώματα με χειρουργική επέμβαση για την απελευθέρωση της πίεσης στους τένοντες

Νόσος Dupuytren (ρίκνωση παλαμιαίας απονεύρωσής):
Η νόσος Dupuytren είναι μια πάθηση της παλάμης που προκαλεί την σύγκαμψη (μόνιμη κάμψη) των δακτύλων προς την παλάμη (ιδιαίτερα ο παράμεσος και το μικρό δάχτυλο) και δεν μπορούν να τα ισιώσουν
Εξελίσσεται και επιδεινώνεται αργά και σταδιακά
Συνήθως ξεκινά με μικρά σκληρά οζίδια κάτω από το δέρμα της παλάμης και επιδεινώνεται σταδιακά με πάχυνση και ρίκνωση της παλαμιαίας απονεύρωσης (είναι ο συνδετικός ιστός κάτω από το δέρμα της παλάμης) προκαλώντας την μόνιμη κάμψη των δακτύλων
Η σκλήρυνση της παλαμιαίας απονεύρωσης παίρνει τη μορφή χορδής κάτω από το δέρμα δίνοντας λάθος εντύπωση ότι είναι τένοντας
Οι παράγοντες που αυξάνουν το ρίσκο της νόσου Dupuytren είναι:
Ηλικία:
Πιο συχνά εμφανίζεται σε άτομα άνω των 50 ετών
Φύλλο:
Οι άνδρες είναι πιο πιθανόν να νοσήσουν, να έχουν πιο σοβαρή μορφής της νόσου, και η σύγκαμψη να είναι πιο ραγδαία και επώδυνη
Κληρονομικότητα:
Συνήθως η νόσος τρέχει στις οικογένειες και εκεί εμφανίζεται σε πιο σοβαρή μορφή της νόσου παρά σε άτομα που δεν υπάρχει ιστορικό στην οικογένειά τους
Καταγωγή:
Πιο συνήθεις σε ανθρώπους που κατάγονται από χώρες της Βόρειας Ευρώπης
Κατανάλωση:
Σχετίζεται με υπερβολική κατανάλωση αλκοόλ και καπνίσματος, καθώς και αντιεπιληπτικών φαρμάκων
Ενδοκρινολογικό:
Διαβητικοί έχουν αυξημένο ρίσκο πάθησης της νόσου Dupuytren
Επειδή ο ασθενής δεν μπορεί να ισιώσει τα δάκτυλα επηρεάζει τις καθημερινές του δραστηριότητες όπως να πιάνει αντικείμενα και να βάζει το χέρι σε μια τσέπη
Υπάρχουν πολλές διαθέσιμες επιλογές θεραπείας, όπως νάρθηκας, εγχύσεις κορτιζόνης και κολλαγενάσης και χειρουργική επέμβαση
Νόσος Raynaud:
Η νόσος Raynaud είναι μια διαταραχή στην κυκλοφορία του αίματος με τα αιμοφόρα αγγεία στα άκρα του σώματος να συστέλλονται όταν ο ασθενής κρυώνει ή είναι συναισθηματικά αγχωμένος
Τα δάχτυλα των χεριών επηρεάζονται ιδιαίτερα αλλά επίσης τα δάχτυλα των ποδιών και μερικές φορές την μύτη και τα αυτιά
Η κυκλοφορία διακόπτεται ξαφνικά και προσωρινά λόγω σπασμών των μικρών αρτηριών
Κρύο και συναισθηματικές εντάσεις μπορούν να προκαλέσουν αυτά τα επεισόδια
Υπάρχουν δύο διαφορετικοί τύποι Raynaud:
Νόσος Raynaud:
Είναι πρωτοπαθές χωρίς καμία αποδεδειγμένη αιτία
Ο πιο συχνός τύπος Raynaud
Tα συμπτώματα είναι πιο ήπια αλλά αρχίζουν πιο νωρίς 15-25 χρονών
Φαινόμενο ή Σύνδρομο Raynaud:
Eίναι δευτεροπαθές από μια υποκείμενη ασθένεια π.χ. νοσήματα συνδετικού ιστού (σκληροδερμία, σύνδρομο Sjögren, ρευματοειδής αρθρίτιδα), σύνδρομο καρπιαίου σωλήνα, τραυματικός αγγειοσπασμός από χρόνια χρήση εργαλείων που δονούνται όπως κομπρεσέρ, τρυπάνι
Είναι λιγότερο συχνή αλλά πιο σοβαρή μορφή από την πρωτογενή ασθένεια
Συμπτώματα:
Κρύα δάκτυλα που αλλάζουν χρώμα σε μπλε, μοβ ή λευκό και όταν ζεσταίνονται γίνονται κόκκινα και μουδιάζουν
Η νόσος είναι πιο συχνή στις γυναίκες, σε εκείνες που ζουν σε ψυχρότερα κλίματα και σε εκείνες που χρησιμοποιούν εργαλεία δόνησης
Αντιμετωπίζονται διατηρώντας τα άκρα ζεστά, φορώντας γάντια, αποφεύγοντας το κρύο, και παίρνοντας φάρμακα που βοηθούν στο άνοιγμα της μικρής αρτηρίας

Μπορείτε να βρείτε περισσότερες σχετικές πληροφορίες εδώ:

Τραυματισμοί στην Ιστιοπλοΐα

info@theodorideskneesurgeon.com (Anthony Theodorides) — Tue, 22 Dec 2020 09:25:03 GMT

Τραυματισμοί στην ιστιοπλοΐα

Η ιστιοπλοΐα είναι ένα ψυχαγωγικό και ανταγωνιστικό άθλημα για εκατοντάδες χρόνια αλλά και ένας τρόπος μεταφοράς εδώ και χιλιάδες χρόνια
Το άθλημα της ιστιοπλοΐας καλύπτει ένα ευρύ φάσμα σκαφών και δραστηριοτήτων, από ιστιοπλοΐα αναψυχής σε μια λίμνη έως ιστιοπλοϊκούς αγώνες για το γύρο του κόσμου
Οι τραυματισμοί εξαρτώνται από τις φυσικές απαιτήσεις του αθλητή, οι οποίοι με τη σειρά τους εξαρτώνται από τον τύπο του σκάφους, τη θέση του πληρώματος, και τις περιβαλλοντικές συνθήκες
Το μέγεθος του πληρώματος σε ένα σκάφος διαφέρει, από ένα άτομο σε μία λέμβο 2,4 μέτρων, σε πλήρωμα 11 ατόμων στα σκάφη 23 μέτρων που παίρνουν μέρος σε υπερωκεάνιους αγώνες της Αμερικής
Σε γενικές γραμμές τα ιστιοφόρα μπορούν να ταξινομηθούν σε λέμβους και σκάφη
Οι λέμβοι απαιτούν από έναν ιστιοπλόο να καταναλώνει σημαντική ενέργεια και χρόνο ωθώντας το σώμα του στο πλάι του σκάφους για να αποτρέψει την ανατροπή του, αξιοποιώντας τον άνεμο για να κάνει το σκάφος να πάει πιο γρήγορα
Τα μεγαλύτερα σκάφη από την άλλη πλευρά απαιτούν από τον ιστιοπλόο να γυρίσει το σκάφος που έχει καρίνα από την άλλη πλευρά και να τραβήξει τα σχοινιά με βιντζιρέλα με μεγάλη ένταση

Τα μέρη ενός ιστιοφόρου

Hiking με τα γόνατα σε έκταση

Hiking με τα γόνατα λυγισμένα

Tραυματισμοί σε μικρές λέμβους

Μελέτες έχουν δείξει ότι οι πιο συχνοί τραυματισμοί όταν κάνει κανείς ιστιοπλοΐα σε λέμβους βρίσκονται στην μέση (45%), στα γόνατα (30%), και στους ώμους (20%)
Οι τραυματισμοί μπορεί να οφείλονται σε:
Aνεπαρκή φυσική κατάσταση
Oξύ τραύμα
Yπερβολική χρήση
Πολλές κινήσεις στην ιστιοπλοΐα είναι απότομες, σύντομες και ισχυρές
Συνεπώς προδιαθέτουν τον ιστιοπλόο σε τραυματισμούς λόγω ανεπαρκούς προθέρμανσης
Η ιστιοπλοΐα ασκεί μεγάλες πιέσεις στο γόνατο και την οσφυϊκή μοίρα, θέτοντας τους σε κίνδυνο τραυματισμού
Στα σκάφη Laser, η θέση του ιστιοπλόου είναι με το γόνατο τεντωμένο και αυτή η στάση βάζει μεγαλύτερο φορτίο στο γόνατο και στην οσφυϊκή μοίρα αλλά μειώνει τις πιέσεις εξ ολοκλήρου στο γόνατο
Ωστόσο, στα σκάφη Finn το γόνατο είναι πιο λυγισμένο, μειώνοντας έτσι τα φορτία ροπής στο γόνατο και τη σπονδυλική στήλη, αλλά αυξάνει τις πιέσεις στο γόνατο
Η θέση του ποδιού αλλάζει τις δυνάμεις γύρω από το γόνατο έτσι ώστε μια εσωτερική περιστρεφόμενη θέση του ποδιού προκαλεί υπερτροφία στο έξω μέρος του τετρακέφαλου (έξω πλατύς):
Αυτό έχει ως αποτέλεσμα να ασκούνται υπερβολικές δυνάμεις στην επιγονατίδα ώστε να την τραβάνε προς τα έξω και η οποία εκδηλώνεται με πόνο στο πρόσθιο γόνατο και αυξημένη φθορά του χόνδρου της επιγονατίδας
Η υπερβολική προπόνηση των μυών του μπροστινού μηρού (τετρακέφαλος) σε σχέση με τους μύες του οπίσθιου μηρού οδηγεί σε ανισορροπία δυνάμεων γύρω από το γόνατο αυξάνοντας τον κίνδυνο τενοντοπάθειας και φθόρας στον χόνδρο (από τις διατμητικές δυνάμεις)

Τραυματισμοί σε μεγάλα ιστιοπλοϊκά σκάφη

Οι δυνατές και γρήγορες κινήσεις που απαιτούνται στον χειρισμό του κύριου πανιού του ιστιοπλοϊκού σκάφους βάζουν σε κίνδυνο τον ώμο και τα χέρια
Οι τραυματισμοί κατά την ιστιοπλοΐα προκαλούνται επίσης επειδή η διατήρηση της σωστής φόρμας και της στάσης του σώματος κατά την εκτέλεση μιας εργασίας είναι δύσκολη όταν η ταχύτητα έχει προτεραιότητα
Το ρίσκο τραυματισμού επιδεινώνεται καθώς το σκάφος κινείται και πρέπει να ισορροπεί ο ιστιοπλόος σε ένα συνεχώς ανακλινόμενο δάπεδο καθώς και να αντιμετωπίζει τις συνεχόμενες μεταβαλλόμενες δυνάμεις του ανέμου αλλά και τα κύματα που αλλάζουν συχνά κατεύθυνση και δύναμη
Ο χειρισμός του ιστιοπλοϊκού πανιού στην ιστιοπλοΐα χρειάζεται προσοχή για να αποφευχθούν οι συνηθισμένοι τραυματισμοί στο χέρι, όπως εγκαύματα τριβής, κατάγματα και βλάβες
Οι τραυματισμοί στο κεφάλι είναι συνηθισμένοι από την μπούμα είτε από απροσδόκητη αλλαγή στην κατεύθυνση του ανέμου είτε από κακή επικοινωνία μεταξύ του πληρώματος
Επομένως, η ευαισθητοποίηση και η βελτιωμένη επικοινωνία βοηθούν στην πρόληψη τραυματισμών στο κεφάλι

Τραυματισμοί στην ιστιοσανίδα

Η πλειονότητα των τραυματισμών στο windsurfing (~75%) είναι οξεία που προκαλείται από κρούση με εξοπλισμό
Ο χρόνιος πόνος στη μέση εμφανίζεται συχνότερα κατά τη διάρκεια χαμηλών ταχυτήτων του ανέμου λόγω παρατεταμένης λορδικής στάσης
Περίπου το 20% αυτών που κάνουν ιστιοσανίδα σε ανταγωνιστικό επίπεδο υποφέρουν από σοβαρούς τραυματισμούς όπως:
Διάστρεμμα ή ρήξη συνδέσμου στο γόνατο
Εξάρθρωση του ώμου
Κήλες δίσκων στη σπονδυλική στήλη
Κατάγματα της σπονδυλικής στήλης

Ιστιοσανίδα

Αγώνας ιστιοπλοΐας

Χειροκίνητο βιντζιρέλο σε ιστιοφόρο

Τραυματισμοί σε ιστιοπλοϊκο΄υς αγώνες

Η πιο απαιτητική θέση είναι αυτού του οποίου ο ρόλος είναι να ανεβάζει τα πανιά χειροκίνητα γυρίζοντας γρήγορα το βιντζιρέλο
Αυτό γίνεται με απότομες και ισχυρές κινήσεις που δημιουργούν μεγάλες σωματικές απαιτήσεις σε σημεία του σώματος που επομένως συχνά τραυματίζονται όπως στην οσφυϊκή μοίρα της σπονδυλικής στήλης, στους ώμους, στον αγκώνα και τους αντιβράχιες
Ο πιο συχνός τύπος τραυματισμών είναι τα διαστρέμματα συνδέσμου και οι τενοντοπάθειες

Πρόληψη τραυματισμών στην ιστιοπλοΐα

Ο πιο συχνός τρόπος τραυματισμού κατά την ιστιοπλοΐα είναι το γλίστρημα και η πτώση γι’ αυτό πρέπει να προσέχετε και να έχετε τα μάτια σας ανοιχτά για να ελαχιστοποιήσετε τον κίνδυνο από:
Πτώσεις (αυτό θα μπορούσε να είναι από στραβοπάτημα, ένα αντικείμενο που δεν έχει τοποθετηθεί σωστά, μια ανοιχτή ανθρωποθυρίδα ή ακόμη και πέφτοντας στη θάλασσα)
Τραυματισμούς στο κεφάλι
Mώλωπες
Kατάγματα
Γι’ αυτό και έχει βγει η συμβουλή «ένα χέρι για σένα και ένα για το σκάφος»:
Αυτό πρακτικά σημαίνει ότι ο ιστιοπλόος πρέπει πάντα να κρατάει με ένα χέρι το σκάφος για να μην πέσει
Υπενθυμίζει στους ναυτικούς να μην χρησιμοποιούν ποτέ δύο χέρια για να δουλεύουν ειδικά όταν χρησιμοποιούν σκαλοπάτια ή περπατούν σε μια ολισθηρή επιφάνεια καθώς τους θέτει σε κίνδυνο πτώσης
Η βελτίωση της εργονομίας του σκάφους ή η χρήση ιμάντων είναι ένας άλλος τρόπος για να μειωθεί ο κίνδυνος τραυματισμού
Ιατρικές μελέτες για την πρόληψη τραυματισμών στην ιστιοπλοΐα έχουν αποδείξει ότι πρέπει να γίνονται ασκήσεις που επικεντρώνονται στην:
Απόκτηση δύναμης
Καρδιαγγειακή άσκηση
Iσορροπία του σώματος
Άρση βαρών
Ευελιξία
Η βελτίωση της αντοχής έχει δείξει ότι μειώνει σημαντικά τους τραυματισμούς ειδικά προς το τέλος του αγώνα, όταν η σωματική και ψυχική κόπωση αυξάνει τον κίνδυνο λαθών κρίσης και τραυματισμών
Η καρδιαγγειακή προπόνηση και η φυσική κατάσταση οδηγούν σε:
Βελτιωμένο χρόνο αντίδρασης που χρειάζεται λόγω της συνεχούς μεταβαλλόμενης ταχύτητας του ανέμου, των κυμάτων και της θέσης του σκάφους
Βελτιωμένη λήψη αποφάσεων και συγκέντρωση ειδικά στα τελευταία στάδια ενός αγώνα όπου παρατηρούνται πιο συχνά τραυματισμοί
Μειωμένοι χρόνοι σωματικής και ψυχικής ανάκαμψης μετά από έναν αγώνα
Οι αερόβιες προπονήσεις πρέπει να ποικίλουν και να περιλαμβάνουν:
Tρέξιμο
Κολύμπι
Ποδηλασία
Κωπηλασία
Η εκτέλεση λειτουργικών κινήσεων και όχι ασκήσεων που απομονώνουν τους μύες βοηθούν στη διατήρηση της ισορροπίας μεταξύ αγωνιστών και ανταγωνιστών μυών, η οποία με τη σειρά της συμβάλλει στην ελαχιστοποίηση του κινδύνου τενοντοπάθειας
Η αποφυγή παρατεταμένων θέσεων και η συχνή διακοπή κατά την ιστιοπλοΐα βοηθά στην αποφυγή υπερβολικής χρήσης και τραυματισμών στη στάση του σώματος
Τα ελεύθερα σχοινιά πρέπει πάντα να τακτοποιούνται και αν γίνεται να μπαίνουν σε θήκες
Ενώ υπάρχουν πολλά προγράμματα πρόληψης τραυματισμών με εξαιρετικά αποτελέσματα, υπάρχουν περιορισμένα στοιχεία για το πόσο αποτελεσματικά είναι στην ιστιοπλοΐα
Αυτό οφείλεται στη δυσκολία διεξαγωγής τέτοιων ερευνών όταν υπάρχουν τόσες πολλές μεταβλητές (π.χ. διαφορετικές κατηγορίες ιστιοπλοϊκών σκαφών, διαφορετικές θέσεις πληρώματος που εκτελούν διαφορετικές εργασίες, ταχύτητες ανέμου, μέγεθος και ταχύτητα κυμάτων)

Πώς να βελτιωθεί η τεχνική για να αποφευχθούν οι τραυματισμοί στην ιστιοπλοΐα;

Οι ναυτικοί που συμμετέχουν σε αγώνες πρέπει να έχουν τακτικές αξιολογήσεις για:
Υποκείμενες παθολογίες
Τεχνική
Απόδοση
Παροχή συμβουλών για την πρόληψη τραυματισμών
Η βελτίωση της τεχνικής που χρησιμοποιείται για την εκτέλεση σωματικών δραστηριοτήτων υψηλών απαιτήσεων βοηθούν στη μείωση του κινδύνου τραυματισμών όπως:
Ουδέτερη θέση του ποδιού κατά την θέση hiking
Yψηλή ένταση χαμηλής συχνότητας άντληση όταν κάνουν ιστιοσανίδα
Xρήση των κάτω άκρων για παροχή ισχύος όταν ο ιστιοπλόος γυρνάει το βιντζιρέλο
Ο όγκος και η ένταση της προπόνησης και των διαγωνισμών πρέπει να παρακολουθούνται για να βοηθήσουν στην πρόληψη της κόπωσης και στη διαχείριση της ανάρρωσης
Η ενυδάτωση και η διατροφή πριν και κατά τη διάρκεια ενός διαγωνισμού πρέπει να ελέγχονται προσεκτικά καθώς αποτελούν σημαντικούς παράγοντες για την ελαχιστοποίηση της κόπωσης και της αφυδάτωσης, αποτρέποντας έτσι τους τραυματισμούς
Η ιστιοπλοΐα πρέπει να αποφεύγεται εάν η κόπωση εισέλθει, καθώς ο κίνδυνος τραυματισμών αυξάνεται σημαντικά:
Η σωματική κόπωση οδηγεί σε κακή απόδοση, μειωμένο συντονισμό και υποστήριξη σε μια άρθρωση
Η ψυχική κόπωση αυξάνει τον κίνδυνο κακής κρίσης και συνειδητοποίησης

Η σημασία στις σωστές ασκήσεις ενδυνάμωσης για να αποφευχθούν οι τραυματισμοί στην ιστιοπλοΐα

Μέρος της πρόληψης τραυματισμών είναι η ανάλυση και διόρθωση ανισορροπίας της μυϊκής δύναμης μεταξύ των αγωνιστών και των ανταγωνιστών μυών (δηλαδή των μυών που βρίσκονται μπροστά και πίσω από μια άρθρωση)
Μέρος της πρόληψης τραυματισμών είναι η ανάλυση και διόρθωση ανισορροπίας της μυϊκής δύναμης σε μια άρθρωση:
Αγωνιστές - οι μύες που προκαλούν κίνηση γύρω από μια άρθρωση
Ανταγωνιστές - οι μύες στην αντίθετη πλευρά των αγωνιστών που βοηθούν στον έλεγχο αυτής της κίνησης, συμβάλλουν στη σταθεροποίηση των αρθρώσεων, αλλά και στην επιβράδυνση της κίνησης των άκρων
Μια λειτουργική κίνηση απαιτεί ενεργοποίηση τόσο των αγωνιστών όσο και των ανταγωνιστών
Οι hikers είναι επιρρεπείς στους τραυματισμούς στους ιγνυακούς (οπίσθιοι μηριαίοι) τένοντες που είναι σαφώς πιο αδύναμοι σε σχέση με τα τετρακέφαλους οι οποίοι πυροδοτούν όλη την ώρα
Οι grinders είναι επιρρεπείς στους μύες του ώμου στο πίσω μέρος και οι οποίοι είναι πιο αδύναμοι σε σύγκριση με τους μύες του μπροστινού ώμου
Πρέπει να δοθεί έμφαση στην ενίσχυση των μυών σταθεροποίησης των αρθρώσεων, όπως οι μύες του στροφικού πετάλου (rotator cuff), καθώς και ασκήσεις που συμβάλλουν στη βελτίωση της ισορροπίας γύρω από τον αστράγαλο και το γόνατο
Ανάλογα με τον τύπο της ιστιοπλοΐας που πραγματοποιείται, ορισμένες ομάδες μυών που είναι επιρρεπείς σε τραυματισμούς πρέπει να ενισχυθούν περισσότερο για μέγιστη ισχύ και αντοχή
Η ενίσχυση συγκεκριμένων ομάδων μυών θα πρέπει να πραγματοποιείται για τον συγκεκριμένο τύπο απαιτήσεων ιστιοπλοΐας που εκτελείται:
H ενίσχυση του αντιβραχίου είναι χρήσιμη γι’ αυτούς που χειρίζονται το βιντζιρέλο και την ιστιοσανίδα
Tους οπίσθιους μύες των ώμων για ιστιοπλόους μεγάλων σκαφών
Toυς έσω τετρακεφάλους και τους ιγνυακούς τένοντες για τους ιστιοπλόους σε λέμβους που κάνουν hiking
Όλοι οι ναυτικοί πρέπει να κάνουν ασκήσεις για να δυναμώσουν τους μύες γύρω από την μέση και να αποκτήσουν ισορροπία του σώματος
Η ενίσχυση των κάτω άκρων δεν πρέπει να αγνοείται ειδικά γι’ αυτούς που κάνουν windsurfing, ή χρησιμοποιούν το βιντζιρέλο, καθώς η δύναμη από τα πόδια βοηθάει στην αύξηση της παραγωγής δύναμης για δραστηριότητες όπως κίνηση της αντλίας, ανύψωση των πανιών, και πηδαλιούχηση

Η σημασία της π ροστατευτικής ενδυμασίας για να αποφευχθούν οι τραυματισμοί στην ιστιοπλοΐα

Οι ναυτικοί λόγω της έκθεσής τους σε υπεριώδης ακτινοβολία (UV) διατρέχουν κίνδυνο καρκίνου του δέρματος, καταρράκτη, και εκφυλισμού της ωχράς κηλίδας, οπότε πρέπει να ληφθούν μέτρα για την προστασία όπως αντηλιακό, προστατευτικά ρούχα, καπέλα και γυαλιά ηλίου
Προστατευτικό κράνος βοηθάει να μειωθεί o τραυματισμός στο κεφάλι ιδιαίτερα σ’ αυτούς που κάνουν slalom windsurfing
Αντιολισθητικά παπούτσια συνιστώνται να φορούν όλοι οι windsurfers, ενώ οι αδιάβροχες στολές κατάδυσης προστατεύουν από το τσίμπημα μεδουσών
Οσφυϊκά στηρίγματα μπορούν να προστατεύσουν από τραυματισμούς στην μέση αυτούς που κάνουν windsurfing
Οι τραυματισμοί στα χέρια είναι από τους πιο κοινούς τραυματισμούς του σώματος και η χρήση ανθεκτικών γαντιών υψηλής απόδοσης βοηθά:
Στην προστασία τους από κοπές και εγκαύματα τριβής
Διατηρούν τα χέρια ζεστά
Τα σωσίβια πρέπει να φοριούνται ανά πάσα στιγμή κατά την ιστιοπλοΐα:
Δυστυχώς, είναι ένα βασικό στοιχείο που συχνά παραβλέπεται
O θάνατος από πνιγμό αντιπροσωπεύει τα τρία τέταρτα όλων των θανάτων από άτομα που κάνουν ιστιοπλοΐα για ψυχαγωγικούς λόγους
~80% των ναυτικών που πνίγηκαν δεν φορούσαν σωσίβιο

Η βελτίωση της εργονομίας μπορεί να μειώσει τους τραυματισμούς στην ιστιοπλοΐα

Η βελτίωση της ασφάλειας καθώς και ο εξοπλισμός που απλοποιεί τις δραστηριότητες κατά την ιστιοπλοΐα αποτελούν βασικά στοιχεία για τη μείωση των τραυματισμών
Οι windsurfers θα επωφεληθούν από την ομαλότερη και ταχύτερη απελευθέρωση του ιμάντα ποδιών, ώστε να ελαχιστοποιούνται οι τραυματισμοί στα πόδια και στον αστράγαλο
Αύξηση της τριβής του τιμονιού σε αγώνες μεγάλων σκαφών έτσι ώστε να είναι πιο εύκολο να πιαστεί
Το ύψος του βάθρου, η θέση της λαβής, το πλάτος και το σχήμα της λαβής μπορούν να βοηθήσουν στη μείωση των τραυματισμών στην πλάτη, στον ώμο και στο αντιβράχιο σ’ αυτούς που χειρίζονται το χερούλι του μύλου που μανουβράρει το πανί
Η καλύτερη αντιολισθητική επιφάνεια καταστρώματος βοηθά στη μείωση του κινδύνου ολίσθησης και πτώσης

Περίληψη

Λαμβάνοντας τις απαραίτητες προφυλάξεις, βελτιώνοντας τα επίπεδα φυσικής κατάστασης και αντοχής, ενσωματώνοντας κατάλληλη τεχνική, φορώντας αντηλιακό, σωσίβια, γάντια και παπούτσια, ο κίνδυνος οξέων και χρόνιων τραυματισμών μπορεί να μειωθεί σημαντικά

Τα Οφέλη και οι Κίνδυνοι της Άσκησης στις Γυναίκες

Tue, 12 May 2020 08:12:59 GMT

Ποια είναι τα οφέλη της άσκησης;

Υπάρχουν πολλές έρευνες για την υποστήριξη και την προώθηση των ωφελειών της δια βίου άσκησης:

Βελτιωμένη συνολική σωματική και ψυχική υγεία
Μειωμένα επίπεδα άγχους
Μειωμένος κίνδυνος χρόνιων παθήσεων
Μειωμένο συνολικό κόστος υγειονομικής περίθαλψης
Δημιουργία κοινωνικών δικτύων

Τα οφέλη της σωματικής άσκησης υπερτερούν κατά πολύ των κινδύνων
Ωστόσο, η γνώση των κινδύνων και ο τρόπος αντιμετώπισής τους θα βοηθήσουν στην περαιτέρω βελτίωση των οφελών και της ποιότητας ζωής

Ποια είναι τα οφέλη της άσκησης για τις γυναίκες πέρα από την σωματική υγεία;

Η τακτική σωματική δραστηριότητα και τα ανταγωνιστικά αθλήματα, βοηθούν τις γυναίκες εκτός από τα οφέλη της σωματικής υγείας, να έχουν:

Βελτιωμένη αυτοπεποίθηση
Βελτιωμένη αυτοεκτίμηση
Βελτιωμένη εικόνα σώματος
Βελτιωμένη ακαδημαϊκή επιτυχία
Κοινωνικοποίηση και δημιουργία φιλιών
Αίσθημα εκτίμησης όντας μέρος μιας ομάδας
Βελτιωμένη σωματική αυτοπεποίθηση
Μείωση της κατάθλιψης
Μείωση του άγχους
Λιγότερη συναισθηματική μεταβλητότητα

Για τις γυναίκες, μετά τον τοκετό, η άσκηση βελτιώνει την ικανοποίηση για:

Μητρότητα
Τους συντρόφους τους

Ποιοι είναι οι κίνδυνοι της έλλειψης άσκησης;

Ο καθιστικός τρόπος ζωής αυξάνει τον κίνδυνο για:

Παχυσαρκία
Σακχαρώδη διαβήτη
Καρδιαγγειακή νόσο
Υπέρταση
Μειωμένο μεταβολικό ρυθμό, γεγονός που καθιστά πιο εύκολη την πρόσληψη βάρους με την ίδια κατανάλωση θερμίδων
Οστεοπόρωση
Καρκίνο
Κατάθλιψη

Πρέπει να γίνουν ακόμη περισσότερα για τη βελτίωση της συμμετοχής των γυναικών στον αθλητισμό και την άσκηση

Μελέτες δείχνουν ότι οι γυναίκες όλων των ηλικιών είναι λιγότερο πιθανό να αθλούνται ερασιτεχνικά και ακόμη λιγότερο πιθανό να συμμετέχουν σε ομαδικά αθλήματα σε σύγκριση με τους άνδρες
Οι γυναίκες με μικρά παιδιά έχουν λιγότερες πιθανότητες άσκησης σε σύγκριση με ανύπαντρες γυναίκες ή με γυναίκες με μεγαλύτερα παιδιά λόγω αυξημένων καθηκόντων φροντίδας των παιδιών
Λαμβάνοντας υπόψη τα οφέλη της άσκησης για τις γυναίκες, θα πρέπει να υπάρχει συνεχής εκπαίδευση και προώθηση

Γιατί οι γυναίκες αθλήτριες διατρέχουν μεγαλύτερο κίνδυνο ορισμένων τραυματισμών;

Λόγω διαφόρων ανατομικών και φυσιολογικών διαφορών μεταξύ των φύλων, οι γυναίκες είναι πιο επιρρεπείς σε συγκεκριμένους τραυματισμούς
Γνωρίζοντας ποιες είναι αυτές οι διαφορές, μπορούν να ληφθούν οι απαραίτητες προφυλάξεις και να εφαρμοστούν κατάλληλες ασκήσεις στην προπόνηση για να ελαχιστοποιηθούν οι κίνδυνοι
Οι γυναίκες έχουν μεγαλύτερη χαλαρότητα μαλακών μορίων:

Αυτό σημαίνει ότι τα μαλακά μόρια είναι πιο ελαστικά
Οι αρθρώσεις τους έχουν μεγαλύτερο εύρος κίνησης και υπερέκτασης:
Η υπερέκταση του γόνατος παρατηρείται όταν κατά την όρθια στάση το γόνατο φέρεται πολύ προς τα πίσω σε σχέση με το άκρο πόδι
Είναι αποδεκτές έως 5-20 μοίρες υπερέκτασης

Σε σύγκριση με τους άνδρες, οι γυναίκες έχουν:

Χαμηλότερη συμμετοχή σε ομαδικά αθλήματα
Υψηλότερη συμμετοχή στην αεροβική γυμναστική, τη γιόγκα και το χορό

Ποιοι τραυματισμοί είναι πιο συχνοί στις γυναίκες;

Διάσειση
Τραυματισμός πρόσθιου χιαστού
Πρόστυχο γοναλγία
Κάταγμα κόπωσης
Έσ ω κνημιαίο σύνδρομο τάσης (MTSS)
Διάστρεμμα ποδοκνημικής
Τραυματισμός του στροφικού πετάλου

Τι είναι η διάσειση;

Η διάσειση είναι μια τραυματική κάκωση του εγκεφάλου που επηρεάζει τη λειτουργία του:

Συνήθως προκαλείται από άμεσο χτύπημα στην κεφαλή ή βίαιο τράνταγμα της κεφαλής
Σπάνια μπορεί να υπάρχει απώλεια συνείδησης
Οι πτώσεις και τα αθλήματα επαφής είναι συνηθέστερα υπεύθυνα
Πονοκέφαλος, ναυτία, έμετος, εμβοές ωτών, ζάλη, θολή όραση
Οι περισσότεροι άνθρωποι ανακάμπτουν πλήρως
Ωστόσο, είναι σημαντικό να μην επιστρέψετε ποτέ στο παιχνίδι έως ότου όλα τα συμπτώματα και τα σημεία διάσεισης να εξαλειφθούν πλήρως προκειμένου να αποφευχθεί η εξέλιξη σε μια πιο μακροχρόνια εξουθενωτική κατάσταση που ονομάζεται μεταδιασεισικό σύνδρομο

Οι γυναίκες αθλήτριες φαίνεται να διατρέχουν μεγαλύτερο κίνδυνο διάσεισης από τους άνδρες που παίζουν το ίδιο άθλημα:

Παρόλο που δεν είναι σαφές γιατί συμβαίνει αυτό, ορισμένοι το αποδίδουν στη διαφορά του μυϊκού συστήματος του αυχένα

Αυτό είναι ιδιαίτερα εμφανές στο γυναικείο ποδόσφαιρο
Οι γυναίκες βιώνουν επίσης πιο σοβαρά συμπτώματα για παρόμοιες τραυματικές εγκεφαλικές κακώσεις και διάσειση

Τραυματισμός πρόσθιου χιαστού συνδέσμου

Οι γυναίκες έχουν 2-10 φορές περισσότερες πιθανότητες από τους άνδρες που παίζουν το ίδιο άθλημα να υποστούν τραυματισμό του προσθίου χιαστού
Περισσότερες λεπτομέρειες σχετικά με το γιατί οι γυναίκες είναι πιο επιρρεπείς σε τραυματισμούς προσθίου χιαστού μπορείτε να βρείτε εδώ

Τι είναι η πρόσθια γοναλγία;

Η πρόσθια γοναλγία είναι πιο συχνή στις γυναίκες, όπως και η επιγονατιδομηριαία αστάθεια
Περισσότερες πληροφορίες μπορείτε να βρείτε στην ενότητα της επιγονατιδομηριαίας παθολογίας

Τι είναι το κάταγμα κόπωσης;

Το κάταγμα κόπωσης είναι ένα κάταγμα που προκαλείται από υπέρχρηση
Συμβαίνει όταν η ποσότητα ή η ένταση μιας δραστηριότητας αυξάνεται πολύ γρήγορα ή αιφνίδια ή μετά από άθληση σε σκληρότερη επιφάνεια
Αυτό βρέθηκε συνήθως σε στρατιώτες
Οι μύες υφίστανται κόπωση και είναι λιγότερο ικανοί να απορροφήσουν τις δυνάμεις υψηλής ενέργειας μεταφέροντας περισσότερες δυνάμεις στα οστά
Τα περισσότερα κατάγματα κόπωσης εμφανίζονται στο άκρο πόδι
Οι γυναίκες είναι πιο επιρρεπείς σε κατάγματα κόπωσης και μπορεί να είναι ένα από τα πρώτα σημεία της γυναικείας αθλητικής τριάδας (βλ. Παρακάτω)
Οι άνδρες έχουν μεγαλύτερη μυϊκή μάζα και οστική πυκνότητα από τις γυναίκες
Είναι επομένως απαραίτητη η καλή διατροφή και η θερμιδική πρόσληψη όταν αθλείστε, να φοράτε κατάλληλα παπούτσια και να εντείνετε σταδιακά τις δραστηριότητες

Έσω κνημιαίο σύνδρομο τάσης

Αυτό είναι κοινώς γνωστό ως περιοστίτιδα κνήμης (Medial Tibial Stress Syndrome)
Πρόκειται για σύνδρομο υπέρχρησης της περιοχής της κνήμης που προκαλεί πόνο στη μέση έως το κάτω άκρο της έσω επιφάνειας της κνήμης (εσωτερικό τμήμα του οστού της κνήμης)
Έχει την τάση να οφείλεται σε προπονητικά σφάλματα:

Πολύ σκληρή προπόνηση, πολύ σύντομα
Τρέξιμο σε σκληρές ή ανώμαλες επιφάνειες
Οι ασκήσεις που περιλαμβάνουν δραστηριότητες υψηλής ενέργειας είναι ιδιαίτερα επιρρεπείς, όπως τρέξιμο, μπάσκετ, ποδόσφαιρο και χορός

Εμβιομηχανικοί παράγοντες που προδιαθέτουν για MTSS:

Κακή ευθυγράμμιση με ραιβογονία είτε βλαισογονία, διαταραχές της στροφής του μηριαίου ή της κνήμης, πλατυποδία ή κοιλοποδία, και ανισοσκελία
Μυϊκή ανισορροπία στη δύναμη και την ευελιξία:

Σφιχτός αχίλλειος τένοντας
Αδύναμος γαστροκνήμιος και υποκνημίδιος που είναι υπεύθυνοι μύες για την πελματιαία κάμψη του άκρου ποδός (κίνηση του άκρου ποδός προς τα κάτω)
Μυϊκή ανισορροπία και σφικτότητα των οπίσθιων μηριαίων και / ή του τετρακέφαλου
Αδύναμοι μύες του κορμού
Αδύναμοι μύες του ισχίου

Οι γυναίκες είναι πιο επιρρεπείς για αυτό το σύνδρομο και έχουν τρεις φορές περισσότερες πιθανότητες από τους άνδρες να εξελιχθούν σε κατάγματα κόπωσης

Διάστρεμμα ποδοκνημικής

Τα διαστρέμματα ποδοκνημικής είναι οι πιο συνηθισμένοι μεμονωμένοι αθλητικοί τραυματισμοί στα γυμνάσια
Τα κορίτσια είναι πιο πιθανό να υποστούν διάστρεμμα ποδοκνημικής από τα αγόρια σε διάφορα αθλήματα
Οι τένοντες της ποδοκνημικής των κοριτσιών είναι πιο χαλαροί από των αγοριών που τα καθιστούν πιο επιρρεπή σε διαστρέμματα

Τραυματισμός του στροφικού πετάλου

Το στροφικό πέταλο είναι μια ομάδα τεσσάρων μυών και τενόντων γύρω από την άρθρωση του ώμου που είναι βασικά για την εξασφάλιση σταθερότητας και αποτελείται από:

Υπερακάνθιο
Υπακάνθιο
Έλασσων στρογγύλο
Υποπλάτιο

Η άρθρωση του ώμου είναι μια σφαιροειδής άρθρωση που έχει το μεγαλύτερο εύρος κίνησης από οποιαδήποτε άρθρωση στο σώμα
Ωστόσο, η σταθερότητα διακυβεύεται προκειμένου να επιτραπεί αυτό το εύρος κίνησης:

Η υποδοχή της άρθρωσης (που ονομάζεται ωμογλήνη) είναι αρκετά ρηχή και έτσι επιτρέπει στην κεφαλή του βραχιονίου οστού που έχει σχήμα σφαίρας να κινείται ελεύθερα
Το ισχίο είναι η άλλη μεγάλη σφαιροειδής άρθρωση του σώματος, αλλά είναι πιο σταθερή καθώς η υποδοχή του (που ονομάζεται κοτύλη) είναι βαθύτερη και καλύπτει μια πολύ μεγαλύτερη περιοχή της σφαίρας (μηριαία κεφαλή)

Αυτή η μικρότερη οστική κάλυψη της άρθρωσης του ώμου σημαίνει ότι η σταθερότητα εξαρτάται περισσότερο από τα πέριξ μαλακά μόρια
Οι περισσότεροι άνθρωποι επικεντρώνονται στην ενδυνάμωση των ισχυρών μυών γύρω από τον ώμο και τον βραχίονα και παραμελούν το στροφικό πέταλο
Ενώ οι μύες του στροφικού πετάλου είναι συγκριτικά αδύναμοι μύες, είναι βασικοί για την παροχή σταθερότητας και την πρόληψη τραυματισμών στον ώμο
Οι ασκήσεις για την ενίσχυση των μυών του στροφικού πετάλου εστιάζουν στην τεχνική σε όλα τα επίπεδα και όχι μόνο στη δύναμη
Μεγάλη σημασία για τη σταθερότητα των ώμων έχει ο έλεγχος και η συντονισμένη κίνηση της ωμοπλάτης μαζί με το βραχίονα:

Αυτό βοηθά στην τοποθέτηση της ρηχής ωμογλήνης σε βέλτιστη θέση σε σχέση με την κεφαλή του βραχιονίου καθώς η αποτυχία θέτει σε κίνδυνο να γλιστρήσει η κεφαλή του βραχιονίου από την ωμογλήνη

Αυτό ονομάζεται υπεξάρθρημα του ώμου εάν υπάρχει μερική απώλεια επαφής μεταξύ των δύο αρθρικών επιφανειών ή εξάρθρημα εάν υπάρχει πλήρης απώλεια επαφής

Αυτό γίνεται ακόμη πιο εμφανές στα αθλήματα που βασίζονται σε μεγάλη κίνηση του βραχίονα όπως μπάσκετ, βόλεϊ, τένις, κολύμπι και εναέρια ανύψωση

Μπορείτε να βρείτε περισσότερες χρήσιμες πληροφορίες εδώ:

Επίδραση του Φύλου στον Κίνδυνο Αθλητικών Κακώσεων

Wed, 06 May 2020 18:53:34 GMT

Γιατί οι γυναίκες έχουν αυξημένο ρίσκο τραυματισμού όταν τρέχουν τρέχουν σε σύγκριση με τους άντρες;

Οι γυναίκες έχουν 50% μεγαλύτερο κίνδυνο εμφάνισης ορισμένων τραυματισμών κατά το τρέξιμο:

Πρόσθια γοναλγία
Πελματιαία απονευρωσίτιδα
Σύνδρομο τριβής λαγονοκνημιαίας ταινίας

Κατά τη φάση στήριξης της βάδισης (δηλαδή όταν το πόδι έρχεται σε επαφή με το έδαφος) οι γυναίκες έχουν αυξημένο ρίσκο να τοποθετήσουν το γόνατο σε θέση που αυξάνει το ρίσκο τραυματισμού:

Προσαγωγή του ισχίου (το γόνατο φέρεται προς τη μέση γραμμή)
Έσω στροφή του ισχίου (το γόνατο δείχνει προς τα μέσα)
Πρηνισμός άκρου ποδός (μεγαλύτερη πίεση ασκείται στο εσωτερικό του άκρου ποδός)

Αυτό οφείλεται σε πιο αδύναμους μύες:

Απαγωγοί ισχίου
Έξω στροφείς ισχίου
Οπίσθιοι μηριαίοι

Σε αυτήν τη θέση ασκούνται υπερβολικές καταπονήσεις:

Στους συνδέσμους, ειδικά του γόνατος και της ποδοκνημικής, καθιστώντας τους επιρρεπείς σε τραυματισμό
Στην επιγονατιδομηριαία άρθρωση (όπου η επιγονατίδα αρθρώνεται με το γόνατο) προκαλώντας αστάθεια και πρόσθια γοναλ γία

Οι γυναίκες τρέχουν σε πιο όρθια θέση κ ατά τη φάση στήριξης του τρεξίματος και αυτό οφείλεται σε:

Μικρότερη κάμψη στο ισχίο
Μικρότερη κάμψη στο γόνατο

Γιατί οι γυναίκες κατά την προσγείωση μετά από άλμα έχουν αυξημένο ρίσκο τραυματισμού;

Η προσγείωση από άλμα απαιτεί ισχυρούς μυς για να απορροφήσουν τις δυνάμεις
Οι γυναίκες έχουν την τάση να προσγειώνονται με επιπέδωση της ποδικής καμάρας
Οι άντρες έχουν την τάση να προσγειώνονται στις κεφαλές των μεταταρσίων:
Η προσγείωση στις κεφαλές των μεταταρσίων σημαίνει ότι περισσότερη ενέργεια απορροφάται από τους μύες της γαστροκνημίας και τον Αχίλλειο τένοντα και έτσι λιγότερες δυνάμεις φτάνουν στο γόνατο:

Για να γίνει αυτό απαιτούνται ισχυρότεροι μύες στη γαστροκνημία

Οι γυναίκες κάμπτουν λιγότερο το γόνατο και τα ισχία όταν προσγειώνονται
Κατά συνέπεια, οι γυναίκες μεταφέρουν περισσότερες από τις δυνάμεις προσγείωσης στα γόνατά τους, υποβάλλοντας τα σε μεγαλύτερο κίνδυνο τραυματισμού
Αυτοί οι παράγοντες εμφανίζονται λόγω ασθενέστερων μυών, αλλά με την κατάλληλη προπόνηση και εκπαίδευση μπορούν να βελτιωθούν
Τα προγράμματα πρόληψης τραυματισμών είναι ιδιαίτερα καλά για αυτό

Πλειομετρική προπόνηση

Η πλειομετρική προπόνηση περιλαμβάνει ασκήσεις με γρήγορες στροφές και αλλαγές κατεύθυνσης
Η πλειομετρική προπόνηση χρειάζεται ισχυρό ισορροπημένο μυϊκό σύστημα μαζί με καλή ιδιοδεκτικότητα (σωστός έλεγχος της θέσης και κίνησης μιας άρθρωσης) για την αποφυγή τραυματισμών
Οι γυναίκες συγκριτικά με τους άνδρες, έχουν την τάση να έχουν ισχυρότερους τετρακέφαλους λόγω των ασθενέστερων οπισθίων μηριαίων, γεγονός που τις θέτει σε αυξημένο κίνδυνο τραυματισμού

Τι είναι ο νευρομυϊκός έλεγχος;

Ο νευρομυϊκός έλεγχος απαιτεί τη συνέργεια διαφόρων λειτουργικών συνιστωσών έτσι ώστε να εκτελείται μια κίνηση με ελεγχόμενο τρόπο
Περιλαμβάνει συντονισμένη κίνηση πολλαπλών αρθρώσεων ταυτόχρονα και διαδοχικά
Ο συγχρονισμός της μυϊκής συστολής και στη σωστή ακολουθία είναι πολύ σημαντικός
Δεν είναι σπάνιο να προκληθεί σοβαρός τραυματισμός σε μια άρθρωση μόνο με πρόωρη συστολή ενός μυός ενώ πραγματοποιείται μια ταχεία κίνηση
Αυτός ο συντονισμός της κίνησης γύρω από πολλαπλές αρθρώσεις γίνεται έτσι ώστε να ασκείται μικρότερη πίεση στις αρθρώσεις και τους συνδέσμους και περιλαμβάνει:

Αντίληψη
Ανίχνευση
Επεξεργασία εισερχόμενων αισθητηριακών πληροφοριών

Μία από τις βασικές αιτίες για τον αυξημένο κίνδυνο τραυματισμού στις γυναίκες είναι η έλλειψη νευρομυϊκού ελέγχου
Η νευρομυϊκή κόπωση εμφανίζεται καθώς η άσκηση συνεχίζεται, και με την πάροδο του χρόνου οι μύες αρχίζουν να κουράζονται γεγονός που είναι πιο εμφανές στις γυναίκες:

Αυτό οδηγεί σε υπερβολικές πιέσεις στις αρθρώσεις και στους συνδέσμους, οι οποίες επομένως τίθενται σε κίνδυνο τραυματισμού και πόνου

Ο νευρομυϊκός έλεγχος μπορεί ωστόσο να βελτιωθεί με σωστή προπόνηση:

Έχει παρατηρηθεί ότι οι ποδοσφαιρίστριες βελτιώνουν τον κίνδυνο τραυματισμού πρόσθιου χιαστού κατά σχεδόν 90% και των αμιγών ρήξεων κατά 75%, απλά με την ενσωμάτωση νευρομυϊκής προπόνησης
Περισσότερες λεπτομέρειες σχετικά με αυτό μπορείτε να βρείτε στα κάτω άκρα και στα προγράμματα πρόληψης τραυματισμών πρόσθιου χιαστού
Περισσότερες λεπτομέρειες σχετικά με αυτό μπορείτε να βρείτε στα προγράμματα πρόληψης τραυματισμών των κάτω άκρων και στα ειδικά προγράμματα πρόληψης τραυματισμών πρόσθιου χιαστού

Ποιες είναι οι μεταβολικές διαφορές μεταξυ ανδρών και γυναικών;

Οι άνδρες έχουν υψηλότερα επίπεδα τεστοστερόνης και οι γυναίκες έχουν υψηλότερα επίπεδα οιστρογόνων
Αυτό έχει ως αποτέλεσμα διαφορές στον τρόπο με τον οποίο μεταβολίζονται, χρησιμοποιούνται και αποθηκεύονται τα σάκχαρα και τα λιπίδια στο αίμα, τα οποία επηρεάζουν την αθλητική απόδοση και τη γενική υγεία
Η τεστοστερόνη βοηθά στην ανάπτυξη περισσότερης μυϊκής μάζας, έτσι είναι πιο εύκολο για τους άνδρες να γίνουν πιο δυνατοί:

Εντούτοις, τα επίπεδα της είναι γνωστό ότι ελαττώνονται στους άνδρες δρομείς αντοχής

Τα οιστρογόνα αυξάνουν τη χαλαρότητα των τενόντων και των συνδέσμων:

Αυτό είναι χρήσιμο για τον τοκετό αλλά όχι για τη συμμετοχή στον αθλητισμό

Ποια είναι η επίδραση των οιστρογόνων στους μυοσκελετικούς ιστούς των γυναικών;

Η ακριβής επίδραση των οιστρογόνων στους μυοσκελετικούς ιστούς σε νέες δραστήριες γυναίκες εξακολουθεί να είναι ασαφής
Οι υποδοχείς οιστρογόνων είναι παρόντες σε όλους τους μυοσκελετικούς ιστούς:

Μυς
Τένοντες
Συνδέσμους
Οστά

Διάφορες μελέτες έχουν δείξει ότι:

Οι γυναίκες κατά την έμμηνο ρύση διατρέχουν μεγαλύτερο κίνδυνο τραυματισμών πρόσθιου χιαστού
Καθώς τα επίπεδα των οιστρογόνων αυξάνονται κατά τη διάρκεια του εμμηνορροϊκού κύκλου, έτσι αυξάνεται και ο κίνδυνος τραυματισμού πρόσθιου χιαστού κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου:

Ο μέσος εμμηνορροϊκός κύκλος έχει διάρκεια 28 ημερών, αλλά μπορεί φυσιολογικά να ποικίλει και μεταξύ 21 και 35 ημερών
Η ημέρα μηδέν θεωρείται ως η πρώτη ημέρα της εμμήνου ρύσεως, η 14η ημέρα είναι η μέρα ωορρηξίας, δηλαδή όταν το ωάριο απελευθερώνεται από μία από τις ωοθήκες
Τα επίπεδα οιστρογόνων αρχίζουν να αυξάνονται τις ημέρες 8-11 του κύκλου φτάνοντας στο υψηλότερο επίπεδο τις ημέρες 12-13 και επιστρέφουν στα αρχικά επίπεδα την ημέρα 16
Ορισμένες μελέτες έχουν μετρήσει την αύξηση της χαλαρότητας του πρόσθιου χιαστού κατά 1-5 mm
Για κάθε 1,3 mm αύξηση της χαλαρότητας του πρόσθιου χιαστού, ο κίνδυνος τραυματισμού του πρόσθιου χιαστού αυξήθηκε κατά 4 φορές, βοηθώντας έτσι να εξηγηθεί η 2-10 φορές αύξηση της συχνότητας του τραυματισμού του πρόσθιου χιαστού στις γυναίκες

Η εμμηνόπαυση επιταχύνει την απώλεια οστικής και μυϊκής μάζας και αυξάνει τον κίνδυνο μυοσκελετικών τραυματισμών
Η θεραπεία ορμονικής αντικατάστασης (HRT) που χορηγείται σε μετεμμηνοπαυσιακές γυναίκες μειώνει το ρυθμό απώλειας οστικής και μυϊκής μάζας
Οι μετεμμηνοπαυσιακές γυναίκες έχουν μειωμένη ευαισθησία σε αναβολικά ερεθίσματα που βοηθούν στην κατασκευή των μυών

Ποια είναι η διαφορα μυϊκών ινών ανάμεσα στους άντρες και τις γυναίκες;

Οι γυναίκες έχουν την τάση να έχουν υψηλότερο ποσοστό μυϊκών ινών τύπου Ι και οι άντρες περισσότερες ίνες τύπου II (περισσότερες πληροφορίες για τους μυς και τις ίνες μπορούν να βρεθούν εδώ ):

Αυτή η διαφορά είναι ένας από τους λόγους για τους οποίους οι άνδρες αθλητές έχουν την τάση να είναι πιο γρήγοροι και δυνατοί από τις γυναίκες

Ποια είναι η διαφορα στις μυϊκές θλάσεις και ρήξεις τενόντων ανάμεσα στους άντρες και τις γυναίκες;

Οι γυναίκες έχουν μειωμένο κίνδυνο μυϊκών τραυματισμών σε σχέση με τους άνδρες
Στο επαγγελματικό ποδόσφαιρο οι γυναίκες ποδοσφαιρίστριες έχουν 50% λιγότερες μυϊκές θλάσεις από τους άνδρες:

Οι γυναίκες επαγγελματίες ποδοσφαιρίστριες έχουν επίσης 80% λιγότερους τραυματισμούς στη βουβωνική χώρα και 35% λιγότερους τραυματισμούς των οπίσθιων μηριαίων

Οι γυναίκες σε σύγκριση με τους άνδρες, έχουν μειωμένο κίνδυνο τραυματισμού του αχίλλειου τένοντα μέχρι την εμμηνόπαυση, μετά την οποία ο κίνδυνος εξισώνεται
Ενώ έχουν βρεθεί αυτές οι διαφορές, δεν είναι σαφές γιατί υπάρχουν

Μπορείτε να βρείτε περισσότερες χρήσιμες πληροφορίες εδώ:

Γυναικεία Αθλητική Τριάδα - Συμπτώματα και Θεραπεία

Fri, 01 May 2020 18:56:12 GMT

Τι είναι η Γυναικεία Aθλητική Tριάδα;

Γυναικεία αθλητική τριάδα είναι ένα σύνδρομο που εμφανίζεται σε γυναίκες που ασχολούνται έντονα με τον αθλητισμό
Αποτελείται από τρεις συνιστώσες:

Χαμηλή διαθεσιμότητα ενέργειας με ή χωρίς διατροφική διαταραχή
Διαταραχές εμμηνορρυσίας
Μειωμένη οστική πυκνότητα (BMD)

Για κάθε συνιστώσα υπάρχει ένα εύρος βαρύτητας από το φυσιολογικό έως το πλέον σοβαρό
Οι γυναίκες μπορεί να επηρεαστούν ταυτόχρονα από μία ή όλες τις συνιστώσες της τριάδας
Είναι επομένως σημαντικό κάθε γυναίκα αθλήτρια που παρουσιάζει οποιοδήποτε χαρακτηριστικό των τριών συνιστωσών να ελέγχεται και για τις τρείς

Ποια είναι η συχνότητα της γυναικείας αθλητικής τριάδας;

Ο επιπολασμός της ύπαρξης και των τριών συνιστωσών της τριάδας ταυτόχρονα δεν είναι συχνός ~1%
Ο επιπολασμός των δύο είναι ~20%
Ο επιπολασμός ενός μόνο είναι ~40%

Ποιες γυναίκες έχουν μεγαλύτερο ρίσκο εμφάνισης της γυναικείας αθλητικής τριάδας;

Οι γυναίκες που ασχολούνται κυρίως με αθλήματα που εστιάζουν στο βάρος ή την αισθητική, π.χ. τρέξιμο ή μπαλέτο, διατρέχουν μεγαλύτερο κίνδυνο

Ποια είναι θεραπεία της γυναικείας αθλητικής τριάδας;

Η προσέγγιση στη θεραπεία αποτελεί πρόκληση λόγω της πολύπλοκης φύσης και της διασύνδεσης των τριών παραγόντων
Η θεραπεία βελτιστοποιείται μέσω μιας διεπιστημονικής προσέγγισης:

Γιατρός
Ψυχολόγος ή ψυχίατρος
Διαιτολόγος
Φυσικοθεραπευτής
Προπονητής:

Επικεντρώνονται στην ομαδική επιτυχία μέσω ομαδικών δεξιοτήτων και στρατηγικών

Γυμναστής:

Επικεντρώνονται στη βελτιστοποίηση της φυσικής κατάστασης και της πρόληψης τραυματισμών για κάθε αθλητή

Μέλη της οικογένειας:

Είναι πολύ σημαντικοί για την παροχή συνεχούς υποστήριξης και ενθάρρυνσης

Ασθενής:

Η εκπαίδευση των ασθενών είναι ουσιώδης για να τους βοηθήσει να κατανοήσουν την κατάστασή τους, τις πιθανές συνέπειες και τα οφέλη της θεραπείας

Ο ασθενής θα πρέπει να έχει μια διεξοδική και ολιστική εξέταση καθώς και εργαστηριακές εξετάσεις για να αξιολογηθούν:

Ποια όργανα έχουν επηρεαστεί
Η οστική πυκνότητα μέσω της σάρωσης DEXA καθώς διατρέχουν κίνδυνο πρώιμης οστεοπόρωσης
Θρέψη
Διαταραχή εμμηνορρυσίας
Ψυχολογική και συμπεριφορική υγεία

Οι στόχοι της θεραπείας είναι οι εξής:

Κατανάλωση αρκετών θερμίδων για την παροχή θετικής ενεργειακής ισορροπίας:

Αυτό είναι το πρώτο και πιο σημαντικό βήμα

Επανέναρξη εμμηνορρυσίας:

Οι μη φαρμακευτικές επιλογές είναι συνήθως πρώτη επιλογή
Τα φάρμακα προορίζονται για άτομα με ανεπάρκεια οιστρογόνων ή υπογονιμότητα

Βελτίωση της οστικής πυκνότητας:

Βελτιώστε την πρόσληψη ασβεστίου και βιταμίνης D με βάση τα αρχικά επίπεδα αίματος και για τα δύο

Είναι απαραίτητο για τους επαγγελματίες υγείας, τους προπονητές, τους personal trainers και τους διατροφολόγους που ασχολούνται με γυναίκες αθλήτριες να γνωρίζουν την γυναικεία αθλητική τριάδα, καθώς οι συνέπειες μπορεί να είναι σοβαρές
Η καλύτερη προσέγγιση είναι η εκπαίδευση και η πρόληψη αυτής της πάθησης με τακτική εξέταση των αθλητών για συμπεριφορές και σημεία και συμπτώματα της τριάδας
Η έγκαιρη ανίχνευση και κατάλληλη έγκαιρη παρέμβαση είναι αναγκαία μόλις διαγνωσθεί
Τα οστά ανταποκρίνονται ιδιαίτερα σε δραστηριότητες φόρτισης, όπως προπόνηση υψηλής ενέργειας και αντίστασης:

Ωστόσο, αυτές πρέπει να προσαρμόζονται στον ασθενή και τη βαρύτητα της απώλειας οστικής μάζας και πρέπει να εξελίσσονται σταδιακά
Η πραγματοποίηση δραστηριοτήτων υψηλής ενέργειας εξαρχής με την παρουσία εξαιρετικά εξασθενημένων οστών μπορεί να οδηγήσει σε κατάγματα κόπωσης

Χαμηλή διαθεσιμότητα ενέργειας

Η διαθεσιμότητα ενέργειας είναι απλά:

Η κατανάλωση ενέργειας με τη μορφή θερμίδων που καταναλώθηκαν μείον
Την ενέργεια που καταναλώνεται μέσω:

Άσκησης
Καθημερινών δραστηριοτήτων:

Αυτές είναι δραστηριότητες αυτοεξυπηρέτησης π.χ. σίτιση, καθαρισμός, ντύσιμο

Φυσιολογικών σωματικών λειτουργιών:

Κυτταρική συντήρηση:

Το σώμα έχει 37 τρισεκατομμύρια κύτταρα !!!
Η φροντίδα όλων αυτών απαιτεί λίγη ενέργεια
Τα κύτταρα αναπαράγονται και διαιρούνται για να αντικαταστήσουν τα νεκρά ή κατεστραμμένα κύτταρα
Τα περισσότερα κύτταρα του σώματος μπορούν να το κάνουν αυτό
Τα καρδιακά μυϊκά κύτταρα και τα νευρικά κύτταρα δεν είναι σε θέση να πολλαπλασιαστούν και έτσι αυτά που γεννιέστε είναι όλα όσα έχετε και μόλις πεθάνουν δεν υπάρχει αντικατάσταση

Θερμορύθμιση:

Διατήρηση της εσωτερικής θερμοκρασίας του σώματος σε μικρό εύρος 37 βαθμών Κελσίου

Αναπαραγωγή:

Ενέργεια που δαπανάται μέσω του εμμηνορροϊκού κύκλου

Η χαμηλή διαθεσιμότητα ενέργειας μπορεί να οφείλεται σε πολλούς παράγοντες:

Μπορεί να συμβεί χωρίς διατροφική διαταραχή
Ακούσια:

Ο αθλητής δεν γνωρίζει πόσες θερμίδες απαιτούνται για να αντισταθμίσουν αυτές που έχουν καταναλωθεί

Εκούσια:

Συνειδητή απόφαση για μείωση της κατανάλωσης θερμίδων:

Αυτό μπορεί να είναι τμήμα μιας διατροφικής διαταραχής που περιλαμβάνει:

Περιορισμένη κατανάλωση
Κατάργηση συγκεκριμένων ομάδων τροφίμων
Νηστεία
Παράλειψη γευμάτων
Διαιτητικά χάπια
Καθαρτικά
Διουρητικά
Κατανάλωση φαγητού που ακολουθείται από εκούσιο εμετό

Υπερβολική άσκηση:

Ο πιο σημαντικός παράγοντας που σχετίζεται με την αυτοκτονική συμπεριφορά σε γυναίκες με διατροφική διαταραχή είναι η υπερβολική άσκηση

Όταν υπάρχει αρνητική ενεργειακή ισορροπία, δηλαδή η πρόσληψη θερμίδων είναι μικρότερη από την ενεργειακή δαπάνη του σώματος, τότε το σώμα θα μειώσει την ποσότητα ενέργειας που κατευθύνεται για τη διατήρηση σωματικών λειτουργιών όπως η κυτταρική συντήρηση, η θερμορύθμιση και η αναπαραγωγή
Ανεξάρτητα από το πότε εμφανίζεται η διατροφική διαταραχή, οι κακές διατροφικές συνήθειες και συμπεριφορές διαμορφώνονται κατά τη διάρκεια της εφηβείας
Ο επιπολασμός των διατροφικών διαταραχών σε εφήβους και νεαρές αθλήτριες είναι ~30%
Οι αθλητές γυμνασίου με διατροφικές διαταραχές έχουν διπλάσιες πιθανότητες να υποστούν μυοσκελετικό τραυματισμό

Ποιες είναι οι συνέπειες σε κάποιον με διατροφική διαταραχή;

Επίδραση της κακής διατροφής:

Σημαντική και ταχεία απώλεια βάρους που δεν εξηγείται από άλλη ασθένεια
Έλλειψη αναμενόμενης πρόσληψης βάρους κατά την εφηβεία
Αίσθημα πληρότητας μετά από μια μικρή ποσότητα φαγητού
Κόπωση

Γαστρεντερικές διαταραχές:

Δυσκοιλιότητα
Διάρροια

Προβλήματα ψυχικής υγείας:

Στηθάγχη με ή χωρίς αίσθημα παλμών
Χαμηλή αυτοεκτίμηση
Κατάθλιψη
Ανησυχία
Καταναγκαστική συμπεριφορά
Διαταραχές ύπνου

Γυναικολογικές επιπτώσεις:

Καθυστερημένη έναρξη της εμμηνορρυσίας
Διακοπή της εμμηνορρυσίας
Στειρότητα

Επιπτώσεις στη νεφρική λειτουργία:

Η πτωχή ενυδάτωση οδηγεί σε ανισορροπία ηλεκτρολυτών
Αυξημένος κίνδυνος για κράμπες
Οξεία νεφρική ανεπάρκεια
Χρόνια νεφρική ανεπάρκεια

Μυοσκελετικά προβλήματα:

Κάταγμα κόπωσης
Καθυστερημένη επούλωση μετά από τραυματισμό

Κοινωνικοοικονομικές επιπτώσεις:

Χαμηλότερα ακαδημαϊκά επιτεύγματα
Χαμηλότερα κοινωνικοοικονομικά επιτεύγματα κατά την πρώιμη ενηλικίωση και αργότερα

Διαταραχή εμμηνορρυσίας

Αυτή όπως οι άλλες δύο συνιστώσες μπορεί να βρίσκεται σε οποιοδήποτε επίπεδο βαρύτητας που κυμαίνεται από:

Ευμηνόρροια (φυσιολογική εμμηνορρυσία)
Πρωτοπαθής αμηνόρροια:

Καθυστερημένη έναρξη της εμμηνορρυσίας πέρα από την ηλικία των 15 ετών

Δευτεροπαθής αμηνόρροια:

Διακοπή της εμμηνορρυσίας για 3 συνεχόμενους μήνες σε μια γυναίκα που έχει ήδη ξεκινήσει την εμμηνόρροια

Ολιγομηνόρροια:

Τακτικοί εμμηνορροϊκοί κύκλοι αλλά αραιότεροι (>35 ημέρες)

Η διαταραχή της εμμηνορρυσίας είναι:

Πολύ συνηθισμένη (~90%) εντός των δύο πρώτων ετών της εμμηναρχής (έναρξη της εμμηνορρυσίας) και επομένως θα πρέπει να δίνεται προσοχή πριν από τη διάγνωση της διαταραχής της εμμηνορρυσίας σε αυτήν την ηλικιακή ομάδα

Η διαταραχή της εμμηνορρυσίας είναι υψηλότερη στους λεπτούς και καλαίσθητους αθλητές:

Γυμναστική, καταδύσεις, χορευτές, μαζορέτες

Μπορεί να οδηγήσει σε στειρότητα:

Οι γυναίκες με αμηνόρροια είναι στείρες καθώς δεν παράγουν ωοθυλάκια ή δεν έχουν ωορρηξία

Χαμηλή οστική πυκνότητα (BMD)

Η οστική πυκνότητα στη γυναικεία αθλητική τριάδα μπορεί να βρίσκεται σε οποιοδήποτε σημείο του φάσματος βαρύτητας, από φυσιολογική οστική πυκνότητα έως οστεοπενία και οστεοπόρωση
Σε γυναίκες αθλήτριες, ο επιπολασμός της οστεοπενίας είναι ~35% και της οστεοπόρωσης ~7%
Συγκριτικά, ο επιπολασμός και των δύο είναι 12% και 2% στον γενικό πληθυσμό, παρουσιάζοντας έτσι 3 φορές υψηλότερο κίνδυνο για γυναίκες αθλήτριες
Χρειάζεται επίσημη μέτρηση οστικής πυκνότητας με ειδικές ακτινογραφίες (DEXA scan) για την αξιολόγηση της οστικής πυκνότητας (μπορείτε να βρείτε περισσότερες πληροφορίες εδώ )
Τα αποτελέσματα της σάρωσης DEXA χρησιμοποιούν βαθμολογίες T-score
Το T-score είναι ένας αριθμός που σχετίζεται με το πόσο διαφέρει η μετρούμενη οστική πυκνότητα από τη μέση οστική πυκνότητα ενός υγιούς ατόμου 30 ετών
Τα T-score χρησιμοποιούνται συνήθως για την μέτρηση οστεοπόρωσης στις μετεμμηνοπαυσιακές γυναίκες και δεν είναι κατάλληλα για νέους
Συνεπώς προτιμώνται τα Z-score καθώς συγκρίνουν ασθενείς με άτομα της ίδιας ηλικίας, φύλου και εθνικότητας (σε αντίθεση με τα T-score που συγκρίνουν την τιμή για ένα υγιές άτομο 30 ετών)
Το Z-score σε έφηβες ή προεμμηνοπαυσιακές γυναίκες που είναι κάτω από -2,0 π.χ. -2,1 ή -3,0 (που είναι χειρότερο από -2,1) ονομάζεται χαμηλή οστική πυκνότητα για χρονολογική ηλικία
Περισσότερες πληροφορίες για αιτίες χαμηλής οστικής πυκνότητας και για το πώς να βελτιστοποιήσετε την οστική πυκνότητα καθ’όλη τη διάρκεια της ζωής μπορείτε να βρείτε στο άρθρο πώς να επενδύσετε καλύτερα στα οστά σας
Οι αθλητές των οποίων το άθλημα περιλαμβάνει κυρίως δραστηριότητες άρσης βαρών είναι γνωστό ότι έχουν υψηλότερη οστική πυκνότητα και για αυτό το American College of Sports Medicine ορίζει τα εξής:

Η οστεοπενία σε έναν αθλητή ορίζεται ως Z-score μεταξύ -1 και -2 μαζί με παράγοντες κινδύνου για κάταγμα όπως αμηνόρροια, μειωμένη διαθεσιμότητα ενέργειας και ιστορικό κατάγματος κόπωσης
Η οστεοπόρωση σε έναν αθλητή ορίζεται ως Z-score μικρότερο από -2,0 (π.χ. -2.1) με παράγοντες κινδύνου για κάταγμα

Η μέγιστη συσσώρευση οστού συμβαίνει κατά την εφηβεία και σε κορίτσια μεταξύ 11-14 ετών

Το 25% της αύξησης της οστικής μάζας συμβαίνει εντός 2 ετών από την εμμηναρχή
Το 92% της αύξησης πραγματοποιείται μέχρι τα 18 χρόνια
Το 99% της αύξησης πραγματοποιείται μέχρι τα 26 χρόνια

Η άσκηση μπορεί να βοηθήσει στη βελτίωση της αύξησης της οστικής μάζας κατά 5% στα παιδιά
Οι αθλήτριες με αμηνόρροια που ασχολούνται με το ίδιο άθλημα με αθλήτριες με ευμηνόρροια, θα έχουν χαμηλότερη οστική πυκνότητα:

Μελέτες έχουν δείξει έως και 10-20% μειωμένη οστική πυκνότητα στην οσφυϊκή μοίρα της σπονδυλικής στήλης σε αθλήτριες με αμηνόρροια σε σύγκριση με αθλήτριες με ευμηνόρροια
Αυτό δείχνει ότι η ευεργετική επίδραση της άσκησης στην οστική πυκνότητα είναι πολύ μικρότερη από την επιζήμια επίδραση της αμηνόρροιας, η οποία θα πρέπει να κρούσει το καμπανάκι του κινδύνου σε έφηβες γυναίκες

Εάν η αμηνόρροια συνεχιστεί και δεν αντιμετωπιστεί, 2-3% της οστικής μάζας θα χάνεται κάθε χρόνο

Ποιες είναι οι επιπλοκές της γυναικείας αθλητικής τριάδας;

Στειρότητα
Αυξημένα επίπεδα κακής χοληστερίνης (LDL)
Αυξημένος κίνδυνος καρδιαγγειακών παθήσεων
Μειωμένη ανοσία
Κατάγματα κόπωσης:

2-4 φορές μεγαλύτερες πιθανότητες από τις γυναίκες με ευμηνόρροια
Η πιο συχνή θέση είναι η κνήμη (~50% των καταγμάτων κόπωσης)

Χαμηλότερη μέγιστη οστική μάζα σε σχέση με τις γυναίκες με ευμηνόρροια

Αυτό τις βάζει σε μεγαλύτερο κίνδυνο εκδήλωσης οστεοπόρωσης
Ανάλογα με τη διάρκεια της τριάδας, τα μέτρα που λαμβάνονται για τη βελτίωση της οστικής πυκνότητας και τη διάρκεια της ανάρρωσης, η οστική πυκνότητα μπορεί να μην φτάσει την αναμενόμενη οστική πυκνότητα για κάποιον της ίδιας ηλικίας με τον ασθενή

Το διατροφικό έλλειμμα μπορεί να περιλαμβάνει:

Ανεπάρκεια σε βασικά αμινοξέα και λιπαρά οξέα που μπορεί να οδηγήσει σε μειωμένη ικανότητα επισκευής του κατεστραμμένου ιστού, σχηματισμού μυϊκής μάζας και ανάρρωσης από τραυματισμό

Η χαμηλή διαθεσιμότητα ενέργειας μπορεί να οδηγήσει σε:

Κατάθλιψη
Χαμηλή αυτοεκτίμηση
Αγχώδεις διαταραχές
Αυξημένο κίνδυνο αυτοκτονίας και πρόωρου θανάτου που σχετίζεται με τις σοβαρότερες διατροφικές διαταραχές όπως η νευρική ανορεξία και η βουλιμία

Η χαμηλή παροχή ενέργειας μπορεί να επηρεάσει δυσμενώς πολλά συστήματα:

Γαστρεντερικό
Μεταβολικό
Ενδοκρινικό
Ανοσολογικό

Ποια είναι η αντιμετώπιση της γυναικείας αθλητικής τριάδας;

Πρέπει να γίνει καλύτερη ενημέρωση και ευαισθητοποίηση της γυναικείας αθλητικής τριάδας από τους διάφορους παράγοντες αθλητισμού και υγείας
Η έγκαιρη αντιμετώπιση αλλά και η πρόληψη φέρνει τα καλύτερα αποτελέσματα
Η σωστή αντιμετώπιση χρήζει την συνεργασία του ορθοπαιδικού, ψυχολόγου και διατροφολόγου που εξειδικεύονται στους αθλητές
Για να αποκατασταθεί η ενεργειακή και ορμονική ισορροπία της αθλήτριας θα πρέπει να:

Μειωθεί η κατανάλωση θερμίδων από την άσκηση
Να αυξηθεί ημερήσια πρόσληψη θερμίδων
Να αυξηθεί η πρόσληψη ασβεστίου και βιταμίνης D μέσω διατροφής και συμπληρωμάτων
Να υπάρχει τουλάχιστον μία μέρα ξεκούρασης από την άθληση κάθε βδομάδα

Μπορείτε να βρείτε περισσότερες χρήσιμες πληροφορίες εδώ:

Βιταμίνη D - Η Ανεκτίμητη Βιταμίνη

Mon, 27 Apr 2020 18:25:02 GMT

Η έλλειψη βιταμίνης D εξακολουθεί να αποτελεί παγκόσμια πανδημία

Η έλλειψη βιταμίνης D είναι μια αναγνωρισμένη πανδημία:

Δεν επηρεάζει μόνο χώρες με χαμηλή ηλιοφάνεια, αλλά και χώρες με υψηλή ηλιοφάνεια

Η έλλειψη βιταμίνης D θεωρείται ότι επηρεάζει πάνω από 1 δισεκατομμύριο ανθρώπους παγκοσμίως
Θεωρείται ότι πάνω από το 77% των ατόμων στις ΗΠΑ έχουν έλλειψη βιταμίνης D και αυτό έχει επιδεινωθεί τα τελευταία 30 χρόνια
Η βιταμίνη D έχει μια μοναδική ιδιότητα σε αντίθεση από οποιαδήποτε άλλη βιταμίνη:

Μπορεί να παραχθεί από το σώμα (από το φως του ήλιου) και δεν εξαρτάται πλήρως από τη διατροφική πρόσληψη
Για αυτό ονομάζεται συχνά «βιταμίνη του ήλιου»

Είναι μια λιποδιαλυτή βιταμίνη που ανευρίσκεται φυσικά σε πολύ λίγες τροφές
Η μεγαλύτερη και ευκολότερη πηγή της βιταμίνης D στο σώμα είναι μέσω της υπεριώδους ακτινοβολίας (UVR) από την έκθεση στο φως του ήλιου το οποίο διεγείρει τον οργανισμό να παράγει τη δική του βιταμίνη D
Άλλες πηγές βιταμίνης D είναι μέσω:

Φάρμακων
Τροφών εμπλουτισμένων με βιταμίνη D

Ποια είναι η λειτουργία της βιταμίνης D;

Η βιταμίνη D αυξάνει την απορρόφηση ασβεστίου και φωσφόρου από το έντερο
Η βιταμίνη D αναστέλλει τη δράση της παραθορμόνης στα οστά:

Η παραθορμόνη διεγείρει τα κύτταρα στα οστά που ονομάζονται οστεοκλάστες για να αφαιρέσουν οστίτη ιστό σε μια διαδικασία που ονομάζεται οστική απορρόφηση
Η ανεπάρκεια βιταμίνης D (και σε μεγαλύτερο βαθμό η έλλειψη) δεν είναι σε θέση να αναστείλει αυτήν τη διαδικασία, οπότε με μεγαλύτερη οστική απορρόφηση έρχεται μειωμένη οστική πυκνότητα και οστεοπόρωση

Οι υποδοχείς βιταμίνης D έχουν εντοπιστεί σχεδόν σε όλους τους ιστούς του σώματος, γεγονός που σημαίνει ότι η βιταμίνη D έχει επίδραση σε όλο το σώμα
Περισσότερο από το 80% της βιταμίνης D του σώματος εμπλέκεται σε βασικές σωματικές λειτουργίες, όπως:

Σύνθεση πρωτεϊνών και ορμονών
Ανοσολογικές και φλεγμονώδεις απαντήσεις
Κυτταρικός μεταβολισμός και σύνθεση
Ρύθμιση της γονιδιακής έκφρασης:

Η γονιδιακή έκφραση είναι η διαδικασία με την οποία ένα γονίδιο παράγει το λειτουργικό προϊόν το οποίο κωδικοποιεί

Αυτό ουσιαστικά σημαίνει ότι χωρίς βιταμίνη D το κύτταρο δεν μπορεί να ανταποκριθεί επαρκώς στα φυσιολογικά σήματα καθώς και στα παθολογικά

Πώς συντίθεται η βιταμίνη D από το ηλιακό φως;

Κατά την έκθεση στον ήλιο οι ακτίνες UVB διεισδύουν στο δέρμα και απορροφώνται από μια μορφή χοληστερόλης (7-δεϋδροχοληστερόλη)
Η βιταμίνη D υπάρχει σε δύο μορφές:

Η βιταμίνη D3 παράγεται στο δέρμα από την έκθεση στον ήλιο
Η βιταμίνη D2 παράγεται από τα φυτά
Και οι δύο τύποι βρίσκονται στα διατροφικά συμπληρώματα
Όμως η D3 είναι πιο ευεργετική από τη D2, η οποία είναι μόνο 20-40% όσο αποτελεσματική όσο η D3

Και οι δύο βιταμίνες D3 και D2 είναι προορμόνες και πρέπει να υδροξυλιωθούν σε δύο στάδια για να γίνουν ενεργές:

Πρώτα στο ήπαρ για να σχηματίσουν 25-υδροξυβιταμίνη D (ονομάζεται επίσης καλσιδιόλη)
Στη συνέχεια μεταφέρεται μέσω της αιματικής ροής στα νεφρά, όπου λαμβάνει χώρα ο δεύτερος γύρος σχηματίζοντας 1,25-υδροξυβιταμίνη D (ονομάζεται επίσης καλσιτριόλη) που είναι η μόνη ενεργή μορφή της βιταμίνης
Αυτό το τελευταίο βήμα ρυθμίζεται από τα επίπεδα ασβεστίου, φωσφόρου και παραθορμόνης στο αίμα

Έλλειψη βιταμίνης D έναντι ανεπάρκειας βιταμίνης D

Διάφοροι οργανισμοί έχουν θέσει διαφορετικά όρια σχετικά με το τι συνιστά έλλειψη και τι συνιστά ανεπάρκεια
Τα επίπεδα της 25-υδροξυβιταμίνης D στην αιματική κυκλοφορία είναι το καλύτερο μέσο εκτίμησης της βιταμίνης D στο σώμα
Η Αμερικανική Ενδοκρινολογική Εταιρεία θέτει τους εξής ορισμούς:

Έλλειψη: 50nmol/l (<20ng/ml)
Ανεπάρκεια: 50-75nmol/l (20-30ng/ml)

Σύμφωνα με την Αμερικανική Ενδοκρινολογική Εταιρεία, για σημαντικά ευεργετικά αποτελέσματα της βιταμίνης D, το επίπεδο της 25-υδροξυβιταμίνης D στο αίμα πρέπει να είναι > 75nmol/l (30ng/ml):

Ωστόσο, για βέλτιστο όφελος ο στόχος πρέπει να είναι τα 100nmol/l (40ng/ml)

Τι ποσότητα βιταμίνης D πρέπει να λάβετε;

Το σώμα χρειάζεται 3000-5000IU βιταμίνης D καθημερινά για τις φυσιολογικές λειτουργίες του
Οι ημερήσιες ανάγκες βιταμίνης D παραμένουν αμφιλεγόμενες επειδή:

Οι καθημερινές ανάγκες και οι συστάσεις για την πρόσληψη σχεδιάστηκαν περισσότερο για την πρόληψη της έλλειψης παρά για την επίτευξη ενός επιπέδου που οι πρόσφατες μελέτες προτείνουν ότι χρειάζεται για να επιτευχθούν τα μέγιστα οφέλη από τη βιταμίνη D
Η βιταμίνη D συντίθεται επίσης από το ηλιακό φως, οπότε οι διατροφικές ανάγκες και απαιτήσεις για συμπληρώματα θα εξαρτηθούν επίσης από την αποτελεσματική έκθεση σε ακτίνες UVB και τον βαθμό του χρωματισμού του δέρματος
Οι άνθρωποι απορροφούν τη βιταμίνη D από τις τροφές σε ποικίλο βαθμό
Με την πάροδο του χρόνου οι έρευνες έδειξαν ότι πρέπει να λαμβάνουμε μεγαλύτερες ποσότητες βιταμίνης D από ότι πιστεύαμε παλαιότερα

Τα συμπληρώματα βιταμίνης D από το στόμα πρέπει επομένως να ρυθμίζονται με βάση τα επίπεδα της 25-υδροξυβιταμίνης D στην κυκλοφορία του αίματος:

Η ιδανική συγκέντρωση θα πρέπει να είναι 75-100nmol/l
Σύμφωνα με την Αμερικανική Ενδοκρινολογική Εταιρεία, για να είναι σημαντικά τα ευεργετικά αποτελέσματα της βιταμίνης D, το επίπεδο της 25-υδροξυβιταμίνης D στο αίμα πρέπει να είναι >75nmol/l (30ng/ml):

Ωστόσο, για βέλτιστο όφελος ο στόχος πρέπει να είναι τα 100 nmol/l (40ng/ml)

Η αρχική δόση βιταμίνης D εξαρτάται από το πόσο σοβαρή είναι η έλλειψη
Δόσεις έως 10.000IU την ημέρα έχει βρεθεί ότι είναι ασφαλείς όταν η έλλειψη είναι σοβαρή ή υπάρχει αντίσταση στη βελτίωση των επιπέδων της βιταμίνης D

Εάν υπάρχει ανεπαρκής έκθεση στον ήλιο, συνιστώνται 800-1000IU βιταμίνης D3 και τα επίπεδα τιτλοποιούνται ανάλογα με την ανταπόκριση του ασθενούς:

Κάποιοι άνθρωποι απορροφούν βιταμίνη D καλύτερα από άλλους, οπότε μπορεί να χρειάζονται ακόμη μεγαλύτερη συγκέντρωση βιταμίνης D3 στο φάρμακό τους για να επιτύχουν το συνιστώμενο επίπεδο στο αίμα

IU: International Units

Ποιες τροφές έχουν υψηλή περιεκτικότητα σε βιταμίνη D;

Πολύ λίγες τροφές περιέχουν φυσιολογικά βιταμίνη D
Τα τρόφιμα που έχουν σημαντική ποσότητα βιταμίνης D είναι:

Λιπαρά ψάρια όπως τόνος, σκουμπρί, σολομός, ρέγγα, σαρδέλες
Κρόκος αυγού
Μανιτάρια

Τα τρόφιμα που είναι εμπλουτισμένα με βιταμίνη D (δημητριακά, γάλα, χυμοί) είναι συχνά ανεπαρκή για να καλύψουν τις καθημερινές ανάγκες σε βιταμίνη D
Το σώμα μπορεί να απορροφήσει μόνο το 50% της βιταμίνης D που περιέχεται στις τροφές
Χωρίς αρκετή βιταμίνη D απορροφάται μόνο το 10% του ασβεστίου των τροφών και αυτό αυξάνεται μόνο στο 30-40% όταν η βιταμίνη D βρίσκεται εντός φυσιολογικών ορίων

Ποσότητα βιταμίνης D σε διάφορες τροφές

Ποιοι κινδυνεύουν από έλλειψη βιταμίνης D;

Άτομα με μειωμένη έκθεση του δέρματος στο ηλιακό φως
Άτομα ηλικίας > 65 ετών:

Η συγκέντρωση του μορίου χοληστερόλης προδρόμου της βιταμίνης D (7-δεϋδροχοληστερόλη) μειώνεται με την ηλικία
Ένας 70χρονος έχει ~25% της ικανότητας ενός νεαρού υγιούς ατόμου να παράγει βιταμίνη D από το ηλιακό φως
Παρόλα αυτά, οι ηλικιωμένοι εξακολουθούν να είναι ικανοί να παράγουν επαρκείς ποσότητες βιταμίνης D από την έκθεση στον ήλιο, αλλά χρειάζονται περισσότερο χρόνο για να το επιτύχουν

Βρέφη και παιδιά ηλικίας κάτω των 5 ετών
Έγκυες και θηλάζουσες γυναίκες
Υποσιτισμός και άτομα που δεν καταναλώνουν επαρκείς ποσότητες τροφών που περιέχουν βιταμίνη D
Σκουρόχρωμο δέρμα:

Τα άτομα με σκουρόχρωμο δέρμα μπορούν να χρειαστούν 5-10 φορές μεγαλύτερη έκθεση στον ήλιο από ότι τα άτομα με ανοιχτόχρωμο δέρμα για να παράγουν την ίδια ποσότητα βιταμίνης D

Παχυσαρκία:

Η βιταμίνη D είναι λιποδιαλυτή και αποθηκεύεται στο σωματικό λίπος
Σε παχύσαρκους ανθρώπους, αυτή η βιταμίνη D αποθηκεύεται πιο βαθιά και είναι λιγότερο διαθέσιμη στο σώμα
Τα επίπεδα της 25-υδροξυβιταμίνης D στο αίμα είναι ~20% μικρότερα σε παχύσαρκα άτομα από ότι σε άτομο με φυσιολογικό βάρος
Για κάθε 1 βαθμό αύξησης του ΔΜΣ (Δείκτης Μάζας Σώματος) υπάρχει πτώση 1,15% στα επίπεδα 25-υδροξυβιταμίνης D στο αίμα
Παχύσαρκα άτομα με παρόμοια έκθεση στο ηλιακό φως σε σχέση με άτομα φυσιολογικού βάρους, παράγουν την ίδια ποσότητα βιταμίνης D αλλά αυτή αραιώνεται σε μεγαλύτερο όγκο λίπους, έτσι ώστε η συγκέντρωση στην κυκλοφορία του αίματος να είναι μικρότερη
Ως αποτέλεσμα αυτής της αραίωσης, οι παχύσαρκοι άνθρωποι χρειάζονται περισσότερη χορήγηση βιταμίνης D για να φτάσουν στα επιθυμητά επίπεδα στο αίμα

Καθιστική ζωή
Άτομα που εργάζονται πολλές ώρες σε εσωτερικούς χώρους
Καταστάσεις που μειώνουν την απορρόφηση της βιταμίνης D στο γαστρεντερικό σωλήνα:

Φλεγμονώδης νόσος του εντέρου (Νόσος Crohn, ελκώδης κολίτιδα)
Παγκρεατίτιδα
Σύνδρομο βραχέος εντέρου (οποιοδήποτε μέρος του λεπτού εντέρου έχει αφαιρεθεί ή το άτομο έχει γεννηθεί με βραχέα τμήματα λεπτού εντέρου)
Βαριατρική χειρουργική
Ηπατική ανεπάρκεια
Νεφρική ανεπάρκεια
Φάρμακα που επηρεάζουν το μεταβολισμό της βιταμίνης D π.χ. αντιεπιληπτικά, στεροειδή μακράς δράσης

Ποια είναι τα οφέλη της βιταμίνης D;

Έχει αποδειχθεί ότι η βιταμίνη D έχει προστατευτική δράση έναντι των ακόλουθων παθήσεων οι οποίες έχει διαπιστωθεί ότι διατρέχουν μεγαλύτερο κίνδυνο εμφάνισης τους όταν υπάρχει έλλειψη βιταμίνης D:

Πολυάριθμα μυοσκελετικά οφέλη (δείτε παρακάτω)
Φλεγμονώδεις και αυτοάνοσες ασθένειες όπως:

Σακχαρώδης διαβήτης (και οι δύο τύπου 1 και 2)
Σκλήρυνση κατά πλάκας
Ρευματοειδής αρθρίτιδα
Σύνδρομο Sjogren
Κρυολογήματα και γρίπη
Περιοδοντική νόσος: κύρια αιτία απώλειας δοντιών σε ηλικιωμένους

Καρδιαγγειακή νόσος:

Καρδιακή προσβολή
Υπέρταση
Καρδιακή ανεπάρκεια
Περιφερική αγγειοπάθεια

Καρκίνοι:

Παχέος εντέρου
Μαστών
Ωοθηκών
Προστάτη
Οισοφάγου

Ψυχιατρικά προβλήματα:

Κατάθλιψη
Εποχιακή συναισθηματική διαταραχή (SAD)
Άνοια
Σχιζοφρένεια

Εγκυμοσύνη:

Αυξημένος κίνδυνος προεκλαμψίας και διαβήτη κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης

Ποιος είναι ο ρόλος της βιταμίνης D στη μυοσκελετική υγεία;

Τα χαμηλά επίπεδα βιταμίνης D έχουν σαν αποτέλεσμα μειωμένη απορρόφηση ασβεστίου και φωσφόρου που είναι απαραίτητα μέταλλα για την οστική αντοχή
Η χαμηλή επιμετάλλωση των οστών οδηγεί σε μαλάκυνση και εξασθένιση των οστών:

Αυτή ονομάζεται ραχίτιδα όταν εμφανίζεται σε παιδιά
Αυτή ονομάζεται οστεομαλακία όταν εμφανίζεται σε ενήλικες

Έχει αποδειχθεί ότι η βιταμίνη D βοηθά στη μείωση του καταγματικού κινδύνου με δύο διαφορετικούς τρόπους:

Μειώνει τον κίνδυνο πτώσεων
Αυξάνει την οστική πυκνότητα

Η βιταμίνη D μειώνει τον κίνδυνο:

Πτώσεων κατά 19%
Κατάγματος ισχίου κατά 18%
Μη σπονδυλικού κατάγματος κατά 20%

Τα οφέλη της βιταμίνης D είναι δοσοεξαρτώμενα:

Η μείωση του κινδύνου πτώσεων έγινε εμφανής με δόσεις μεγαλύτερες από 700 IU την ημέρα
Η μείωση του κινδύνου καταγμάτων έγινε εμφανής με δόσεις μεγαλύτερες από 400 IU την ημέρα
Δεν έχει βρεθεί βελτίωση του κινδύνου κατάγματος για δόσεις μικρότερες από 400 IU

Αποδείχθηκε ότι τα επίπεδα της 25-υδροξυβιταμίνης D στην κυκλοφορία του αίματος έχουν αντίκτυπο στο βαθμό του οφέλους από τη βιταμίνη D:

Η μείωση του κινδύνου πτώσεων έγινε εμφανής με επίπεδα τουλάχιστον 60nmol/λίτρο (24ng/ml)
Η μείωση του κινδύνου καταγμάτων έγινε εμφανής με επίπεδα τουλάχιστον 75nmol/λίτρο (30ng/ml)
Το μέγεθος του κέρδους και για τους δυο κινδύνους αυξήθηκε με υψηλότερα επίπεδα 25-υδροξυβιταμίνης D στο αίμα

Η μυϊκή αδυναμία συνδέεται στενά με τις πτώσεις και τον κίνδυνο κατάγματος
Η χορήγηση βιταμίνης D στους ηλικιωμένους έχει αποδειχθεί ότι:

Αυξάνει τη μυϊκή δύναμη
Βελτιώνει την ισορροπία
Μειώνει τον κίνδυνο πτώσεων
Βελτιώνει την απόσταση βάδισης

Το 30% των ανθρώπων που έχουν υποστεί κάταγμα μετά από πτώση αναπτύσσουν φόβο πτώσης που έχει ως αποτέλεσμα:

Αυτο-περιορισμό των δραστηριοτήτων
Μειωμένη ποιότητα ζωής

Καθημερινή χορήγηση 400IU βιταμίνης D έχει αποδειχθεί ότι μειώνει τον κίνδυνο:

Ρευματοειδούς αρθρίτιδας κατά 40%
Σκλήρυνσης κατά πλάκας κατά 40%

Η έλλειψη βιταμίνης D οδηγεί σε μυοπάθεια που χαρακτηρίζεται από:

Εγγύς μυϊκή αδυναμία
Διάχυτο μυϊκό πόνο
Διαταραχή βάδισης (δυσκολία στο περπάτημα)
Η μυϊκή διαταραχή ξεκινά ακόμη και πριν από την εμφάνιση ανεπιθύμητων επιδράσεων στα οστά

Εγγύς μυϊκή αδυναμία

Αδυναμία των μυών στους ώμους και τα ισχία
30% των ασθενών με έλλειψη βιταμίνης D παρουσιάζουν εγγύς μυϊκή αδυναμία πριν εμφανιστούν αλλαγές στην κυκλοφορία του αίματος
Επομένως, οι ασθενείς που παρουσιάζουν εγγύς μυϊκή αδυναμία πρέπει να εξετάσουν το ενδεχόμενο συμπληρωματικής λήψης βιταμίνης D και ασβεστίου

Ποια είναι η κατάσταση της βιταμίνης D στους αθλητές;

Ενώ η επίδραση της βιταμίνης D στις αθλητικές επιδόσεις στους αθλητές εξακολουθεί να είναι ένα πεδίο που απαιτεί περισσότερη έρευνα, μέχρι στιγμής υπάρχουν κάποιες θετικές ενδείξεις για την επίδραση της
Έρευνες έχουν δείξει ότι τα επίπεδα της 25-υδροξυβιταμίνης D συνδέονται με το ύψος άλματος, την ταχύτητα άλματος και τη δύναμη σε έφηβες γυναίκες
Έχει βρεθεί θετική συσχέτιση μεταξύ της 25-υδροξυβιταμίνης D και της μέγιστης πρόσληψης οξυγόνου (VO2max), η οποία είναι δείκτης αερόβιας αντοχής
Μεγαλύτερα κέρδη στην αθλητική επίδοση επιτυγχάνονται εάν ο αθλητής έχει χαμηλότερα επίπεδα 25-υδροξυβιταμίνης D πριν από τη θεραπεία και τα κέρδη μεγιστοποιούνται όταν αυτά τα επίπεδα ξεπεράσουν τα 100nmol/l (40ng/ml)
Η έλλειψη βιταμίνης D μπορεί να οδηγήσει σε μείωση του αριθμού και του μεγέθους των μυϊκών ινών τύπου II (ταχείας συστολής) στους ηλικιωμένους, η οποία αντιστρέφεται με διόρθωση των επιπέδων βιταμίνης D
Επίπεδα 25-υδροξυβιταμίνης D κάτω από 30ng/mL αυξάνει σημαντικά τον κίνδυνο κατάγματος κόπωσης:

10-30% των αθλητών δρόμου και στίβου αναφέρεται ότι έχουν κατάγματα κόπωσης
Πιο συχνά στις γυναίκες
Συνηθέστερη αιτία αποτυχίας των στρατιωτικών να ολοκληρώσουν την εκπαίδευση

Ακόμα και οι αθλητές εξωτερικών χώρων έχει διαπιστωθεί ότι έχουν ανεπάρκεια βιταμίνης D
Πολλοί αθλητές εξωτερικών χώρων προπονούνται νωρίς το πρωί ή αργά το βράδυ καθώς αποφεύγουν τις ώρες μέγιστης ηλιοφάνειας
Διάφορες μελέτες έχουν δείξει ότι οι αθλητές στις πιο ηλιόλουστες χώρες έχουν απαράδεκτα υψηλά ποσοστά έλλειψης και ανεπάρκειας βιταμίνης D

Eπίπεδα της βιταμίνης D σε διάφορους αθλητές

Ποιος είναι ο ρόλος του ηλιακού φωτός στη σύνθεση της βιταμίνης D;

Υπάρχουν τρεις τύποι υπεριώδους ακτινοβολίας (UVR) που προέρχονται από τον ήλιο και ταξινομούνται ανάλογα με το μήκος κύματος τους:

UVA:

Μεγάλο μήκος κύματος
95% της υπεριώδους ακτινοβολίας που φτάνει στη Γη
Ο πιο διαπεραστικός τύπος UVR που προκαλεί τη μεγαλύτερη ζημιά στο δέρμα
Τα αντηλιακά είναι λιγότερο αποτελεσματικά στην παρεμπόδιση της

UVB:

Μεσαίο μήκος κύματος
Οι περισσότερες UVB φιλτράρονται από την ατμόσφαιρα
Βιολογικά ενεργή και υπεύθυνη για τη σύνθεση της βιταμίνης D
Τα αντηλιακά μπορούν να την παρεμποδίσουν (όσο υψηλότερος είναι ο δείκτης προστασίας τόσο ισχυρότερη είναι η παρεμπόδιση)

UVC:

Μικρό μήκος κύματος
Ο πιο καταστροφικός τύπος UVR
Φιλτράρεται από την ατμόσφαιρα, ώστε να μην φτάνει στην επιφάνεια της Γης

Ένα ανοιχτόχρωμο άτομο μπορεί να παράγει 10.000 έως 20.000IU σε 15 λεπτά απροστάτευτης έκθεσης στον ήλιο
Αποτελεί ενδιαφέρον ότι τα υψηλότερα επίπεδα βιταμίνης D εντοπίζονται στους αγρότες και τους ναυαγοσώστες που και οι δύο απασχολούνται πολλές ώρες σε εξωτερικούς χώρους

Ποιοι παράγοντες επηρεάζουν την UVR να φτάσει στη Γη;

Ώρα της ημέρας:

Το μεσημέρι ο ήλιος βρίσκεται ακριβώς από πάνω και διανύει τη συντομότερη οδό για να φτάσει στην επιφάνεια της Γης, οπότε αυτός είναι ο μέγιστος χρόνος για την UVR και επομένως για τη σύνθεση βιταμίνης D
Υπάρχει ένα παράθυρο 4 ωρών γύρω στο μεσημέρι κατά τη διάρκεια του οποίου οι υπεριώδεις ακτίνες είναι ισχυρές
Νωρίς το πρωί και αργά το απόγευμα οι ακτίνες του ήλιου φτάνουν στη Γη σε μεγαλύτερη γωνία, έτσι ώστε περισσότερες από τις ακτίνες να απορροφώνται από την ατμόσφαιρα και λιγότερες να φτάνουν στη Γη

Εποχή του έτους:

Η γωνία με την οποία οι ηλιακές ακτίνες φτάνουν στη Γη μεταβάλλεται με τις εποχές
Αυτό επηρεάζει την απόσταση που χρειάζονται για να ταξιδέψουν και όσο μικρότερη είναι, τόσο μεγαλύτερη είναι η ποσότητα UVR που φτάνει στη Γη
Επομένως το καλοκαίρι παρέχει τη μεγαλύτερη έκθεση στη UVR και ο χειμώνας τη λιγότερη

Γεωγραφικό πλάτος:

Τα επίπεδα υπεριώδους ακτινοβολίας αυξάνονται πλησιέστερα στον ισημερινό καθώς οι ακτίνες του ήλιου διανύουν τη μικρότερη απόσταση μέσω της ατμόσφαιρας
Τα στοιχεία δείχνουν ότι τα γεωγραφικά πλάτη μεγαλύτερα από 37 μοίρες από τον ισημερινό αποτελούν αυξημένο κίνδυνο για χαμηλότερη σύνθεση βιταμίνης D μέσω του ηλιακού φωτός
Παρακάτω είναι μια λίστα με πόλεις και τα γεωγραφικά πλάτη τους για ευκολία αναφοράς:

Αμπού Ντάμπι 24
Μαϊάμι 25
Κάιρο 30
Λος Άντζελες, Σύδνεϋ 34
Λας Βέγκας, Ρόδος, Σαντορίνη 35
Αθήνα: 37,98 μοίρες
Πεκίνο, Βαλένθια 39
Θεσσαλονίκη, Νέα Υόρκη, Μαδρίτη 40
Μόντρεαλ, Μιλάνο, Βελιγράδι 45
Παρίσι, Μόναχο 48
Λονδίνο 51
Εδιμβούργο, Μόσχα 55

Υψόμετρο:

Όσο μεγαλύτερο είναι το κατακόρυφο ύψος από το επίπεδο της θάλασσας, τόσο λιγότερη ατμόσφαιρα υπάρχει για να απορροφήσει το φως του ήλιου
Για κάθε χιλιόμετρο υψόμετρου, τα επίπεδα υπεριώδους ακτινοβολίας αυξάνονται κατά ~7%

Ατμοσφαιρικές συνθήκες:

Σύννεφα:

Η νεφοκάλυψη μπορεί να επηρεάσει τη διείσδυση της υπεριώδους ακτινοβολίας, αλλά αυτό εξαρτάται από τον τύπο των νεφών και το πόσο βαθιά βρίσκονται στην ατμόσφαιρα
Μια πλήρως συννεφιασμένη μέρα μπορεί να μειώσει τις ακτίνες UV κατά 70-90%
Μια μέρα με λεπτά σύννεφα ή μια μερικώς συννεφιασμένη μέρα μπορεί στην πραγματικότητα να αυξήσει την έκθεση στην υπεριώδη ακτινοβολία κατά 20%, ασκώντας εφέ καθρέφτη

Όσο πιο λεπτό είναι το στρώμα του όζοντος, τόσο λιγότερο απορροφάται η UVR
Όσο μεγαλύτερη είναι η ατμοσφαιρική ρύπανση τόσο περισσότερο απορροφάται η UVR

Αντανάκλαση εδάφους:

Διάφορες επιφάνειες μπορούν να προσθέσουν στην έκθεση στην υπεριώδη ακτινοβολία μέσω αντανάκλασης:

Το γρασίδι, το έδαφος, το νερό παρέχουν αντανάκλαση <10%
Η άμμος παρέχει 15% αντανάκλαση
Το χιόνι μπορεί μέσω της αντανάκλασης να διπλασιάσει σχεδόν την έκθεση στην υπεριώδη ακτινοβολία

Ποιοι παράγοντες επηρεάζουν την ικανότητα παραγωγής βιταμίνης D από το ηλιακό φως;

Χρωματισμός του δέρματος:

Υπάρχουν 6 διαφορετικοί τύποι δέρματος με βάση την ικανότητά τους να μαυρίζουν από τον ήλιο (κλίμακα χρωματισμού δέρματος Fitzpatrick)
Καθώς το δέρμα γίνεται πιο σκουρόχρωμο, μειώνεται η ικανότητα σύνθεσης της βιταμίνης D, αλλά υπάρχει μεγαλύτερη προστασία έναντι στον καρκίνο του δέρματος

Ποσότητα του δέρματος που εκτίθεται:

Όσο περισσότερο δέρμα εκτίθεται τόσο μεγαλύτερη είναι η δυναμική σύνθεσης βιταμίνης D

Στάση του σώματος κάτω από τον ήλιο:

Η μεγαλύτερη έκθεση είναι όταν το δέρμα δέχεται τις ακτίνες του ήλιου σε γωνία 90 μοιρών, δηλαδή όταν βρίσκεται οριζόντια το μεσημέρι
Η όρθια στάση μειώνει την ποσότητα του δέρματος που εκτίθεται στο φως του ήλιου

Περιβάλλον:

Παρουσία αντικειμένων που παρέχουν σκιά π.χ. ομπρέλες
Οι αστικές περιοχές έχουν κτίρια που μειώνουν τις ακτίνες του ήλιου στο επίπεδο του εδάφους σε σύγκριση με τις ανοιχτές αγροτικές περιοχές

Έκθεση στον ήλιο:

Υπάρχει μεγάλη παρανόηση σχετικά με τον καλύτερο τρόπο παραγωγής βιταμίνης D από το φως του ήλιου
Πολλοί άνθρωποι αποφεύγουν την έκθεση στο φως του ήλιου κατά το μεσημέρι και αντίθετα καταναλώνουν πολύ χρόνο κάνοντας ηλιοθεραπεία εκτός αυτών των ωρών
Η βιβλιογραφία δείχνει ότι ο καλύτερος χρόνος για να απορροφηθεί η UVB είναι για λίγα λεπτά το μεσημέρι
Εκτός αυτού του χρόνου, οι ακτίνες UVB μειώνονται σε ένταση, ενώ οι ακτίνες UVA συνεχίζουν να φτάνουν στη Γη και έτσι η μακρά έκθεση στον ήλιο αργά το απόγευμα και νωρίς το πρωί αυξάνει πραγματικά τον κίνδυνο για καρκίνο του δέρματος, ενώ προσφέρει λιγότερα οφέλη για τη βιταμίνη D σε σύγκριση με τα 5-10 λεπτά το μεσημέρι (το πιο ανοιχτόχρωμο δέρμα χρειάζεται λιγότερο χρόνο, το πιο σκουρόχρωμο δέρμα χρειάζεται πολύ περισσότερο)
Μια εύκολη ένδειξη του πότε η ηλιοθεραπεία δεν παράγει βιταμίνη D είναι όταν η σκιά κάποιου που στέκεται όρθιος είναι μεγαλύτερη από το ύψος του

Κλίμακα χρωματισμού δέρματος Fitzpatrick

Πώς επηρεάζεται το επίπεδο της βιταμίνης D με το χρώμα του δέρματος;

Η ανεπάρκεια βιταμίνης D είναι πιο συχνή στους Αφροαμερικανούς από ότι στους Καυκάσιους
Η πυκνός χρωματισμός του δέρματος μπορεί να μειώσει την παραγωγή βιταμίνης D άνω του 90%
Ο πιο σκούρος χρωματισμός οφείλεται στην υψηλότερη συγκέντρωση μελανίνης στο δέρμα που απορροφά την υπεριώδη ακτινοβολία και μειώνει την ποσότητα που φτάνει στις βαθύτερες στιβάδες του δέρματος προστατεύοντάς το έτσι από τη βλάβη της UVR
Δυστυχώς, οι βαθύτερες στιβάδες είναι το σημείο όπου συντίθεται η βιταμίνη D από την υπεριώδη ακτινοβολία
Οι Αφροαμερικανοί παρατηρείται επίσης ότι έχουν χαμηλότερη διατροφική πρόσληψη βιταμίνης D ίσως λόγω του υψηλότερου ποσοστού δυσανεξίας στη λακτόζη που οδηγεί σε μειωμένη κατανάλωση γαλακτοκομικών προϊόντων και δημητριακών εμπλουτισμένων με βιταμίνη D
Τα άτομα με σκούρο δέρμα, ενώ είναι πιο προστατευμένα από καρκίνους του δέρματος από ότι τα άτομα με ανοιχτόχρωμο δέρμα, θα πρέπει να εκτίθενται για μεγαλύτερο χρονικό διάστημα στο φως του ήλιου για να συνθέσουν την ίδια ποσότητα βιταμίνης D
Εντούτοις, οι Αφροαμερικανοί έχουν χαμηλότερα ποσοστά οστεοπορωτικών καταγμάτων:

Μια 65χρονη Καυκάσια γυναίκα έχει 11% πιθανότητα κατάγματος ισχίου μέχρι την ηλικία των 80 ετών, σε σύγκριση με μόνο 4% μιας Αφροαμερικανής γυναίκας
Δεν είναι απολύτως σαφές γιατί παρατηρείται αυτή η διαφορά παρά τα χαμηλότερα επίπεδα βιταμίνης D στους Αφροαμερικανούς, αλλά πιστεύεται ότι οφείλεται στην υψηλότερη οστική πυκνότητα νωρίς στη ζωή

Πιο είναι το Μεσογειακό παράδοξο;

Παρά το γεγονός ότι οι χώρες της Νότιας Ευρώπης που έχουν πιο άφθονη UVB από το ηλιακό φως, έχει αποδειχθεί ότι έχουν υψηλότερο επιπολασμό έλλειψης βιταμίνης D σε σύγκριση με τις χώρες της Κεντρικής Ευρώπης - το λεγόμενο Μεσογειακό παράδοξο
Αυτό έχει αποδειχθεί και στην Ελλάδα και οι λόγοι για τη χαμηλότερη από την αναμενόμενη βιταμίνη D είναι:

Υψηλότερη συγκέντρωση μελανίνης στο δέρμα
Αποφυγή έκθεσης στον ήλιο και χρήση αντηλιακού
Μειωμένη εξωτερική δραστηριότητα ειδικά σε πόλεις σε σύγκριση με τις αγροτικές περιοχές
Ελαττωμένη κατανάλωση τροφών πλούσιων σε βιταμίνη D
Απουσία τροφίμων εμπλουτισμένων με βιταμίνη D (εκτός από το γάλα για παιδιά και βρέφη)

Πολλές χώρες όπως η Ελλάδα δείχνουν εποχιακές διακυμάνσεις όπου παρατηρούνται χαμηλότερα επίπεδα βιταμίνης D μετά το χειμώνα και υψηλότερα μετά το καλοκαίρι
Η βιταμίνη D που παράγεται από το ηλιακό φως αποθηκεύεται στο σώμα, με 2-3 φορές μεγαλύτερη διάρκεια, από ότι τα συμπληρώματα από του στόματος
Δεν υπάρχουν αναφορές τοξικότητας στη βιταμίνη D λόγω υπερβολικής έκθεσης στον ήλιο και ο λόγος είναι ότι τα συστατικά της προβιταμίνης D που παράγονται έχουν πολύ μικρή επίδραση στα επίπεδα ασβεστίου

Γιατί μαστίζεται η Μέση Ανατολή από χαμηλή βιταμίνη D;

Χώρες στη Μέση Ανατολή με αφθονία υπεριώδους ακτινοβολίας έχουν μερικά από τα χαμηλότερα επίπεδα βιταμίνης D παγκοσμίως:

Η περιορισμένη έκθεση στον ήλιο σε αυτές τις χώρες μπορεί να οφείλεται σε πολιτιστικές πρακτικές
Το πολύ θερμό κλίμα καθιστά δύσκολη την ηλιοθεραπεία κάτω από τον ήλιο
Σκούρο χρώμα δέρματος
10-60% των μητέρων και 40-80% των νεογνών βρέθηκε να έχουν μηδαμινά επίπεδα (0-10ng/ml)
Οι ενήλικες επηρεάζονται παρομοίως με ποσοστά 30-80%
Είναι ενδιαφέρον ότι οι μετανάστες από τη Μέση Ανατολή προς τις Δυτικές χώρες συνεχίζουν να έχουν μερικά από τα χαμηλότερα επίπεδα βιταμίνης D σε αυτές τις χώρες

Γιατί τα αντηλιακά μειώνουν την ικανότητα παραγωγής βιταμίνης D;

Ο καρκίνος του δέρματος είναι ο πιο συχνά εμφανιζόμενος καρκίνος στον λευκό πληθυσμό
Το αντηλιακό προστατεύει το δέρμα από τις επιβλαβείς επιδράσεις της UVR και συμβάλλει στη μείωση του κινδύνου για:

Καρκίνωμα πλακωδών κυττάρων κατά 40%
Μελάνωμα κατά 50%
Πρόωρη γήρανση του δέρματος κατά 24%

Ενώ υπήρξαν ορισμένες αναφορές που εγείρουν ανησυχίες σχετικά με την αρνητική επίδραση της χρήσης αντηλιακού στην παραγωγή βιταμίνης D, δεν υπάρχουν στοιχεία που να το υποστηρίζουν
Περιοχές του δέρματος που διαθέτουν λιγότερη χοληστερόλη παράγουν λιγότερη βιταμίνη D, π.χ. πρόσωπο, χέρια και πόδια:

Είναι ιδιαίτερα σημαντικό να τοποθετείτε αντηλιακό στο πρόσωπο και να φοράτε καπέλο για να το προστατεύσετε από την έκθεση στον ήλιο

Ποιος θα ήταν ο βέλτιστος τρόπος παραγωγής βιταμίνης D από τον ήλιο;

Οι τελευταίες οδηγίες προτείνουν ότι 5-15 λεπτά/ημέρα έκθεσης στον ήλιο το μεσημέρι θα μπορούσε να παράγει αρκετή βιταμίνη D καθημερινά και αυτό μπορεί να ακολουθηθεί από την εφαρμογή αντηλιακού ευρέος φάσματος με δείκτη προστασίας τουλάχιστον 15:

Άτομα με πιο σκουρόχρωμο δέρμα πιθανόν να χρειάζονται μεγαλύτερη διάρκεια έκθεσης

Αυτή η προσέγγιση συμβάλλει στη μεγιστοποίηση των οφελών από τις ακτίνες UVB στο συντομότερο δυνατό χρονικό διάστημα, ενώ ελαχιστοποιεί τα επιβλαβή αποτελέσματα από τις ακτίνες UVA
Η ηλιοθεραπεία για μεγαλύτερες περιόδους, ειδικά χωρίς αντηλιακό αυξάνει τον κίνδυνο καρκίνου του δέρματος, ενώ είναι λιγότερο ευεργετική για την παραγωγή βιταμίνης D

Πρόβλημα ανεπάρκειας βιταμίνης D σε μαθητές

Μελέτες έχουν δείξει ότι ο επιπολασμός της ανεπάρκειας βιταμίνης D σε μαθητές που ζουν στην Ευρώπη είναι 25-63%
Σε μεγάλη μελέτη στην Ελλάδα, η ανεπάρκεια βιταμίνης D βρέθηκε ότι είναι 53% και είναι υψηλότερη από τα περισσότερα άλλα ευρωπαϊκά κράτη:

Τα κορίτσια διατρέχουν σημαντικά υψηλότερο κίνδυνο
Πιο διαδεδομένη σε περιοχές μέσα και γύρω από πόλεις παρά σε αγροτικές περιοχές:

Αυτό έχει παρατηρηθεί και σε μελέτες άλλων χωρών και πιστεύεται ότι οφείλεται σε περισσότερους ανοιχτούς χώρους, περισσότερες εξωτερικές δραστηριότητες, λιγότερο υψηλά κτίρια και καθαρότερους ουρανούς στις αγροτικές περιοχές

Τα παιδιά που έλαβαν 2000IU βιταμίνης D καθημερινά από το 1ο έτος της ηλικίας τους και παρακολουθηθήκαν για 25 χρόνια είχαν 80% μειωμένο κίνδυνο εμφάνισης διαβήτη τύπου 1:

Στην ίδια μελέτη τα παιδιά που είχαν έλλειψη βιταμίνης D, είχαν 4 φορές μεγαλύτερο κίνδυνο εμφάνισης διαβήτη τύπου 1 αργότερα στη ζωή τους

Στην Ελλάδα ο επιπολασμός της ανεπάρκειας βιταμίνης D είναι 60% για τα παχύσαρκα και 50% για τα υπέρβαρα παιδιά:

Αυτή είναι η κρίσιμη χρονική περίοδος για την οικοδόμηση ισχυρών οστών και η αποτυχία μεγιστοποίησης αυτής της ευκαιρίας λόγω έλλειψης βιταμίνης D ενέχει σημαντικό κίνδυνο οστεοπόρωσης και καταγμάτων αργότερα στη ζωή

Ενώ ο επιπολασμός της ανεπάρκειας βιταμίνης D ανάμεσα στα παιδιά και τους εφήβους στην Ελλάδα είναι καλύτερος από κάποιες άλλες χώρες (96% στη Γερμανία, 78% στις ΗΠΑ) εξακολουθεί να προκαλεί μεγάλη ανησυχία και πρέπει να υπάρξει μια εθνική εκστρατεία για τη βελτίωση αυτού του εύκολα τροποποιήσιμου υγειονομικού κινδύνου

Τοξικότητα βιταμίνης D

Η τοξικότητα της βιταμίνης D είναι εξαιρετικά σπάνια
Η προκληθείσα αυξημένη συγκέντρωση ασβεστίου αποτελεί την κύρια ανησυχία
Όταν η υπερασβεστιαιμία είναι ήπια, μπορεί να είναι ασυμπτωματική, αλλά σε υψηλότερα επίπεδα ασβεστίου μπορεί να παρουσιαστεί με:

Ναυτία
Αφυδάτωση, υπερβολική δίψα και συχνή ούρηση
Κοιλιακός πόνος
Δυσκοιλιότητα
Νεφρολιθίαση
Πόνος στα οστά και μυϊκή αδυναμία
Υπέρταση
Άγχος και κατάθλιψη
Σύγχυση, λήθαργος και κόπωση

Για άλλη μια φορά δεν υπάρχει ευρεία συμφωνία σχετικά με το ποια είναι τα επίπεδα τοξικότητας, απλώς επειδή οι άνθρωποι έχουν διαφορετικές ευαισθησίες στη βιταμίνη D
Οι περισσότεροι αναφέρουν ότι είναι 250nmol/l (100ng/ml), αλλά υπάρχουν σπάνιες περιπτώσεις κάτω από το επίπεδο αυτό
Αυτός είναι ο λόγος για τον οποίο είναι σημαντικό να αναλύονται τα επίπεδα ασβεστίου και βιταμίνης D καθώς και τα συμπτώματα του ασθενούς
Ενώ το ανώτατο ημερήσιο όριο ασφαλείας για ενήλικες έχει οριστεί στις 10.000IU/ημέρα, θα χρειαστούν μήνες ή και χρόνια για να προκύψει τοξικότητα
Μία αναφορά δεν έδειξε καμία περίπτωση τοξικότητας με ημερήσια πρόσληψη 30.000IU/ημέρα για παρατεταμένο χρονικό διάστημα

Ποιος είναι ο ρόλος της βιταμίνης Κ με την βιταμίνη D;

Μελέτες μέχρι στιγμής έχουν δείξει μικτά αποτελέσματα σχετικά με τις ευεργετικές επιδράσεις της βιταμίνης Κ
Ενώ υπάρχουν μερικές μελέτες που υποστηρίζουν τη συμπλήρωση της βιταμίνης Κ, υπάρχουν πολλές άλλες που δεν δείχνουν κανένα κλινικό όφελος κατά της οστεοπόρωσης και της πρόληψης των καταγμάτων των οστών
Κορυφαίοι διεθνείς οργανισμοί που ειδικεύονται στην οστεοπόρωση και τη βιταμίνη D δεν έχουν συμπεριλάβει τη βιταμίνη Κ για βελτιωμένη υγεία των οστών, αλλά όλοι προτείνουν την βιταμίνη D:
H Αμερικανική Υπηρεσία Τροφίμων και Φαρμάκων (US FDA) δεν έχει εγκρίνει τους ισχυρισμούς ότι η βιταμίνη Κ βοηθάει στην οστεοπόρωση και στην αποφυγή καταγμάτων
Η Βασιλική Εταιρεία Οστεοπόρωσης του Ηνωμένου Βασιλείου (Royal Osteoporosis Society of the UK) και το Εθνικό Ίδρυμα Οστεοπόρωσης (National Osteoporosis Foundation of the UK) δεν υποστηρίζουν τη χρήση συμπληρωμάτων βιταμίνης Κ για την πρόληψη της οστεοπόρωσης και των
Πρέπει να γίνει περισσότερη έρευνα για αυτό το ζήτημα προτού μπορέσει να υποστηριχθεί κλινικά

Εποχιακή συναισθηματική διαταραχή (SAD)

Τύπος κατάθλιψης που προκαλείται από τις αλλαγές των εποχών
Συνήθως αρχίζει την ίδια εποχή κάθε χρόνο, συνήθως κατά τη διάρκεια του φθινοπώρου και επεκτείνεται στους χειμερινούς μήνες και εξαφανίζεται όταν φτάνουν οι ηλιόλουστες μέρες την άνοιξη και το καλοκαίρι
Συμπτώματα:

Αίσθημα κατάθλιψης
Χαμηλή ενέργεια και κόπωση
Υπνηλία
Αύξηση βάρους και όρεξη για τρόφιμα πλούσια σε υδατάνθρακες
Δυσκολία συγκέντρωσης
Χαμηλή αυτοεκτίμηση
Εάν είναι σοβαρή μπορεί να οδηγήσει σε αυτοκτονικές σκέψεις

Ο κίνδυνος εποχιακής συναισθηματικής διαταραχής αυξάνεται εάν:

Υπάρχει οικογενειακό ιστορικό εποχιακής συναισθηματικής διαταραχής ή άλλη μορφής κατάθλιψης
Ατομικό ιστορικό κατάθλιψης
Μειωμένη έκθεση στο ηλιακό φως η οποία είναι πιο συχνή σε άτομα που ζουν μακριά από τον ισημερινό

Τι είναι η ραχίτιδα;

Η ραχίτιδα περιλαμβάνει μαλάκυνση και εξασθένηση των οστών στα παιδιά λόγω πτωχής επιμετάλλωσης των οστών
Προκαλείται από έλλειψη ασβεστίου ή/και φωσφόρου στα οστά πρωτίστως λόγω ανεπάρκειας βιταμίνης D
Μπορεί να οδηγήσει σε παραμόρφωση των οστών του παιδιού και να τα κάνει επιρρεπή σε κατάγματα
Λόγω των αυξημένων απαιτήσεων των παιδιών για ασβέστιο, η ανεπαρκής πρόσληψη μπορεί να οδηγήσει σε ραχίτιδα:

Η ραχίτιδα παρατηρείται συχνότερα σε ηλικίες μεταξύ 6 και 36 μηνών
Κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου υπάρχει ταχεία ανάπτυξη

Ενώ η ραχίτιδα έχει εκριζωθεί σε μεγάλο βαθμό στις Δυτικές χώρες, εξακολουθεί να απαντάται σε κοινότητες ανθρώπων με σκούρο δέρμα που έχουν μεταναστεύσει σε γεωγραφικά πλάτη μακριά από τον ισημερινό
Μερικά από τα υψηλότερα ποσοστά ραχίτιδας απαντώνται στη Μέση Ανατολή παρά την αφθονία του ηλιακού φωτός
Αυτό οφείλεται κυρίως σε:

Περιορισμένη έκθεση στον ήλιο
Πολιτιστικές πρακτικές
Σκούρο χρώμα δέρματος
Χαμηλή πρόσληψη ασβεστίου

Ποια είναι η κλινική εικόνα της ραχίτιδας;

Πόνος:

Το παιδί μπορεί να είναι απρόθυμο να περπατήσει λόγω οστικού πόνου
Όταν περπατούν μπορεί η βάδιση να φαίνεται διαφορετική (βάδιση με μικρά βήματα)
Πόνος στα πόδια, τη λεκάνη και τη σπονδυλική στήλη

Μυοσκελετικά προβλήματα:

Πάχυνση διαφόρων αρθρώσεων:

Ποδοκνημικές, πηχεοκαρπικές, γόνατα

Χαρακτηριστική κύρτωση των ποδιών (παραμόρφωση σε ραιβότητα)
Μαλάκυνση των οστών του κρανίου
Μυϊκή αδυναμία

Διαταραχή της ανάπτυξης:

Το παιδί θα καταλήξει να έχει βραχύτερο ανάστημα από το μέσο όρο

Οδοντικά προβλήματα:

Ελαττωματικό ή αδύναμο σμάλτο των δοντιών
Αυξημένος κίνδυνος τερηδόνας

Ποια είναι τα αίτια της ραχίτιδας;

Χαμηλά επίπεδα βιταμίνης D:

Ανεπαρκής πρόσληψη από το στόμα
Αδυναμία απορρόφησης βιταμίνης D παρά την επαρκή πρόσληψη:

Αυτό είναι κληρονομικό και συμβαίνει σε οικογένειες

Ανεπάρκεια βιταμίνης D της μητέρας κατά τη διάρκεια του θηλασμού
Αποκλειστικός θηλασμός: καθώς δεν παρέχει βιταμίνη D
Βόρεια γεωγραφικά πλάτη
Πρόωρη γέννηση

Τι είναι η οστεομαλακία;

Η οστεομαλακία περιλαμβάνει μαλάκυνση και εξασθένηση των οστών όπως στη ραχίτιδα αλλά στους ενήλικες
Τις περισσότερες φορές προκαλείται από σοβαρή έλλειψη βιταμίνης D
Αυξάνει τον κίνδυνο καταγμάτων στους ενήλικες

Ποια είναι η διαφορά της ραχίτιδας με την οστεομαλακία;

Η ραχίτιδα και η οστεομαλακία είναι διαφορετικές μορφές της ίδιας πάθησης
Η μόνη διαφορά είναι ότι η ραχίτιδα αφορά τα παιδιά και η οστεομαλακία τους ενήλικες
Και οι δύο παθήσεις προκύπτουν λόγω ανεπαρκής επιμετάλλωσης των οστών

Ποια είναι η διαφορά μεταξύ της οστεομαλακίας και της οστεοπόρωσης;

Στην οστεομαλακία υπάρχει φυσιολογική οστική πυκνότητα αλλά ανεπαρκής οστική επιμετάλλωση:

Η οστική επιμετάλλωση είναι η διαδικασία προσθήκης συμπλόκων που περιέχουν ασβέστιο και φώσφορο (που ονομάζεται υδροξυαπατίτης) στη δομή των οστών και του δίνει πρόσθετη αντοχή

Από την άλλη πλευρά, η οστεοπόρωση έχει φυσιολογική οστική επιμετάλλωση αλλά χαμηλή οστική πυκνότητα:

Αυτή η μειωμένη οστική πυκνότητα στην οστεοπόρωση καθιστά τα οστά ασθενέστερα και επιρρεπή σε κατάγματα

Ποια είναι τα αίτια της οστεομαλακίας;

Η οστεομαλακία προκαλείται από οποιαδήποτε διαδικασία που ελαττώνει την οστική επιμετάλλωση
Η οστική επιμετάλλωση απαιτεί επαρκή πρόσληψη ασβεστίου, φωσφόρου και βιταμίνης D
Η έλλειψη βιταμίνης D είναι η πιο συνήθης αιτία
Η Μέση Ανατολή και η Βόρεια Αφρική έχουν ένα από τα υψηλότερα ποσοστά ραχίτιδας και οστεομαλακίας στον κόσμο

Συμπτώματα

Στα αρχικά στάδια συχνά δεν υπάρχουν συμπτώματα
Καθώς επιδεινώνεται μπορεί να παρουσιαστεί με:

Διάχυτο οξύ πόνο στα οστά, ιδιαίτερα στη κατώτερη ράχη, τη λεκάνη, τα ισχία, τα πόδια και τις πλευρές
Ο πόνος συνήθως δεν ανακουφίζεται πλήρως με ξεκούραση
Ο πόνος μπορεί να είναι χειρότερος τη νύχτα και μετά από την άσκηση πίεσης στα οστά

Μπορείτε να βρείτε περισσότερες σχετικές πληροφορίες εδώ:

Οστεοπόρωση - Διάγνωση και Θεραπεία

Wed, 22 Apr 2020 18:48:56 GMT

Τι είναι η οστεοπόρωση;

Η οστεοπόρωση είναι κατάσταση σημαντικής αποδυνάμωσης των οστών που τα θέτουν σε μεγαλύτερο κίνδυνο κατάγματος (σπάσιμο) από τραυματισμό χαμηλής ενέργειας όπως έπειτα από πτώση από την όρθια θέση
Η οστεοπενία είναι μια ηπιότερη εκδοχή της οστεοπόρωσης
Η οστεοπόρωση και η οστεοπενία προκαλούνται λόγω της μειωμένης οστικής πυκνότητας
Η οστεοπόρωση είναι μια από τις πιο συνηθισμένες χρόνιες παθήσεις παγκοσμίως
Καθ’ όλη τη διάρκεια της ζωής, σχηματίζεται νέο οστό (από κύτταρα στα οστά που ονομάζονται οστεοβλάστες) και το παλιό οστό απομακρύνεται μέσω μιας διαδικασίας που ονομάζεται οστική απορρόφηση (από κύτταρα στα οστά που ονομάζονται οστεοκλάστες )
Η ισορροπία αυτής της διαδικασίας περιλαμβάνει επικράτηση της οστικής παραγωγής μέχρι να επιτευχθεί η μέγιστη οστική μάζα η οποία μετά παραμένει σχετικά σταθερή μέχρι την εμμηνόπαυση οπότε και κυριαρχεί ο ρυθμός οστικής απώλειας
Για περισσότερες πληροφορίες σχετικά με το πώς να επενδύσετε στα οστά σας και να ελαχιστοποιήσετε τον κίνδυνο οστεοπόρωσης αργότερα στη ζωή κάντε κλικ εδώ
Όταν αυτός ο ρυθμός οστικής απώλειας είναι πολύ μεγάλος και εξαντλεί ένα κρίσιμο επίπεδο οστίτη ιστού, ονομάζεται οστεοπόρωση
Η οστεοπόρωση επηρεάζει κυρίως τις γυναίκες, καθώς ο ρυθμός οστικής απορρόφησης είναι μεγαλύτερος από αυτόν των ανδρών, ιδίως τα πρώτα χρόνια μετά την εμμηνόπαυση
Οι άνδρες μπορούν επίσης να πάθουν οστεοπόρωση, αλλά έχουν 4 φορές μικρότερη πιθανότητα
Μόλις 10% απώλεια οστικής μάζας στους σπονδύλους θα διπλασιάσει τον κίνδυνο κατάγματος
10% απώλεια οστικής μάζας στο ισχίο θα αυξήσει τον κίνδυνο κατάγματος κατά 2,5 φορές
Ένα προηγούμενο οστεοπορωτικό κάταγμα αυξάνει περαιτέρω τον κίνδυνο κατάγματος κατά 86%
Αυτό σημαίνει ότι πρέπει να γίνουν περισσότερα για τον έλεγχο, τη διάγνωση και την κατάλληλη διαχείριση των ασθενών άνω των 50 ετών που έχουν υποστεί κάταγμα χαμηλής ενέργειας

Πόσο συχνή είναι η οστεοπόρωση;

Παγκοσμίως, η οστεοπόρωση προκαλεί 9 εκατομμύρια κατάγματα κάθε χρόνο:

Αυτό σημαίνει ένα οστεοπορωτικό κάταγμα κάθε 3 δευτερόλεπτα

Εκτιμάται ότι επηρεάζει 200 εκατομμύρια γυναίκες παγκοσμίως:

10% των γυναικών στα 60 τους
20% των γυναικών στα 70 τους
40% των γυναικών στα 80 τους
66% των γυναικών στα 90 τους

1 στις 3 γυναίκες και 1 στους 5 άνδρες άνω των 50 ετών θα υποστεί ένα οστεοπορωτικό κάταγμα
Περίπου το 15% των Καυκάσιων στα 50 τους και το 70% αυτών άνω των 80 ετών έχουν οστεοπόρωση
Στην ΕΕ το 2010 ~22 εκατομμύρια γυναίκες και 5,5 εκατομμύρια άνδρες είχαν οστεοπόρωση
Επηρεάζει περίπου 80 εκατομμύρια άτομα σε Ευρώπη, ΗΠΑ και Ιαπωνία
Λόγω της γήρανσης του πληθυσμού, η συχνότητα της θα αυξάνεται:

Μέχρι το 2050, η συχνότητα καταγμάτων ισχίου στους άνδρες θα αυξηθεί κατά 310% και 240% στις γυναίκες σε σύγκριση με το 1990

Οστεοπόρωση στους άνδρες

Ενώ οι γυναίκες έχουν 4 φορές μεγαλύτερη πιθανότητα να εμφανίσουν οστεοπόρωση από τους άνδρες, οι άνδρες εξακολουθούν να υποφέρουν από αυτήν
Μέχρι περίπου τα 70 χρόνια, άνδρες και γυναίκες χάνουν οστική μάζα με παρόμοιο ρυθμό
Ενώ οι άνδρες έχουν χαμηλότερο κίνδυνο οστεοπόρωσης από τις γυναίκες, έχουν διπλάσιο ετήσιο κίνδυνο θνησιμότητας μετά από κάταγμα ισχίου συγκριτικά με τις γυναίκες
Πρέπει να υπάρχει μεγαλύτερη ενημέρωση του κοινού ότι οι άντρες δεν αποτελούν εξαίρεση στην οστεοπόρωση

Ποιες είναι οι επιπτώσεις της οστεοπόρωσης στην αναπηρία;

Μετά από ένα οστεοπορωτικό κάταγμα ισχίου:

Το 40% δεν μπορεί να βαδίσει ανεξάρτητα
Το 80% δεν μπορεί να κάνει βασικές δραστηριότητες της καθημερινής ζωής ανεξάρτητα, όπως τα ψώνια
Το 10-20% των καταγμάτων ισχίου απαιτεί μόνιμη φροντίδα σε οίκο ευγηρείας
Η οστεοπόρωση σε γυναίκες άνω των 45 ετών αντιπροσωπεύει περισσότερες ημέρες νοσηλείας από καρδιακές προσβολές, καρκίνο του μαστού ή διαβήτη

Πιο είναι το οικονομικό βάρος της οστεοπόρωσης στην κοινωνία;

Ο οικονομικός αντίκτυπος της οστεοπόρωσης στην ΕΕ είναι 37 δισεκατομμύρια ευρώ και στις ΗΠΑ 19 δισεκατομμύρια δολάρια ετησίως και είναι πιθανό να διπλασιαστεί έως το 2050:

Το 66% πήγε στην αντιμετώπιση των καταγμάτων
Το 29% στη μακροχρόνια φροντίδα των καταγμάτων
Το 5% για φάρμακα
Επομένως, η βελτίωση την πρόληψη της οστεοπόρωσης μέσω της διατροφής, της φαρμακευτικής αγωγής και της άσκησης έχει μεγάλη οικονομική απόδοση

Το 2010 στην ΕΕ, το κόστος της μακρόχρονης αναπηρίας μετά από οστεοπορωτικά κατάγματα μόνο, ήταν 11 δισεκατομμύρια ευρώ
Παγκοσμίως, το 40% των οστεοπορωτικών καταγμάτων συμβαίνει στον ενεργό πληθυσμό:

Το ετήσιο κόστος αντιμετώπισης αυτών των καταγμάτων σε Ευρώπη, ΗΠΑ και Καναδά είναι 48 δισεκατομμύρια δολάρια, εξαιρουμένου του έμμεσου κόστους αναπηρίας και απώλειας παραγωγικότητας

Το κόστος της θεραπείας της οστεοπόρωσης στην Ελλάδα εκτιμάται σε ~900 εκατομμύρια ευρώ

Τι είναι το κάταγμα ευθραυστότητας;

Το κάταγμα ευθραυστότητας προκύπτει όταν το οστό σπάει λόγω τραυματισμού χαμηλής ενέργειας, όπως πτώση εξ ιδίου
Κανονικά, το οστό θα πρέπει να αντέξει μια τέτοια πτώση χωρίς να υποστεί κάταγμα αλλά στην οστεοπόρωση το οστό είναι πιο εύθραυστο και σπάει πιο εύκολα
Οι μισές από όλες τις γυναίκες και το ένα τέταρτο όλων των ανδρών θα υποστεί ένα κάταγμα ευθραυστότητας κατά τη διάρκεια της ζωής τους
Το 80% των ατόμων που είχαν οστεοπορωτικό κάταγμα δεν διαγιγνώσκονται ούτε αντιμετωπίζονται
Η πιο συνηθισμένη θέση για κατάγματα ευθραυστότητας είναι:

Σπονδυλικό σώμα (τμήμα των οστών της σπονδυλικής στήλης):

Είναι ο συνηθέστερος τύπος κατάγματος ευθραυστότητας
Συχνά συμβαίνουν χωρίς πτώση

Ισχίο:

>85% των καταγμάτων ισχίου οφείλονται σε πτώσεις
Περικλείουν το μεγαλύτερο κίνδυνο θνησιμότητας από τα κατάγματα ευθραυστότητας
Συνήθως συμβαίνουν σε λιγότερο κινητικούς ασθενείς, συγκριτικά με τα κατάγματα πηχεοκαρπικής, καθώς έχουν πιο αργά αντανακλαστικά και δεν καταφέρνουν να προστατευτούν από την πτώση τους χρησιμοποιώντας τα χέρια τους

Καρπός:

Είναι συχνά ο πρώτος δείκτης οστεοπόρωσης εάν προκύψει μετά την ηλικία των 50 ετών μετά από τραυματισμό χαμηλής ενέργειας
Το τρίτο πιο συνηθισμένο κάταγμα ευθραυστότητας
Έχει την τάση να συμβαίνει σε περισσότερο κινητικούς και γυμνασμένους ασθενείς με οστεοπόρωση καθώς απλώνουν το χέρι τους για να προστατευτούν από την πτώση

Οστεοπορωτικό κάταγμα ισχίου

~75% όλων των καταγμάτων ισχίου εμφανίζονται σε γυναίκες και το 25% σε άνδρες
Τα κατάγματα ισχίου σχετίζονται με χρόνιο πόνο, μειωμένη κινητικότητα, αναπηρία και απώλεια αυτονομίας:

Το 10-20% των αυτόνομων ασθενών απαιτεί μακροχρόνια νοσηλευτική φροντίδα μετά από οστεοπορωτικό κάταγμα ισχίου

Ο δια βίου κίνδυνος για κάταγμα ισχίου σε λευκές γυναίκες είναι (1 στους 6) πιο μεγάλος από τον καρκίνο του μαστού (1 στους 9)
Τα κατάγματα του ισχίου έως το 2050 προβλέπεται να τριπλασιαστούν
Τα κατάγματα του ισχίου έχουν ποσοστό θνησιμότητας ~ 10% εντός μήνα και 20-30% εντός ενός έτους μετά τον τραυματισμό
Ο υψηλότερος κίνδυνος θνησιμότητας παραμένει για τουλάχιστον 5 χρόνια μετά τον τραυματισμό
Υπάρχει σημαντική απώλεια αυτονομίας ακόμη και ένα χρόνο αργότερα:

Το 40% δεν μπορεί να βαδίσει χωρίς βοήθεια
Το 60% χρειάζεται βοηθήματα για να βαδίσει

5-10% των ασθενών με κάταγμα ισχίου θα υποστούν άλλο ένα κάταγμα εντός 3 ετών

Οστεοπορωτικό κάταγμα σπονδύλου

Τα σπονδυλικά κατάγματα είναι ο πιο συνηθισμένος τύπος καταγμάτων ευθραυστότητας:

Παγκοσμίως συμβαίνει ένα κάθε 20 δευτερόλεπτα

Μετά από ένα σπονδυλικό κάταγμα, υπάρχει 8 φορές αύξηση του ποσοστού θνησιμότητας
Ο δια βίου κίνδυνος για σπονδυλικό κάταγμα σε μια λευκή γυναίκα 50 ετών (16%) είναι τρεις φορές μεγαλύτερος από αυτόν ενός λευκού άνδρα 50 ετών (5%)
Το 30-45% των σπονδυλικών καταγμάτων περνά απαρατήρητο, δηλαδή οι ασθενείς δεν το συνειδητοποιούν ή δεν αναζητούν ιατρική φροντίδα, οπότε σε πολλούς θα είναι τυχαίο εύρημα κατά τον τακτικό έλεγχο ή σε ιατρική επίσκεψη για κάτι άλλο
Μετά από σπονδυλικό κάταγμα υπάρχει αυξημένος κίνδυνος κατάγματος σε άλλο σημείο του σώματος τα επόμενα 1-2 χρόνια
55% των ασθενών με κάταγμα ισχίου έχουν στοιχεία προηγούμενου σπονδυλικού κατάγματος
Τα σπονδυλικά κατάγματα μπορούν να οδηγήσουν σε:

Ραχιαλγία
Απώλεια ύψους
Παραμόρφωση της σπονδυλικής στήλης (κλίση προς τα εμπρός)
Περιορισμένη κινητικότητα
Μειωμένη αναπνευστική λειτουργία που οδηγεί σε μεγαλύτερη δύσπνοια και επιρρέπεια σε αναπνευστικές λοιμώξεις
Μειωμένη ποιότητα ζωής λόγω:

Περιορισμένης κινητικότητας
Ελαττωμένης αυτοεκτίμησης
Διαταραγμένης εικόνας του σώματος
Κατάθλιψης
Δυσκολιών στην εκτέλεση καθημερινών δραστηριοτήτων, δηλαδή της ικανότητας αυτοεξυπηρέτησης:

Διατροφή, καθαρισμός, ντύσιμο, καλλωπισμός

Ποιοι είναι οι παράγοντες κινδύνου για οστεοπορωτικό κάταγμα;

Παρότι η οστεοπόρωση ορίζεται σε σχέση με την οστική πυκνότητα, αποτελεί μόνο ένα συστατικό του καταγματικού κινδύνου, οπότε πρέπει να ληφθούν υπόψη οι άλλοι κίνδυνοι κατά την αξιολόγηση και τη διαχείριση της οστεοπόρωσης και του κινδύνου κατάγματος:

Κληρονομικότητα:

Η παρουσία κατάγματος ισχίου στους γονείς είναι ένας ανεξάρτητος παράγοντας κινδύνου για την οστική πυκνότητα

Η έλλειψη σωματικής άσκησης και ο καθιστικός τρόπος ζωής αυξάνουν τον κίνδυνο καταγμάτων ευθραυστότητας
Το χαμηλό βάρος στη βρεφική ηλικία αυξάνει την πιθανότητα μειωμένης οστικής μάζας στην εφηβεία, αυξάνοντας έτσι τον κίνδυνο εμφάνισης οστεοπόρωσης
Κάπνισμα
Αλκοόλ:

Κατανάλωση >4 μονάδες την ημέρα διπλασιάζει τον κίνδυνο κατάγματος ισχίου

Η μακρόχρονη χρήση κορτικοστεροειδών είναι η πιο συνήθης αιτία δευτερογενούς οστεοπόρωσης:

30-50% των ασθενών με μακροχρόνια χρήση κορτικοστεροειδών κινδυνεύουν να υποστούν κάταγμα

Το χαμηλό σωματικό βάρος (ΔΜΣ <20) σχετίζεται με αυξημένο κίνδυνο κατάγματος
Γυναικεία αθλητική τριάδα :

Οι νεαρές γυναίκες που προπονούνται υπερβολικά, τρώνε πολύ λίγο και έχουν διαταραχές εμμήνου ρύσης είναι επιρρεπείς σε χαμηλή οστική πυκνότητα και αυξημένο κίνδυνο κατάγματος

Άνδρες και γυναίκες ηλικίας >50 ετών που χάνουν >0,5cm ύψους ετησίως διατρέχουν αυξημένο κίνδυνο κατάγματος
Η μακροχρόνια λήψη (>2 έτη) ορισμένων αντιόξινων που ονομάζονται αναστολείς της αντλίας πρωτονίων (π.χ. λανσοπραζόλη, ομεπραζόλη) ελαττώνει την απορρόφηση του ασβεστίου

Οι πτώσεις είναι σημαντικός παράγοντας κινδύνου για κατάγματα:

~33% των ατόμων ηλικίας >65 ετών έχουν κάποιο επεισόδιο πτώσης κάθε χρόνο
Το 90% των καταγμάτων ισχίου προκαλείται από πτώσεις
10-15% των πτώσεων σε ηλικιωμένους θα οδηγήσει σε κάταγμα
Το 60% αυτών που πέφτουν θα πέσουν ξανά
Ο κίνδυνος πτώσεων αυξάνεται με την ηλικία λόγω:

Πτωχής όρασης
Κακής ισορροπίας
Κακού συντονισμού
Βραδύτερων αντανακλαστικών
Μειωμένης αντοχής
Αυξημένου κίνδυνου για καταστάσεις που προδιαθέτουν για πτώσεις όπως άνοια, καρδιακές αρρυθμίες, συγκοπτικές κρίσεις και επιληπτικές κρίσεις

Ποια είναι η κλινική εικόνα της οστεοπόρωσης;

Η ίδια η οστεοπόρωση δεν προκαλεί πόνο:

Δεν υπάρχουν σημεία ή συμπτώματα μέχρι να συμβεί το κάταγμα
Ως εκ τούτου, συχνά ονομάζεται σιωπηλή ασθένεια

Ωστόσο, τα προκληθέντα κατάγματα προκαλούν πόνο και νοσηρότητα και μπορούν να αυξήσουν τον κίνδυνο θνησιμότητας (ειδικά τα κατάγματα ισχίου)
Όταν είναι πιο σοβαρή, ακόμη και βήχας ή φτάρνισμα μπορεί να προκαλέσει κάταγμα πλευρών ή καθίζηση σπονδύλων στη σπονδυλική στήλη
Ηλικιωμένοι ασθενείς που έχουν στάση του σώματος με πρόσθια κλίση (λυγισμένη προς τα εμπρός) έχουν συχνά υποστεί καθίζηση των σπονδύλων στη σπονδυλική στήλη
Η ραχιαλγία στους ηλικιωμένους μπορεί να είναι ένα σημείο οστεοπορωτικού κατάγματος στη σπονδυλική στήλη

Τι είναι η οστεοπενία;

Η οστεοπενία είναι ένα στάδιο πριν από την οστεοπόρωση:

Χαρακτηρίζεται από υψηλότερη οστική πυκνότητα από την οστεοπόρωση, αλλά μικρότερη από τη φυσιολογική

Δεν οδηγεί πάντα σε οστεοπόρωση, αλλά είναι σημαντικό να ληφθούν μέτρα για τη μείωση του κινδύνου επιδείνωσης της, σε οστεοπόρωση

Πώς γίνεται η διάγνωση της οστεοπόρωσης και της οστεοπενίας;

Η οστεοπόρωση δεν μπορεί να διαγνωστεί σε απλές ακτινογραφίες:

Μπορείτε όμως να έχετε μια αίσθηση μειωμένης οστικής πυκνότητας χωρίς να γνωρίζετε τη βαρύτητα της

Ο μόνος τρόπος για τη διάγνωση της οστεοπόρωσης και τη διαφοροδιάγνωση της από την οστεοπενία είναι μέσω σάρωσης DEXA:

DEXA = Απορροφησιομετρία ακτίνων Χ διπλής ενέργειας
Είναι μια μη επεμβατική εξέταση
Χρησιμοποιεί ακτίνες Χ
Ο ασθενής ξαπλώνει με την πλάτη και χρειάζονται 10-20 λεπτά μετά από τα οποία μπορεί να πάει στο σπίτι
Δεν χρειάζεται κάποια ένεση και δεν θα μπείτε σε σήραγγα όπως σε κάποιες άλλες απεικονιστικές εξετάσεις
Η οστεοπενία θα γίνει εμφανής στις ακτινογραφίες μετά από 40% απώλεια οστικής πυκνότητας
Η σάρωση DEXA μπορεί να ανιχνεύσει αλλαγές τόσο μικρές όσο 1%:

Έχει επομένως μεγαλύτερη ευαισθησία και ακρίβεια από τις απλές ακτινογραφίες

Τα αποτελέσματα της σάρωσης DEXA χρησιμοποιούν βαθμολογίες T-score
Το T-score είναι ένας αριθμός που σχετίζεται με το πόσο διαφέρει η μετρούμενη οστική πυκνότητα από τη μέση οστική πυκνότητα ενός υγιούς ατόμου 30 ετών
Μετράται σε τυπικές αποκλίσεις μακριά από το μέσο όρο
Το φυσιολογικό T-score σύμφωνα με τον Παγκόσμιο Οργανισμό Υγείας (ΠΟΥ) βρίσκεται εντός 1 σταθερής απόκλισης από τη μέση τιμή:

Αυτό σημαίνει ότι οτιδήποτε μεγαλύτερο από -1 είναι φυσιολογικό π.χ. +0.5 ή -0.9 (που είναι χειρότερο από +0.5)

Η οστεοπενία ορίζεται από ένα T-score που κυμαίνεται μεταξύ -1 και -2,5, δηλαδή μεταξύ 1 και 2,5 σταθερών αποκλίσεων κάτω από τη μέση τιμή π.χ. -1.1 ή -2.4 (που είναι χειρότερη από -1.1)
Η οστεοπόρωση ορίζεται από ένα T-score που είναι κάτω από -2,5 δηλαδή περισσότερες από 2,5 τυπικές αποκλίσεις κάτω από τη μέση τιμή π.χ. -2,6 ή -3,5 (που είναι χειρότερη από -2,6)
Στο γράφημα του T-score παρακάτω, η ηλικία απεικονίζεται στον άξονα x (οριζόντια), η οστική πυκνότητα στον αριστερό άξονα y (κάθετος άξονας) και το T-score στον δεξιό άξονα y:

Η ανώτερη πράσινη ζώνη είναι φυσιολογική οστική πυκνότητα και αντιπροσωπεύει τιμές μεγαλύτερες από -1,0
Η μεσαία κίτρινη περιοχή δείχνει ζώνη οστεοπενίας μεταξύ -1,0 και -2,5
Η κατώτερη κόκκινη περιοχή δείχνει τη ζώνη οστεοπόρωσης που είναι οτιδήποτε κάτω από -2,5

Το Z-score είναι μια άλλη κλίμακα που χρησιμοποιείται συχνά σε σχέση με την οστεοπόρωση:

Αν και δεν χρησιμοποιείται για τη διάγνωση της οστεοπόρωσης, μπορεί να παρέχει χρήσιμες πληροφορίες ειδικά όταν η οστεοπόρωση είναι δευτεροπαθής λόγω μιας συνυπάρχουσας ασθένειας και ανευρίσκεται στις λιγότερο συνηθισμένες ομάδες ανθρώπων, π.χ. παιδιά, νεαροί ενήλικες, προεμμηνοπαυσιακές γυναίκες και άνδρες ηλικίας κάτω των 50 ετών
Συγκρίνει την οστική πυκνότητα του ασθενούς με τη μέση οστική πυκνότητα κάποιου της ίδιας ηλικίας, φύλου και εθνικότητας

Υπάρχουν πολλά διαγνωστικά εργαλεία που χρησιμοποιούνται για την εκτίμηση του 10ετούς κινδύνου κατάγματος ενός ατόμου και αυτό βοηθά στην καθοδήγηση της διαχείρισης του

Πότε και σε ποιους πρέπει να γίνει προληπτικός έλεγχος για οστεοπόρωση;

Οι τρέχουσες οδηγίες για τον προληπτικό έλεγχο συνιστούν σε όλες τις γυναίκες άνω των 65 ετών και στους άνδρες άνω των 70 ετών να ελέγχονται με σάρωση DEXA
Οποιοσδήποτε άνω των 50 ετών έχει οποιοδήποτε από τα παρακάτω:

Προηγούμενο κάταγμα από τραυματισμό χαμηλής ενέργειας π.χ. κάταγμα ισχίου
Xαμηλό σωματικό βάρος
Υπερβολικό κάπνισμα ή κατανάλωση αλκοόλ

Οι ασθενείς που έχουν αυξημένο κίνδυνο οστεοπόρωσης θα πρέπει να εξετάσουν το ενδεχόμενο περισσότερο έγκαιρου προληπτικού ελέγχου
Όλες οι μετεμμηνοπαυσιακές γυναίκες που έχουν υποστεί κάταγμα
Οποιοδήποτε κάταγμα πηχεοκαρπικής που προέκυψε μετά από μικρή πτώση σε άτομα άνω των 50 ετών

Ποιες είναι οι θεραπευτικές επιλογές για την οστεοπόρωση;

Η θεραπεία καθοδηγείται όχι μόνο από το T-score της σάρωσης DEXA αλλά και από τους παράγοντες κινδύνου που έχει κάθε ασθενής για οστεοπόρωση
Η αναγνώριση και η θεραπεία ενός κατάγματος ευθραυστότητας μπορεί να βοηθήσει στη μείωση του κινδύνου μελλοντικών καταγμάτων κατά 50%:

Με το πρόσθετο όφελος της πρόληψης της έκθεσης στους επιπρόσθετους κινδύνους νοσηρότητας και θνησιμότητας που εμφανίζονται μετά από ένα κάταγμα ευθραυστότητας

Η αποτελεσματική ιατρική θεραπεία μπορεί να μειώσει τον κίνδυνο για:

Σπονδυλικό κάταγμα κατά 50%
Κάταγμα ισχίου κατά 40%
Άλλα κατάγματα κατά 20%

Η κακή συμμόρφωση (ασθενείς που δεν ακολουθούν τις συμβουλές του γιατρού) είναι ένα από τα πιο σημαντικά ζητήματα για την αποτελεσματική καταπολέμηση της οστεοπόρωσης:

Μόνο το 40% των ασθενών συνεχίζουν να λαμβάνουν τη θεραπεία τους μετά από ένα χρόνο
Μόνο το 20% των ασθενών συνεχίζουν να λαμβάνουν τη θεραπεία τους μετά από δύο χρόνια

Άσκηση για ενίσχυση των οστών και αντιμετώπιση της οστεοπόρωσης

Οι ασκήσεις που βοηθούν τα άτομα με οστεοπόρωση θα πρέπει να επικεντρώνονται στην ενίσχυση των οστών, των μυών και στην πρόληψη πτώσεων μέσω των ακόλουθων τύπων ασκήσεων:

Άρση βαρών:

Οι ασκήσεις που περιλαμβάνουν άρση ελάχιστου ή καθόλου βάρους προσφέρουν μικρό όφελος στη βελτίωση της αντοχής των οστών

Ενδυνάμωση:

Βοηθά να τεθεί φορτίο στα οστά που με την πάροδο του χρόνου θα τα κάνει πυκνότερα και ισχυρότερα

Ισορροπία:

Αυτός είναι η βασικός και συχνά ξεχασμένος τύπος άσκησης που θα βοηθήσει στην αποφυγή πτώσεων

Ευλυγισία:

Βοηθά στη βελτίωση της συνολικής φυσικής λειτουργίας
Πρέπει να αποφευχθούν ασκήσεις που κάμπτουν τη σπονδυλική στήλη, όπως κοιλιακούς, για να αποφευχθούν σπονδυλικά κατάγματα

Στάση του σώματος:

Εστίαση στην ενδυνάμωση των ραχιαίων μυών
Βοηθά στην πρόληψη της κύφωσης και των κινδύνων πτώσεων

Η άσκηση κατά την παιδική ηλικία και την εφηβεία είναι ιδιαίτερα σημαντική για την αύξηση της οστικής μάζας
Η τακτική άσκηση βοηθά στη μείωση του κινδύνου για:

Οστεοπόρωση
Κάταγμα
Τραυματισμούς λόγω πτώσεων

Η ενδυνάμωση των μυών της ράχης βοηθά στη μείωση του κινδύνου σπονδυλικών καταγμάτων και κύφωσης (υπερβολική πρόσθια κυρτότητα της σπονδυλικής στήλης)
Οι δραστηριότητες που συμβάλλουν στη βελτίωση της ισορροπίας και της εμπιστοσύνης στους ηλικιωμένους βοηθούν στην πρόληψη πτώσεων και επακόλουθων τραυματισμών:

Το Tai chi έχει δείξει σε ορισμένες μελέτες ότι βοηθά στη μείωση των πτώσεων κατά 50% και των καταγμάτων ισχίου κατά 25%:

Το Tai chi είναι μια αρχαία κινεζική πολεμική τέχνη που εστιάζει σε αργές κινήσεις και βαθιές αναπνοές
Βοηθά στη μείωση του άγχους, της ανησυχίας, της κατάθλιψης
Βελτιώνει τη μυϊκή ισχύ, την ισορροπία, την ευλυγισία, την αντοχή
Ελάχιστη επίδραση στις αρθρώσεις, έτσι είναι ασφαλές να εκτελείται παρουσία αρθρίτιδας

Γιόγκα:

Μπορεί επίσης να είναι ευεργετική για τους ηλικιωμένους με οστεοπενία και οστεοπόρωση
Ωστόσο, οι ασθενείς πρέπει να αποφεύγουν θέσεις που περιλαμβάνουν:

Κάμψη της σπονδυλικής στήλης (πρόσθια κάμψη της πλάτης)
Ακραίες στροφές και πλευρικές κάμψεις
Μπορούν να αυξήσουν τον κίνδυνο ακούσιου κατάγματος στη σπονδυλική στήλη

Σωστή διατροφή για πρόληψη και αντιμετώπιση της οστεοπόρωσης

Τα παιδιά κατά τη διάρκεια της ανάπτυξης πρέπει να έχουν επαρκή πρόσληψη ασβεστίου προκειμένου να μεγιστοποιήσουν την ευεργετική επίδραση της άσκησης στην ενίσχυση της οστικής μάζας που θα είναι ωφέλιμη για αυτά κατά τη διάρκεια των γηρατειών
Οι μετεμμηνοπαυσιακές γυναίκες που λαμβάνουν δισκία ασβεστίου βελτιώνουν την οστική πυκνότητα τους
Ένας από τους βασικούς παράγοντες κινδύνου για την οστεοπόρωση και ο τρόπος πρόληψης και θεραπείας της οστεοπόρωσης είναι η βιταμίνη D

Οι ηλικιωμένοι είναι ιδιαίτερα επιρρεπείς σε χαμηλά επίπεδα βιταμίνης D καθώς βρίσκονται συχνά σε εσωτερικούς χώρους και δέχονται υποβέλτιστη έκθεση στον ήλιο

Φρούτα, λαχανικά και καλή πρόσληψη πρωτεϊνών έχουν αποδειχθεί ότι μειώνουν το ποσοστό οστικής απώλειας με την ηλικία
Η καλή διατροφή είναι απαραίτητη για όσους έχουν υποστεί κάταγμα ισχίου, ιδίως τους πιο αδύναμους και ηλικιωμένους ασθενείς:

Η αποτυχία σωστής διατροφής επιβραδύνει την αποκατάσταση και αυξάνει τον περαιτέρω κίνδυνο κατάγματος

Όσοι έχουν δυσανεξία στη λακτόζη και όσοι πίνουν λιγότερο γάλα έχουν αυξημένο κίνδυνο χαμηλότερης οστικής μάζας
Αν και η ήπια έως μέτρια κατανάλωση αλκοόλ δεν είναι επιβλαβής, η χρόνια κατάχρηση αλκοόλ (>4 μονάδες ημερησίως) μειώνει σημαντικά την οστική πυκνότητα
Η νευρική ανορεξία είναι μια διατροφική διαταραχή και ψυχιατρική ασθένεια που χαρακτηρίζεται από επίμονο περιορισμό των θερμίδων που καταναλώνονται, ανώμαλα χαμηλό βάρος, έντονο φόβο για πρόσληψη βάρους και διαταραχή της αντίληψης του βάρους τους ή της μορφής των ασθενών:

Η έναρξη της εντοπίζεται συνήθως κατά την εφηβεία που είναι η περίοδος απόκτησης της μέγιστης οστικής μάζας και έτσι θέτει τους ασθενείς σε υψηλό κίνδυνο μειωμένης μέγιστης οστικής μάζας και επακόλουθης πρώιμης οστεοπόρωσης

Συμβουλές για πρόληψη και αποφυγή πτώσεων και οστεοπορωτικών καταγμάτων

Ενώ η θεραπεία της οστεοπόρωσης και η ενίσχυση των οστών είναι ευεργετική και βοηθά στην πρόληψη των καταγμάτων, η λήψη μέτρων για την ελαχιστοποίηση του κινδύνου πτώσεων είναι ακόμη πιο σημαντική
Η πρόληψη των πτώσεων μπορεί να είναι απλή στην υλοποίηση και αποτελεσματική, αλλά όχι πολύ καλά εκτελέσιμη και συχνά αμελείται
Δοκιμάστε και ενημερώστε κάποιον πού βρίσκεστε και διατηρήστε τακτική επαφή με τους ανθρώπους
Να έχετε μαζί ένα κινητό τηλέφωνο ανά πάσα στιγμή για να μπορείτε να ζητήσετε έκτακτη βοήθεια
Εάν ζείτε μόνος, σκεφτείτε να χρησιμοποιήσετε μια εταιρεία παρακολούθησης στην οποία μπορείτε να έχετε πρόσβαση όλο το 24ωρο
Σε εξωτερικό χώρο:

Φορέστε παπούτσια με σόλες από καουτσούκ για να βελτιώσετε την πρόσφυση και να αποφεύγετε τα ψηλά τακούνια
Προσέξτε το χειμώνα ειδικά όταν υπάρχει βροχή, παγετός ή χιόνι:

Εάν υπάρχει αστάθεια στα πόδια και πρέπει να βγείτε προσπαθήστε να κρατιέστε από κάποιον με καλύτερη ισορροπία

Τα φύλλα στο έδαφος μπορεί να είναι ιδιαίτερα ολισθηρά ειδικά όταν είναι βρεγμένα
Διατηρήστε τα πεζοδρόμια και τους δρόμους γύρω από το σπίτι σας τακτοποιημένους και χωρίς σκουπίδια, ώστε να αποφύγετε να σκοντάφτετε σε αντικείμενα
Έχετε καλό φωτισμό έξω από το σπίτι σας όταν σκοτεινιάζει
Χρησιμοποιήστε ένα βοήθημα βάδισης που να έχει καλή βάση από καουτσούκ στο έδαφος
Να προσέχετε όταν περπατάτε σε λείες λουστραρισμένες επιφάνειες, π.χ. μάρμαρο, ειδικά εάν είναι βρεγμένα καθώς μπορεί να είναι πολύ ολισθηρά
Να παρατηρείτε την επιφάνεια του εδάφους όταν περπατάτε έξω:

Ανώμαλο έδαφος π.χ. από πλάκες πεζοδρομίου, πλακόστρωτα
Λακκούβες
Όταν ανεβαίνετε και κατεβαίνετε από τα πεζοδρόμια και τα ρείθρα

Σε εσωτερικό χώρο:

Πατώματα:

Βεβαιωθείτε ότι τα χαλιά είναι καλά ασφαλισμένα στο δάπεδο ειδικά οι άκρες
Διατηρήστε τα πατώματα τακτοποιημένα χωρίς ακαταστασία
Τα σύρματα και τα καλώδια πρέπει να στερεώνονται γύρω από τις άκρες των τοίχων και να μην διασχίζουν τους διαδρόμους

Τουαλέτα:

Χρησιμοποιήστε ένα αντιολισθητικό χαλί από καουτσούκ στο ντους / μπανιέρα, καθώς και έξω από αυτό όπου βγείτε
Εάν νιώθετε αστάθεια στα πόδια, σκεφτείτε το ενδεχόμενο να τοποθετήσετε μια πλαστική καρέκλα με πλάτη και λαστιχένια πόδια για να ελαχιστοποιήσετε την ολίσθηση
Εξετάστε ως επιλογή τις ντουζιέρες με καμπίνες που δεν έχουν κανένα σκαλοπάτι και έτσι βοηθάνε στην αποτροπή πτώσεων κατά την κίνηση μέσα και έξω από τα ντους
Εγκαταστήστε λαβές γύρω από το μπάνιο, το ντους και την τουαλέτα
Προσπαθήστε να διατηρήσετε καθαρό τον διάδρομο ανάμεσα στο υπνοδωμάτιο και το μπάνιο
Εάν έχετε την τάση να πηγαίνετε στην τουαλέτα στη μέση της νύχτας, σκεφτείτε να αφήσετε ανοικτό το φως στο διάδρομο

Υπνοδωμάτιο:

Βεβαιωθείτε ότι υπάρχουν διακόπτες για το φως δίπλα στην πόρτα και γύρω από το κρεβάτι και το μπάνιο
Κάθε φορά που σηκώνεστε από το κρεβάτι, πάρτε το χρόνο σας, καθίστε στην άκρη του κρεβατιού και περιμένετε μέχρι να είστε πιο έτοιμοι πριν σηκωθείτε από το κρεβάτι για να αποφύγετε τη ζάλη και την λιποθυμία:
Συνήθης αιτία καταγμάτων ισχίου στους ηλικιωμένους είναι η πτώση μεταξύ του υπνοδωματίου και του μπάνιου στη μέση της νύχτας
Έχετε έναν φακό χειρός στο κομοδίνο

Σκάλες:

Ανθεκτικές χειρολαβές και στις δύο πλευρές
Διατηρήστε την περιοχή καλά φωτισμένη, με διακόπτες φωτός στην κορυφή και στη βάση και χωρίς αντικείμενα
Εάν υπάρχουν χαλιά, βεβαιωθείτε ότι είναι καλά ασφαλισμένα και αν είναι σκληρή επιφάνεια να είναι καθαρή και στεγνή

Κουζίνα:

Χρησιμοποιήστε αντιολισθητικά χαλιά γύρω από το νεροχύτη και τις εστίες
Τυχόν διαρροές πρέπει να καθαρίζονται αμέσως

Πως μπορεί να μειωθεί η επίπτωση μιας πτώσης;

Δοκιμάστε αν είναι δυνατόν να πέσετε προς τα εμπρός ή στους γλουτούς και να χρησιμοποιήσετε τα χέρια σας για να μετριάσετε την πτώση:

Αυτό βοηθά στη μείωση της πιθανότητας κατάγματος του ισχίου που είναι μεγαλύτερος κίνδυνος για την υγεία από ένα κάταγμα πηχεοκαρπικής

Περπατήστε προσεκτικά σε σκληρές επιφάνειες
Μην τρέχετε σε σκληρές επιφάνειες:

Εάν το τηλέφωνο χτυπά, μην βιαστείτε να το σηκώσετε

Φοράτε προστατευτικά ρούχα

Ποια είναι η φαρμακευτική αγωγή για την θεραπεία της οστεοπόρωσης;

Ο σκοπός των φαρμάκων είναι να αυξήσουν την οστική πυκνότητα
Κατά τα πρώτα 3 χρόνια θεραπείας, η οστική πυκνότητα στο ισχίο μπορεί να αυξηθεί κατά 1-3% και στη σπονδυλική στήλη κατά 4-8%
Η φαρμακευτική αγωγή μπορεί να βοηθήσει στη μείωση του κινδύνου κατάγματος του ισχίου κατά 30-50% και της σπονδυλικής στήλης κατά 50-70%
Ωστόσο, αυτά τα οφέλη δεν είναι άμεσα και αρχίζουν να εμφανίζονται 6-12 μήνες μετά την έναρξη της φαρμακευτικής αγωγής
Γενικά, η οστεοπενία απαιτεί παρακολούθηση, βελτίωση της διατροφής και της άσκησης και εξέτασης του ενδεχομένου χορήγησης συμπληρωμάτων ασβεστίου και βιταμίνης D
Για επιβεβαιωμένη οστεοπόρωση ή για άτομα με οστεοπενία, αλλά υψηλό 10ετή κίνδυνο κατάγματος, θα πρέπει να εξεταστεί το ενδεχόμενο πρόσθετης φαρμακευτικής αγωγής
Υπάρχουν πολλοί διαθέσιμοι τύποι που είναι συνήθεις, επιπρόσθετα από τα συμπληρώματα ασβεστίου και βιταμίνης D
Τα φάρμακα πρώτης γραμμής είναι συνήθως τα διφωσφονικά και είναι τα πιο συχνά χρησιμοποιούμενα φάρμακα:

Π.χ. αλεδρονάτη (Fosamax), ριζεδρονάτη (Actonel), ζολενδρονικό οξύ (Reclast)
Λειτουργούν αναστέλλοντας τις δράσεις των οστικών κυττάρων που λέγονται οστεοκλάστες και απορροφούν τα οστά
Μπορούν να μειώσουν τον κίνδυνο κατάγματος κατά 25-70%
Δεν απορροφώνται στο στομάχι και μπορούν να προκαλέσουν στομαχικές διαταραχές και γαστροοισοφαγική παλινδρόμηση
Η σύσταση είναι να τα πάρετε με άδειο στομάχι με άφθονο νερό και να παραμείνετε καθιστοί για τουλάχιστον 30-60 λεπτά και στη συνέχεια να πάρετε πρωινό

Η πρόσθια κάμψη ή η ύπτια θέση θα επιδεινώσει την γαστροοισοφαγική παλινδρόμηση

Χρειάζονται 6-12 μήνες για να ασκήσουν τη δράση τους στα οστά
Υπάρχουν λίγα στοιχεία ότι έχουν επιπρόσθετο όφελος για τους περισσότερους ασθενείς μετά από 3-5 χρόνια χρήσης, μετά από τα οποία προκύπτουν σπάνιες πιθανές παρενέργειες:

Άτυπα κατάγματα του μηριαίου καθώς τα οστά γίνονται πολύ ισχυρά και εύθραυστα
Οστεονέκρωση της γνάθου - το οστό της γνάθου μπορεί να αρχίσει να νεκρώνεται

Για ασθενείς υψηλού κινδύνου, οι ασθενείς μπορούν να το πάρουν για 10 χρόνια

Άλλα ευρέως χρησιμοποιούμενα φάρμακα περιλαμβάνουν τα εξής:

Denosumab (Prolia):

Νεότερο φάρμακο που είναι καλύτερα ανεκτό από τα διφωσφονικά
Είναι ένα μονοκλωνικό αντίσωμα και λειτουργεί εμποδίζοντας την ανάπτυξη, τη λειτουργία και την επιβίωση των οστεοαπορροφητικών κυττάρων που ονομάζονται οστεοκλάστες
Λαμβάνεται με τη μορφή ένεσης δύο φορές το χρόνο
Δεν πρέπει να λαμβάνεται εάν το ασβέστιο στο αίμα είναι χαμηλό
Όπως τα διφωσφονικά, σπάνια μπορεί να προκαλέσει άτυπα κατάγματα μηριαίου και οστεονέκρωση της γνάθου μετά από παρατεταμένη χρήση

Τεριπαρατίδη (Forsteo):

Είναι μια μορφή παραθορμόνης και διεγείρει τα οστεοπαραγωγικά κύτταρα που ονομάζονται οστεοβλάστες για να εναποθέσουν νέο οστό
Οι ανεπιθύμητες ενέργειες περιλαμβάνουν κράμπες στα πόδια, ναυτία και ζάλη

Μπορείτε να βρείτε περισσότερες σχετικές πληροφορίες εδώ:

Πώς να Επενδύσετε στα Οστά σας για να είναι Γερά

Wed, 15 Apr 2020 18:52:19 GMT

Τι είναι η μέγιστη οστική μάζα, η σημασία της και η σχε΄ση με το ρίσκο οστεοπόρωσης;

Τα υγιή οστά είναι απαραίτητα καθ’όλη τη διάρκεια της ζωή μας
Τα οστά είναι ζωντανοί ιστοί που αναγεννιούνται συνεχώς μέσω της αφαίρεσης παλαιού οστού και της αντικατάστασης από νέο οστό
Κατά τη διάρκεια περιόδου ανάπτυξης (παιδιά και έφηβοι), προστίθεται περισσότερο νέο οστό από αυτό που αφαιρείται και έτσι τα οστά μεγαλώνουν και γίνονται πυκνότερα και ισχυρότερα
Αυτή η διαδικασία συνεχίζεται μέχρι να επιτευχθεί η μέγιστη οστική μάζα, δηλαδή μέχρι τα οστά να αποκτήσουν τη μέγιστη ισχύ και πυκνότητα
Η μέγιστη οστική μάζα επιτυγχάνεται συνήθως 25-30 χρονών
Μετά από αυτό το σημείο η ισορροπία αλλάζει αργά και η οστική απορρόφηση γίνεται πιο έντονη από την παραγωγή νέου οστού
Περίπου το 90% της μέγιστης οστικής μάζας συσσωρεύεται μέχρι την ηλικία των 18 ετών για τις γυναίκες και των 20 ετών για τους άνδρες
Επομένως, τα πρώτα 20 χρόνια της ζωής είναι ο καλύτερος χρόνος για να επενδύσετε και να συσσωρεύσετε όσο το δυνατόν περισσότερο οστό, κάτι που επιτυγχάνεται με βέλτιστα επίπεδα βιταμίνης D, ασβεστίου και άσκησης
Οι άνδρες επιτυγχάνουν συνολικά υψηλότερη οστική μάζα από τις γυναίκες
Μεταξύ των 30 ετών και της εμμηνόπαυσης, οι γυναίκες (όπως οι άνδρες) έχουν ελάχιστη μεταβολή στη συνολική οστική μάζα
Ωστόσο, μετά την εμμηνόπαυση, οι γυναίκες βιώνουν ραγδαία απώλεια οστού η οποία στη συνέχεια επιβραδύνεται
Εάν η οστική μάζα πέσει σε αρκετά χαμηλά επίπεδα, μπορεί να οδηγήσει σε οστεοπόρωση
Επομένως, είναι συνετό να επενδύσετε όσο το δυνατόν περισσότερο τα προηγούμενα χρόνια για να μεγιστοποιήσουμε τη μέγιστη οστική μάζα και να συνεχίσουμε να λαμβάνουμε μέτρα για τη μείωση του ποσοστού οστικής απώλειας αργότερα στη ζωή
Η αύξηση της μέγιστης οστικής μάζας κατά 10% μπορεί να αναβάλει την ανάπτυξη της οστεοπόρωσης κατά 13 χρόνια

Ποιοι παράγοντες επηρεάζουν τη μέγιστη οστική μάζα και τον κίνδυνο οστεοπόρωσης;

Πολλοί παράγοντες επηρεάζουν τη μέγιστη οστική μάζα

Γενετικοί παράγοντες:

Αυτοί είναι παράγοντες με τους οποίους γεννιέστε και δεν μπορείτε να αλλάξετε π.χ. ηλικία, φύλο, φυλή, σωματικό μέγεθος και οικογενειακό ιστορικό
Θεωρείται ότι έχουν τον μεγαλύτερο αντίκτυπο ~75%
Πάνω από 60 γονίδια έχουν ήδη ταυτοποιηθεί σε σχέση με την οστική πυκνότητα

Περιβαλλοντικοί παράγοντες:

Αυτοί είναι παράγοντες που προέρχονται από το περιβάλλον καθ 'όλη τη διάρκεια της ζωής, π.χ. άσκηση, δίαιτα, ορμονικοί παράγοντες, φάρμακα, τρόπος ζωής, κάπνισμα και αλκοόλ
Έχουν μικρότερο αντίκτυπο αλλά είναι οι μόνοι που μπορούν να τροποποιηθούν ~25%

Ηλικία:

Με την πάροδο της ηλικίας, ο κίνδυνος οστεοπόρωσης αυξάνεται και αυτό οφείλεται σε:
Μειωμένη προστατευτική επίδραση των ορμονών του φύλου
Αυξημένος κίνδυνος ανεπάρκειας βιταμίνης D
Μειωμένη απορρόφηση ασβεστίου
Μειωμένες δυνάμεις που ασκούνται στα οστά λόγω λιγότερης άσκησης και μυϊκής μάζας

Φύλο:

Οι άνδρες έχουν την τάση να έχουν μεγαλύτερη οστική μάζα από τις γυναίκες
Πριν από την εφηβεία, τα αγόρια και τα κορίτσια έχουν παρόμοια ποσοστά ανάπτυξης στις οστικές τους μάζες
Μετά την εφηβεία, τα αγόρια συσσωρεύουν οστό με υψηλότερο ρυθμό και αυτό συνεχίζεται έως και τα ~30 χρόνια
Οι γυναίκες χάνουν οστό με υψηλότερο ρυθμό μετά την εμμηνόπαυση και επειδή έχουν χαμηλότερη μέγιστη οστική μάζα έχουν λιγότερο οστό για να χάσουν
Ως αποτέλεσμα, οι γυναίκες έχουν 4 φορές περισσότερες πιθανότητες από τους άνδρες να αναπτύξουν οστεοπόρωση

Φυλή:

Οι γυναίκες από την Αφρική, την Αμερική και την Ισπανία καταφέρνουν να επιτύχουν μεγαλύτερη μέγιστη οστική μάζα από τις λευκές γυναίκες και τις γυναίκες από την Ασία και επομένως προστατεύονται περισσότερο από την οστεοπόρωση

Σωματικό μέγεθος:

Τα μικρόσωμα άτομα (πιο συνηθισμένα γυναίκες) διατρέχουν μεγαλύτερο κίνδυνο καθώς έχουν λιγότερα αποθέματα οστών για να αντλήσουν όσο μεγαλώνουν σε ηλικία

Οικογενειακό ιστορικό:

Το θετικό οικογενειακό ιστορικό οστεοπόρωσης έχει αποδειχθεί ότι επηρεάζει σημαντικά τον κίνδυνο οστεοπόρωσης του ασθενούς αλλά και την μέγιστη οστική μάζα

Ορμονικοί παράγοντες:

Τα οιστρογόνα έχουν προστατευτική δράση στα οστά αναστέλλοντας την οστική απορρόφηση:

Αυτή είναι η διαδικασία με την οποία τα οστά διασπώνται από οστικά κύτταρα που ονομάζονται οστεοκλάστες
Αυτό σημαίνει ότι όσο περισσότερο εκτίθενται οι γυναίκες στα οιστρογόνα τόσο μεγαλύτερο είναι το όφελος για τα οστά τους
Οι γυναίκες που ξεκινούν την εμμηνορρυσία σε μικρότερες ηλικίες και μπαίνουν στην εμμηνόπαυση σε μεγαλύτερες ηλικίες είχαν μεγαλύτερη έκθεση σε οιστρογόνα και έτσι έφτασαν σε υψηλότερη μέγιστη οστική μάζα
Η ανώμαλη διακοπή της περιόδου (αμηνόρροια) λόγω του εξαιρετικά χαμηλού σωματικού βάρους (ανορεξία) ή από υπερβολική άσκηση (π.χ. γυναικεία αθλητική τριάδα ) ή λόγω χαμηλών επιπέδων οιστρογόνων σε μετεμμηνοπαυσιακές γυναίκες και σε αυτές που λαμβάνουν συγκεκριμένες θεραπείες για καρκίνο του μαστού, συνολικά αυξάνει τον κίνδυνο της οστεοπόρωσης
Άνδρες με χαμηλά επίπεδα τεστοστερόνης (π.χ. μετά από χημειοθεραπεία για καρκίνο του προστάτη) έχουν αυξημένο κίνδυνο οστεοπόρωσης:

Η τεστοστερόνη διεγείρει τα οστικά κύτταρα που ονομάζονται οστεοβλάστες για να εναποθέσουν νέο οστό
Ένα μικρό μέρος της τεστοστερόνης συνήθως μετατρέπεται σε οιστρογόνα και αυτό έχει αποδειχθεί ότι είναι ο πιο καθοριστικός παράγοντας για την υγεία των οστών στους άνδρες
Άλλες ορμόνες που μπορούν να αυξήσουν τον κίνδυνο οστεοπόρωσης προέρχονται από τον υπερλειτουργικό θυρεοειδή, τους παραθυρεοειδείς και τα επινεφρίδια

Διατροφή:

Το ασβέστιο είναι ένα σημαντικό ιχνοστοιχείο που χρειάζεται για την επιμετάλλωση των οστών και κατά συνέπεια την οστική αντοχή (βλ. παρακάτω)
Η έλλειψη ασβεστίου μπορεί να έχει σημαντικό αντίκτυπο στην μέγιστη οστική μάζα
Η έλλειψη βιταμίνης D είναι ένας πολύ γνωστός παράγοντας κινδύνου για ανάπτυξη οστεοπόρωσης και η βιταμίνη D είναι βασικό διατροφικό συμπλήρωμα μαζί με το ασβέστιο στην αρχική θεραπεία κατά της οστεοπόρωσης
Η χειρουργική επέμβαση που έχει αφαιρέσει τμήμα του στομάχου ή του εντέρου μπορεί να μειώσει την ποσότητα των θρεπτικών ουσιών (π.χ. ασβέστιο) που απορροφώνται
Οι δίαιτες με χαμηλή πρόσληψη σε πρωτεΐνες έχουν δυσμενείς επιπτώσεις στην οστική αντοχή
Η κατανάλωση αναψυκτικών με ανόργανα πρόσθετα φωσφορικών τύπου Cola αυξάνουν τον κίνδυνο κατάγματος ευθραυστότητας

Άσκηση:

Η άσκηση είναι απαραίτητη για την υγεία των οστών καθ’ όλη τη διάρκεια της ζωής
Τα οστά είναι ζωντανοί ιστοί και δυναμώνουν όταν δέχονται φορτία
Επομένως, άτομα με καθιστικό τρόπο ζωής ή ασθενείς που είναι ξαπλωμένοι στο κρεβάτι για μεγάλες χρονικές περιόδους και οι αστροναύτες που εκτίθενται σε χαμηλή βαρύτητα για μεγάλες χρονικές περιόδους έχουν εξασθενημένα οστά
Η ήπια αερόβια άσκηση όπως το περπάτημα δεν επαρκεί για τη βελτίωση της οστικής αντοχής
Το πιο γρήγορο περπάτημα και η πεζοπορία είναι πιο ευεργετικά από το κανονικό περπάτημα
Ασκήσεις όπως η ποδηλασία και η κολύμβηση ενώ αποτελούν εξαιρετικές αερόβιες ασκήσεις θεωρούνται ότι έχουν χαμηλή επίδραση και δεν ισχυροποιούν τα οστά και στην πραγματικότητα, αν δεν συνδυάζονται με άλλη προπόνηση δύναμης και αντοχής, μπορούν να αποδυναμώσουν τα οστά
Προπόνηση δύναμης και αντοχής:

Όσο μεγαλύτερα είναι τα βάρη που μπορεί κάποιος να σηκώσει, τόσο μεγαλύτερο είναι το όφελος για τα οστά
Επομένως, για την υγεία των οστών η ανύψωση ενός μεγαλύτερου βάρους λιγότερες φορές είναι πιο ωφέλιμη από την ανύψωση μικρότερου βάρους περισσότερες φορές

Δραστηριότητες υψηλής ενέργειας, όπως τα άλματα, το σπριντ και οι πλειομετρικές ασκήσεις είναι πολύ ωφέλιμες για την οικοδόμηση της οστικής αντοχής, επειδή υποβάλλουν τα οστά σε δυνάμεις πολλαπλάσιες του σωματικού βάρους στο κλάσμα του δευτερολέπτου που το πόδι έρχεται σε επαφή με το έδαφος
Η άσκηση έχει το πρόσθετο πλεονέκτημα ότι βοηθά στη βελτίωση της μυϊκής δύναμης, της ισορροπίας, του συντονισμού, των χρόνων αντίδρασης, τα οποία όλα μαζί συμβάλλουν στην πρόληψη πτώσεων και καταγμάτων:

Αυτό είναι ιδιαίτερα σημαντικό για άτομα με οστεοπόρωση και τους ηλικιωμένους

Θα πρέπει να αναζητηθεί η ιατρική συμβουλή πριν τα άτομα ηλικίας άνω των 40 ετών ξεκινήσουν την άσκηση ή αν υπάρχουν καταστάσεις υγείας όπως καρδιακά προβλήματα, υψηλή αρτηριακή πίεση, διαβήτης ή παχυσαρκία
Παρουσία οστεοπόρωσης πρέπει να λαμβάνεται μέριμνα κατά την άσκηση, προκειμένου να ελαχιστοποιηθεί ο κίνδυνος κατάγματος:

Αποφύγετε κινήσεις που κάμπτουν ή στρέφουν τη σπονδυλική στήλη
Αποφύγετε δραστηριότητες υψηλής ενέργειας π.χ. τρέξιμο, άλματα

Καθημερινές συνήθειες:

Κάπνισμα:

Το κάπνισμα θεωρείται ότι αναστέλλει τη δράση των κυττάρων που εναποθέτουν νέο οστό και ονομάζεται οστεοβλάστες
Αυξάνει την αποικοδόμηση των οιστρογόνων που είναι γνωστό ότι έχουν προστατευτική δράση
Μειώνει το σωματικό βάρος που έχει δυσμενείς επιπτώσεις στην οστική πυκνότητα
Προκαλεί πρώιμη εμμηνόπαυση
Μειώνει την απορρόφηση ασβεστίου και βιταμίνης D
Αυξάνει την παραγωγή κορτιζόλης στο σώμα (φυσικό στεροειδές)
Ο αντίκτυπος του καπνίσματος είναι πιο έντονος όταν ξεκινά σε νεαρή ηλικία και σε βαριούς καπνιστές

Αλκοόλ:

Η κατανάλωση >4 μονάδων/ημέρα είναι βλαβερή για την αντοχή των οστών

Καθιστική ζωή:

Τα οστά γίνονται πιο αδύναμα καθώς υποβάλλονται σε χαμηλότερες δυνάμεις

Πρόληψη κατά της οστεοπόρωσης

Η υιοθέτηση ενός υγιεινού τρόπου ζωής, άσκησης και διατροφής καθ 'όλη τη διάρκεια της ζωής, είναι η καλύτερη επένδυση για την επίτευξη όσο το δυνατόν πιο δυνατών οστών νωρίς στη ζωή και επομένως ελαχιστοποίηση του κινδύνου ανάπτυξης οστεοπόρωσης αργότερα στη ζωή
Οι γενετικοί παράγοντες που έχουν τη μεγαλύτερη επίδραση στον κίνδυνο οστεοπόρωσης κάποιου δεν μπορούν να τροποποιηθούν, οπότε πρέπει να δοθεί έμφαση στη βελτιστοποίηση των προαναφερθέντων τροποποιήσιμων παραγόντων κινδύνου

Ο ρόλος του ασβεστίου στην υγεία των οστών και στην οστεοπόρωση

Το ασβέστιο είναι ένα μεταλλικό ιχνοστοιχείο:

Σε ποσοστό >99% βρίσκεται στα οστά και τα δόντια
Προσθέτει δύναμη στα οστά και τα βοηθά να αντέχουν στις πιέσεις

Ένα μεταλλικό ιχνοστοιχείο είναι ένα χημικό στοιχείο (ανόργανη ουσία) που αποτελεί βασικό θρεπτικό συστατικό που χρειάζεται ο οργανισμός για την εκτέλεση των απαραίτητων λειτουργιών για τη ζωή
Το βασικό θρεπτικό συστατικό είναι αυτό που απαιτείται από τον οργανισμό για την εκτέλεση των φυσιολογικών του λειτουργιών:

Δεν μπορούν να συντεθούν από άλλα προσλαμβανόμενα θρεπτικά συστατικά

Υπάρχουν τέσσερις ομάδες βασικών θρεπτικών συστατικών:

Μεταλλικά ιχνοστοιχεία
Βιταμίνες
Βασικά λιπαρά οξέα
Βασικά αμινοξέα

Το ασβέστιο είναι το πιο άφθονο μεταλλικό ιχνοστοιχείο στο σώμα μας:

Τα άλλα κύρια μέταλλα στο σώμα είναι ο φώσφορος, το κάλιο, το νάτριο και το μαγνήσιο

Δεδομένου ότι το ασβέστιο είναι ένα μέταλλο δεν μπορεί να παραχθεί στο σώμα, θα πρέπει να απορροφάται από τα τρόφιμα που καταναλώνονται
Εάν υπάρχει ανεπαρκής κατανάλωση ασβεστίου, τότε το οστό αποικοδομείται καθώς έχει τα μεγαλύτερα αποθέματα ασβεστίου στο σώμα (αυξημένη δραστηριότητα από οστικά κύτταρα που ονομάζονται οστεοκλάστες) και το ασβέστιο απελευθερώνεται στην κυκλοφορία του αίματος:

Με την πάροδο του χρόνου, αυτό θα μειώσει την οστική πυκνότητα και, επομένως, θα αποδυναμώσει τα οστά και θα οδηγήσει σε οστεοπόρωση

Ποια είναι η καθημερινή συνιστώμενη πρόσληψη ασβεστίου;

Η συνιστώμενη ημερήσια πρόσληψη ποικίλλει για άνδρες και γυναίκες και επίσης ποικίλλει ανάλογα με την ηλικία:

Συνιστώμενη ημερήσια χορήγηση σε χιλιοστόγραμμα (mg)

Ποια τρόφιμα έχουν υψηλό ασβέστιο;

Τα γαλακτοκομικά προϊόντα είναι οι μεγαλύτερες πηγές ασβεστίου:

Γάλα, γιαούρτι, τυρί

Άλλες πηγές είναι:

Μπρόκολο, λάχανο, πράσινα φυλλώδη λαχανικά
Σολομός, σαρδέλες, άλλα μικρά ψάρια
Τόφου
Ψωμί, ζυμαρικά, δημητριακά
Δημητριακά εμπλουτισμένα με ασβέστιο

Ποια είναι τα συμπτώματα του χαμηλού ασβεστίου;

Τα χαμηλά επίπεδα βιταμίνης D προκαλούν μειωμένη απορρόφηση ασβεστίου και αυτό με τη σειρά του προκαλεί:

Οστεοπόρωση και οστεοπενία
Κόπωση:

Υποτονικότητα και αίσθημα κόπωσης
Ζάλη
Υπνηλία

Μυϊκά προβλήματα:

Κράμπες
Μυϊκός πόνος και σπασμοί

Νευρολογικά συμπτώματα:

Παραισθησίες (μυρμηγκιάσματα) ή αιμωδίες στα χέρια, τα πόδια και γύρω από το στόμα
Σύγχυση
Απώλεια μνήμης
Παραισθήσεις

Δερματολογικά προβλήματα:

Ξηρότητα και φαγούρα στο δέρμα
Έκζεμα:

Φλεγμονή του δέρματος που οδηγεί σε κνησμό, ευθραυστότητα και τραχύτητα του δέρματος

Ψωρίαση:

Μια χρόνια αυτοάνοση διαταραχή όπου τα κύτταρα του δέρματος πολλαπλασιάζονται 10 φορές ταχύτερα από το φυσιολογικό
Οδηγεί στην απολέπιση του δέρματος συνήθως πάνω από τα γόνατα, τους αγκώνες και το τριχωτό της κεφαλής
Μπορεί επίσης να οδηγήσει σε αρθρίτιδα αρθρώσεων όπως το γόνατο

Αλωπεκία:

Αυτοάνοση διαταραχή που οδηγεί σε τριχόπτωση

Αδύναμα και εύθραυστα νύχια

Επώδυνο προεμμηνορρυσιακό σύνδρομο:

Η καθημερινή συμπληρωματική λήψη 500mg/ημέρα μπορεί να μειώσει σημαντικά την προεμμηνορρυσιακή κατάθλιψη, την κόπωση, το οίδημα και τον πόνο σε γυναίκες με προεμμηνορρυσιακό σύνδρομο

Οδοντικά προβλήματα:

Αδύναμες ρίζες, εύθραυστα δόντια, τερηδόνα
Στα βρέφη αυτό μπορεί να οδηγήσει σε καθυστέρηση στο σχηματισμό των δοντιών

Μπορείτε να βρείτε περισσότερες σχετικές πληροφορίες εδώ:

Τα Πάντα για τους Μύες, Τένοντες και Συνδέσμους

Tue, 07 Apr 2020 18:51:00 GMT

Ποιοι είναι οι διαφορετικοί τύποι μυών;

Σκελετικός μυς:

Πρόκειται για ελεγχόμενο μυ που σημαίνει ότι οι μύες συστέλλονται κατόπιν συνειδητής εντολής
Προσφύονται στα οστά μέσω τενόντων και όταν ο μυς συστέλλεται κατ’ εντολή, προκαλεί κίνηση μιας άρθρωσης
Είναι υπεύθυνοι για την κίνηση του ανθρώπινου σώματος στο χώρο και τη διατήρηση της στάσης του σώματος

Λείος μυς:

Πρόκειται για ακούσιο μυ και έτσι δεν είναι υπό συνειδητό έλεγχο
Επενδύουν τα τοιχώματα των οργάνων και βοηθούν σε ζωτικές σωματικές λειτουργίες
Για παράδειγμα βρίσκονται σε: οισοφάγο, στομάχι, έντερο, ουροδόχο κύστη, βρόγχους και αιμοφόρα αγγεία

Καρδιακός μυς:

Είναι μοναδικός καθώς έχει χαρακτηριστικά μεταξύ του σκελετικού μυ και του λείου μυ
Είναι ακούσιος σαν το λείο μυ αλλά η δομή του μοιάζει πιο πολύ με εκείνη του σκελετικού μυ
Βρίσκεται μόνο στην καρδιά

Ανατομία των σκελετικών μυών

Ενώ ο αριθμός των οστών στο ανθρώπινο σώμα είναι σταθερός στα 206, ο αριθμός των διαφορετικών σκελετικών μυών ποικίλλει:

Υπάρχουν πάνω από 650 επώνυμοι σκελετικοί μύες

Ο σκελετικός μυς είναι μια πολύ οργανωμένη δομή με τη δική του νεύρωση και αιματική παροχή και συνδετικό ιστό
Ο σκελετικός μυς μπορεί να ποικίλει σε μέγεθος και σχήμα:

Ο μείζων γλουτιαίος είναι ο μεγαλύτερος μυς στο σώμα και σχηματίζει το μεγαλύτερο τμήμα των γλουτών
Έχει μέσο βάρος 850g, έχει πάχος ~2cm και καλύπτει μια περιοχή ~66cm2
Ο μυς του αναβολέα είναι ο μικρότερος μυς του σώματος και βοηθά στη σταθεροποίηση του αναβολέα του μέσου ωτός που είναι το μικρότερο οστό στο σώμα

Κάθε μυς περιβάλλεται από συνδετικό ιστό που ονομάζεται επιμύιο
Μέσα στο επιμύιο υπάρχουν πολυάριθμες μυϊκές δεσμίδες που περιβάλλονται από το περιμύιο εντός του οποίου υπάρχουν πολλές μυϊκές ίνες που επενδύονται από το ενδομύιο
Εντός της μυϊκής ίνας και πολλών μυοϊνιδίων, το αυτόνομο λειτουργικό κύτταρο ονομάζεται σαρκομερίδιο
Σε ένα σαρκομερίδιο υπάρχουν δύο ινίδια:

Παχιά ινίδια μυοσίνης
Λεπτά ινίδια ακτίνης

Πως γίνεται η μυϊκή συστολή;

Η συστολή των μυών λαμβάνει χώρα όταν μια ηλεκτρική ώθηση που αποστέλλεται από ένα νεύρο στον μυ προκαλεί την απελευθέρωση ασβεστίου (από το σαρκοπλασματικό δίκτυο)
Αυτή η απελευθέρωση ασβεστίου κάνει τα ινίδια ακτίνης να προσκολλώνται στα ινίδια μυοσίνης και να ωθούν τα ινίδια μυοσίνης προκαλώντας τη βράχυνση του σαρκομερίδιου
Απαιτείται ενέργεια (ATP) για την αποκόλληση της ακτίνης από τη μυοσίνη και για να επαναφερθεί το σαρκομερίδιο στο αρχικό του μήκος:

Για αυτό, όταν κάποιος πεθαίνει οι μύες παραμένουν σε σύσπαση, καθώς δεν υπάρχει νέα παραγωγή ενέργειας για να προκαλέσει αποκόλληση της ακτίνης από τη μυοσίνη η οποία είναι απαραίτητη για την μυϊκή χαλάρωση
Αυτή η κατάσταση ονομάζεται πτωματική ακαμψία και είναι προσωρινή, διαρκώντας περίπου 3 ημέρες

Παραδείγματα μερικών ισχυρών μυών

Ο μείζων γλουτιαίος είναι ο μεγαλύτερος μυς στο σώμα:

Βοηθά στη διατήρηση της στάσης του σώματος, την έγερση από καθιστή θέση και την άνοδο κλίμακας

Η καρδιά είναι ο πιο σκληρά εργαζόμενος μυς στο σώμα:

Η καρδιά έχει περίπου το μέγεθος της γροθιάς σας
Χτυπάει περίπου 115.000 φορές την ημέρα ή 40 εκατομμύρια φορές το χρόνο και για ένα 80χρονο φτάνει τα 3,2 δισεκατομμύρια φορές!
Αντλεί 6.000-7.500 λίτρα την ημέρα
Ο φυσιολογική καρδιακή συχνότητα ανάπαυσης για έναν μέσο ενήλικο άνδρα είναι 72 και για τη γυναίκα είναι 80
Οι αθλητές μπορούν να έχουν καρδιακή συχνότητα ανάπαυσης 40:

Μπορούν να το επιτύχουν αντλώντας περισσότερο αίμα με κάθε καρδιακό παλμό (που ονομάζεται όγκος παλμού)

Ο μασητήρας (τμήμα των μυών της γνάθου) είναι ο ισχυρότερος μυς του σώματος σε σύγκριση με το βάρος του:

Η ισχυρότερη δύναμη από ανθρώπινο δάγκωμα παρήγαγε 442 κιλά για δύο δευτερόλεπτα

Οι εξωτερικοί μύες των ματιών εργάζονται συνεχώς για να κινούν τα μάτια και να διατηρήσουν την όραση εστιασμένη σε ένα σημείο καθώς το σώμα και το κεφάλι κινείται:

Σε μία ώρα, μπορεί να κάνει 10.000 συστολές

Ο υποκνημίδιος είναι ένας μυς στη γαστροκνημία που βρίσκεται εν τω βάθει του πιο επιφανειακού και ορατού γαστροκνήμιου μυός:

Θεωρείται ότι αναπτύσσει τη μεγαλύτερη δύναμη έλξης καθώς συστέλλεται ενάντια στη βαρύτητα για να μας βοηθά να αποφύγουμε τις πτώσεις

Ποιες είναι οι διαφορετικές σκελετικές μυϊκές ίνες;

Ο σκελετικός μυς αποτελείται από μεμονωμένες μυϊκές ίνες
Χωρίζονται ευρέως σε βραδείας συστολής (τύπος Ι) και ταχείας συστολής (τύπος II) που μπορούν να κατηγοριοποιηθούν περαιτέρω σε ίνες τύπου IIa και IIb
Οι διαφορετικοί τύποι διαχωρίζουν τις ίνες στο πώς συστέλλονται, τι είδους καύσιμα χρησιμοποιούν και πώς ανταποκρίνονται στη φυσική προπόνηση
Τύπος I (βραδείας συστολής):

Αντιδρούν λιγότερο αργά, παράγουν λιγότερη δύναμη, αλλά μπορούν να το κάνουν για μεγαλύτερο χρονικό διάστημα, και είναι πιο αποτελεσματικοί στη χρήση οξυγόνου για να δημιουργηθεί το καύσιμο (που ονομάζεται τριφωσφορική αδενοσίνη ή ΑΤΡ) που απαιτείται για την σύσπαση των μυών
Είναι πιο ανθεκτικές στην κόπωση και είναι σημαντικές για αερόβιες ασκήσεις και ασκήσεις αντοχής, π.χ. μαραθωνοδρόμοι

Τύπος II (ταχείας συστολής):

Είναι καλύτερες στην παραγωγή γρήγορων, σύντομων αλλά πιο ισχυρών εκρήξεων αντοχής ή ταχύτητας από τις ίνες βραδείας συστολής τύπου Ι
Χρησιμοποιούν αναερόβιο μεταβολισμό που παράγει ATP απουσία οξυγόνου και ως εκ τούτου η κόπωση τους είναι ταχύτερη
Ο τύπος IIa μπορεί να θεωρηθεί ως ενδιάμεσες ίνες ταχείας συστολής που χρησιμοποιούν αερόβιο και αναερόβιο μεταβολισμό γεγονός που εξηγεί τη βελτιωμένη αντίσταση στην κόπωση σε σύγκριση με τον τύπο IIb
Οι ίνες τύπου IIb παράγουν μεγαλύτερη δύναμη και ταχύτερα σε σύγκριση με τις άλλες μυϊκές ίνες, αλλά η κόπωση τους είναι ταχύτερη καθώς βασίζονται αποκλειστικά στον αναερόβιο μεταβολισμό

Πως επηρεάζει η άσκηση τους διαφορετικο΄ύς τύπους σκελετικών μυϊκών ινών;

Όλοι διαθέτουμε όλους τους τύπους μυϊκών ινών
Το μέγεθος της δύναμης που δημιουργείται από έναν μυ εξαρτάται περισσότερο από την επιφάνεια διατομής του παρά από τον τύπο των μυϊκών ινών που διαθέτει
Η διάρκεια και η ταχύτητα συστολής εξαρτώνται περισσότερο από τον τύπο των μυϊκών ινών
Το μέγεθος των μυϊκών ινών αυξάνεται με την προπόνηση δύναμης
Οι τύποι μυϊκών ινών διαχωρίζονται εξίσου στα μη αθλητικά άτομα
Καθώς γερνάμε, δεν υπάρχει μόνο απώλεια μυϊκής μάζας, αλλά οι ίνες ταχείας συστολής (ειδικά τύπου IIb) μειώνονται σε αριθμό ενώ αυξάνεται το ποσοστό των ινών τύπου Ι
Με την προπόνηση, το ποσοστό των μυϊκών ινών αλλάζει ανάλογα με τις ασκήσεις που εκτελούνται
Οι αθλητές δύναμης όπως οι σπρίντερ έχουν κυρίως μυϊκές ίνες τύπου II (70-80%)
Οι αθλητές αντοχής έχουν κυρίως μυϊκές ίνες τύπου Ι (70-80%)
Ενώ η προπόνηση μπορεί να αυξήσει το ποσοστό των μυϊκών ινών ανάλογα με την άσκηση, οι επαγγελματίες αθλητές υψηλού επιπέδου φαίνεται να έχουν γενετικό πλεονέκτημα στο να μπορούν να επιτύχουν μεγαλύτερη αναλογία:

Ωστόσο, χωρίς έντονη προπόνηση για την επίτευξη του μέγιστου δυναμικού, η γενετική από μόνη της δεν είναι αρκετή

Ο ρόλος της γενετικής στην αθλητική απόδοση

Η προπόνηση, τα κίνητρα, η διατροφή είναι βασικά συστατικά για τη μεγιστοποίηση της απόδοσης ενός αθλητή
Τα γονίδια πιστεύεται ότι συμβάλλουν στο 30-80% της διαφοράς μεταξύ ατόμων σε παράγοντες που είναι καθοριστικοί για την αθλητική απόδοση όπως:

Δύναμη
Μέγεθος μυών
Σύνθεση μυϊκών ινών
Αναπνευστική χωρητικότητα
Αναερόβιο κατώφλι το οποίο είναι όταν συσσωρεύεται το γαλακτικό και ο αθλητής εξαντλείται
Καρδιακή παροχή (ικανότητα της καρδιάς να αντλεί αίμα γύρω από το σώμα σε δεδομένο χρόνο)
Ικανότητα του μυός να χρησιμοποιεί οξυγόνο και το ενεργειακό μόριο που ονομάζεται ATP:

Η αποτελεσματικότητα αυτής της διαδικασίας μετράται με τη VO2max η οποία δείχνει τη μέγιστη ποσότητα οξυγόνου που μπορεί να χρησιμοποιήσει ένα άτομο κατά τη διάρκεια έντονης άσκησης
Η VO2max είναι μια από τις βασικές δοκιμασίες για την καρδιαγγειακή ικανότητα ενός αθλητή

Ποιοι είναι διαφορετικοί τύποι μυϊκής συστολής;

Ισομετρική:

Οι μύες συστέλλονται με σταθερό μήκος, π.χ. το κράτημα ενός βάρους χωρίς να το μετακινούμε ή να ασκούμε ώθηση έναντι ακίνητου αντικείμενου

Ισοτονική:

Οι μύες συστέλλονται με συνεχή τάση, π.χ. ανύψωση του ίδιου βάρους στο εύρος κίνησης
Υπάρχουν δύο τύποι:

Μειομετρική:

Ο μυς βραχύνεται κατά τη διάρκεια της συστολής, π.χ. κάμψη δικέφαλου βραχιονίου και άρση βάρους από τη θέση έκτασης του αγκώνα μέχρι τον ώμο κάμπτοντας στον αγκώνα
Αυτή η συστολή απαιτείται για να ξεκινήσει μια κίνηση

Έκκεντρη:

Ο μυς επιμηκύνεται κατά τη συστολή π.χ. ανάστροφη κάμψη δικεφάλου, οπότε η προς τα κάτω κίνηση του βάρους από τη θέση κάμψης του βραχίονα προς τη θέση έκτασης του βραχίονα, εκτελείται αργά
Η έκκεντρη προπόνηση σε σύγκριση με τη μειομετρική έχει αποδειχθεί ότι προκαλεί μεγαλύτερη μυϊκή υπερτροφία, μυϊκή ισχύ και ευλυγισία, καθώς επίσης βοηθά στη θεραπεία των τενοντοπαθειών και την ισχυροποίηση των τενόντων
Οι έκκεντρες συστολές λαμβάνουν χώρα για να επιβραδύνουν και να σταματήσουν μια κίνηση

Ισοκινητική:

Οι μύες συστέλλονται με σταθερή ταχύτητα
Απαιτεί ειδικό εξοπλισμό

Πλειομετρική:

Ταχεία επιμήκυνση του μυός ακολουθούμενη από συστολή
Συχνά χρησιμοποιείται από τον αθλητή για να εκτελέσει άλματα ή υπερπήδηση εμποδίων ή να ασκήσει τη μέγιστη δύναμη σε μικρό χρονικό διάστημα π.χ. box jumps
Έχει αποδειχθεί ότι βελτιώνει τη δύναμη, την ταχύτητα, την ισχύ, την αλλαγή κατεύθυνσης, την ισορροπία, τα άλματα και την οστική πυκνότητα
Έχει αποδειχθεί ότι μειώνει τον κίνδυνο τραυματισμών κάτω άκρων στα ομαδικά αθλήματα
Ωστόσο, η δραστηριότητα αυτή πρέπει να εποπτεύεται και ο αθλητής να είναι σε καλή κατάσταση, καθώς οι ξαφνικές υψηλές δυνάμεις μπορούν να προκαλέσουν τραυματισμούς, αν εκτελεσθούν με εσφαλμένο τρόπο από κάποιον με ανεπαρκή δύναμη και πτωχή ιδιοδεκτικότητα

Τι είναι η μυϊκή θλάση;

Η μυϊκή θλάση (γνωστή και ως μυϊκό τράβηγμα) συμβαίνει όταν ένας μυς υφίσταται ρήξη ή υπερβολική διάταση
Συνήθως προκαλούνται λόγω κόπωσης ή βαριάς / ταχείας έκκεντρης συστολής
Οι θλάσεις μπορούν να εμφανιστούν σε οποιονδήποτε μυ, αλλά είναι πιο συνηθισμένες στην οσφύ, του αυχένα, τους οπίσθιους μηριαίους και τον ώμο
Τρεις τύποι μυών είναι πιο επιρρεπείς σε τραυματισμούς:

Μύες που διασχίζουν δύο αρθρώσεις:

Αυτά ονομάζονται επίσης διάρθριοι και ως εκ τούτου επηρεάζουν την κίνηση δύο αρθρώσεων ταυτόχρονα
Παραδείγματα διάρθριων μυών γύρω από το γόνατο είναι:

Ορθός μηριαίος – κύρια δράση του είναι η έκταση του γόνατος, δευτερεύουσα δράση είναι η κάμψη του ισχίου
Γαστροκνήμιος – κύρια δράση του είναι η πελματιαία κάμψη της ποδοκνημικής (προς τα κάτω κίνηση), δευτερεύουσα δράση είναι η κάμψη του γόνατος
Οπίσθιοι μηριαίοι - αποτελούνται από τον ημιτενοντώδη, τον ημιμεμβρανώδη, και τη μακρά κεφαλή του δικέφαλου - κύρια δράση είναι η κάμψη του γόνατος και δευτερεύουσα δράση είναι η έκταση του ισχίου

Ωστόσο, λειτουργικά, οι διάρθριοι μύες είναι σημαντικοί για τον έλεγχο της σύμπλοκης κίνησης όλου του άκρου και δρουν κατά κύριο λόγο με ένα έκκεντρο τρόπο, βοηθώντας την επιβράδυνση του σκέλους όταν αιωρείται προς τα εμπρός προετοιμάζοντας την επαφή με το έδαφος, όπως όταν τρέχουμε και βαδίζουμε
Η κίνηση μιας άρθρωσης θα διατείνει τον διάρθριο μυ ο οποίος μπορεί στη συνέχεια να χρειαστεί να συσπασθεί ισχυρά σε μια πολύ διατεταμένη θέση
Αυτή η έκκεντρη συστολή κατά τη διάρκεια μιας ταχείας κίνησης, όπως το σπριντ και το άλμα, είναι αυτή που προδιαθέτει αυτούς τους μυς σε τραυματισμούς

Μύες που συστέλλονται έκκεντρα:

Οι έκκεντρες συστολές είναι σημαντικές όταν περπατάμε και τρέχουμε επειδή ελέγχουν την κίνηση του άκρου επιβραδύνοντας την κίνησή του
Ο μυς απαιτείται να συσπασθεί ενώ ταυτόχρονα επιμηκύνεται (επομένως τίθεται υπό τάση) με ταχύτητα και εάν ο μυς δεν είναι αρκετά ισχυρός για να ανταπεξέλθει σε αυτήν την τάση, τότε μπορεί να προκύψει τραυματισμός

Μύες με υψηλότερο ποσοστό ινών τύπου II :

Δεδομένου ότι οι ίνες τύπου II παράγουν μεγάλη ποσότητα δύναμης σε σύντομο χρονικό διάστημα, είναι πιθανό να είναι πιο επιρρεπείς σε τραυματισμούς
Αυτές οι ίνες κυριαρχούν στους μύες που εμπλέκονται στο σπριντ που περιλαμβάνει κυρίως έκκεντρες συστολές
Οι πιο συχνά τραυματισμένοι μύες είναι αυτοί που έχουν και τα τρία χαρακτηριστικά όπως: οπίσθιοι μηριαίοι, γαστροκνήμιος, ορθός μηριαίος (το μόνο τμήμα του τετρακέφαλου που είναι διάρθριο)

Ποια είναι τα συμπτώματα μυϊκής θλάσης;

Αιφνίδιος πόνος
Αιμάτωμα
Οίδημα
Δυσκαμψία με μειωμένο εύρος κίνησης
Αδυναμία

Ποια είναι η θεραπεία της μυϊκής θλάσης;

Ανάπαυση:

Τις πρώτες μέρες πρέπει να προσπαθήσουμε να περιορίσουμε την κίνηση του προσβεβλημένου μυός
Μετά από αυτό, η κίνηση πρέπει να ξεκινήσει σταδιακά έτσι ώστε να αποφευχθεί η δυσκαμψία

Παγοθεραπεία:

Ο πάγος πρέπει να εφαρμόζεται αμέσως αλλά δεν πρέπει να εφαρμόζεται απευθείας στο δέρμα
Τυλίξτε μια σακούλα με μπιζέλια μέσα σε μαξιλαροθήκη ή πετσέτα
Εφαρμόστε για 20 λεπτά

Συμπίεση :

Η άσκηση πίεσης στον μυ με έναν κατάλληλα τυλιγμένο ελαστικό επίδεσμο θα βοηθήσει στη μείωση του οιδήματος και επομένως του πόνου
Αυτός δεν πρέπει να εφαρμόζεται πολύ σφιχτά, ώστε να μην επηρεάζει αρνητικά τη ροή του αίματος στην περιοχή καθώς και στο άπω τμήμα του άκρου

Ανύψωση:

Ανύψωση του τραυματισμένου άκρου πάνω από το επίπεδο της καρδιάς θα βοηθήσει στη μείωση του οιδήματος σε αυτήν την περιοχή

Πως μπορεί να μειωθεί ο κίνδυνος μυϊκών θλάσεων;

Να διατηρείτε τους μύες υγιείς, δυνατούς και ευλύγιστους καθ’ όλη τη διάρκεια της ζωής:

Αυτό θα βοηθήσει επίσης στη διατήρηση ισχυρών τενόντων, συνδέσμων και οστών

Προθερμανθείτε σταδιακά πριν ξεκινήσετε πιο επίπονες δραστηριότητες:

Δοκιμάστε και επικεντρωθείτε στη δυναμική διάταση πριν από μια άσκηση και στη στατική διάταση μετά από αυτήν (περισσότερες πληροφορίες σχετικά με αυτό μπορείτε να βρείτε στην ενότητα του προγράμματος πρόληψης τραυματισμών κάτω άκρων )

Ρυθμίστε την ένταση του προπονητικού σας προγράμματος σταδιακά παρεμβάλλοντας περιόδους ανάπαυσης και αυτές οι περίοδοι ανάπαυσης πρέπει να είναι μεγαλύτερες όταν το άτομο είναι λιγότερο σωματικά υγιές
Για τους μεσήλικες και τους ηλικιωμένους, αξίζει να αναζητήσουν ιατρική συμβουλή πριν από την έναρξη της φυσικής προπόνησης
Πρέπει να δίνεται σημαντική προσοχή στη σωστή τεχνική ανά πάσα στιγμή, ειδικά όταν σηκώνετε βάρη και πραγματοποιείτε δραστηριότητες υψηλής ενέργειας, π.χ. όσοι ασχολούνται με την πλειομετρία και τα ομαδικά αθλήματα
Εάν είστε υπέρβαροι προσπαθήστε να χάσετε βάρος πρώτα μέσω δραστηριοτήτων χαμηλότερης ενέργειας (ποδηλασία, κωπηλασία, cross-training) και κάνοντας δίαιτα πριν ξεκινήσετε δραστηριότητες υψηλότερης ενέργειας (τζόκινγκ) προκειμένου να ελαχιστοποιήσετε τις πιέσεις στις αρθρώσεις των κάτω άκρων
Ακούστε το σώμα σας:

Εάν δεν αισθάνεστε κάτι σωστό, σταματήστε και ζητήστε βοήθεια

Τι είναι ο τένοντας;

Οι τένοντες προσδένουν τους μύες στα οστά για να επιτρέψουν στον μυ να κινήσει το οστό
Κάθε μυς έχει δύο τενόντιες προσφύσεις σε ένα οστό:

Ο εγγύς τένοντας ονομάζεται έκφυση
Ο άπω τένοντας ονομάζεται κατάφυση

Οι τένοντες έχουν μια πολύ πυκνή, οργανωμένη και παράλληλη σειρά ινών κολλαγόνου
Οι τένοντες είναι ισχυρότεροι αλλά λιγότερο ελαστικοί από τους συνδέσμους

Τραυματισμοί τενόντων

Οι τραυματισμοί των τενόντων συμβαίνουν συχνότερα στη μυοτενόντια συμβολή:

Αυτή είναι η περιοχή όπου ο μυς μεταπίπτει σε τένοντα
Είναι επίσης η περιοχή με την μικρότερη αιματική παροχή και για αυτό τραυματίζεται συνήθως

Τι είναι η τενοντοπάθεια;

Πρόκειται για έναν χρόνιο τραυματισμό σε έναν τένοντα που οδηγεί σε αποτυχημένη απόκριση επούλωσης
Ο τένοντας δεν υφίσταται ρήξη, αλλά υπάρχει μια διαταραχή στην δομή του κολλαγόνου που τον καθιστά λιγότερο ισχυρό αλλά επίσης και πολύ επώδυνο
Η τενοντοπάθεια είναι διαφορετική από την τενοντίτιδα:

Η τενοντίτιδα είναι φλεγμονή του τένοντα
Στην τενοντοπάθεια δεν υπάρχει φλεγμονώδης αντίδραση
Δυστυχώς, πολύ συχνά οι ενέσεις στεροειδών χρησιμοποιούνται ακόμη για τη θεραπεία των τενοντοπαθειών παρά την έρευνα που επιβεβαιώνει ότι αυτό είναι επιζήμιο για την επούλωση

Η θεραπεία των τενοντοπαθειών περιλαμβάνει κυρίως:

Τροποποίηση δραστηριότητας κάνοντας λιγότερες από τις δραστηριότητες που επιδεινώνουν το πρόβλημα
Αξιολόγηση από κατάλληλα καταρτισμένο άτομο για την εκτίμηση της αιτίας της τενοντοπάθειας, π.χ. μυϊκή ανισορροπία γύρω από μια άρθρωση
Φυσιοθεραπεία με ασκήσεις για την αντιμετώπιση της μυϊκής ανισορροπίας
Φόρτιση του μυός του εμπλεκόμενου τένοντα με τρόπους που να τον καταστήσουν ισχυρότερο:

Αυτό θα βοηθήσει στην μεταβολή του κολλαγόνου τύπου III που βρίσκεται στις τενοντοπάθειες σε κολλαγόνο τύπου Ι που είναι αυτό που θα έπρεπε να έχει

Τι είναι ο σύνδεσμος;

Ένας σύνδεσμος είναι ένας ινώδης συνδετικός ιστός που συνδέει οστά με οστά
Ενώ υπάρχουν διάφοροι τύποι συνδέσμων, οι αρθρικοί σύνδεσμοι είναι οι πιο συνηθισμένοι και διασχίζουν τις αρθρικές επιφάνειες που συνδέουν τα οστά πάνω και κάτω παρέχοντας έτσι σταθερότητα στην άρθρωση
Οι σύνδεσμοι δεν είναι τόσο ισχυροί όσο οι τένοντες αλλά είναι πιο ελαστικοί
Οι συνδεσμικοί τραυματισμοί κυμαίνονται από ήπια διαστρέμματα με λίγες μόνο ίνες να έχουν υποστεί ρήξη έως πλήρεις ρήξεις που καθιστούν την άρθρωση ασταθή

Τι είναι το διάστρεμμα;

Τα διαστρέμματα χωρίζονται σε 3 βαθμούς
Διάστρεμμα 1ου βαθμού:

Μερικές διατεταμένες ίνες αλλά η άρθρωση είναι ακόμα σταθερή
Ήπιο έως ελάχιστο οίδημα

Διάστρεμμα 2ου βαθμού:

Μέτρια διάταση του συνδέσμου, αλλά συνολικά εξακολουθεί να είναι ακέραιος
Η κλινική εξέταση δείχνει αυξημένη χαλαρότητα του συνδέσμου, αλλά υπάρχει τελικό σημείο
Μέτριο οίδημα με αντιληπτή αστάθεια από τον ασθενή και πόνο κατά τη λειτουργία

Διάστρεμμα 3ου βαθμού:

Πλήρης ρήξη του συνδέσμου
Σημαντικό οίδημα και ευαισθησία
Μεγάλη αστάθεια χωρίς σταθερό τελικό σημείο όταν διατείνεται ο σύνδεσμος κατά την κλινική εξέταση

Ποια είναι η θεραπεία για τραυματισμού συνδέσμου;

Ίδιες θεραπευτικές αρχές ανάπαυσης, πάγου, ανύψωσης και συμπίεσης
Τα διαστρέμματα 1ου και 2ου βαθμού αντιμετωπίζονται συχνά με νάρθηκα ή κηδεμόνα για 4-6 εβδομάδες
Τα διαστρέμματα 3ου βαθμού είναι πιο πιθανό να χρειάζονται χειρουργική επέμβαση είτε για την επισκευή είτε για την ανακατασκευή του τραυματισμένου συνδέσμου

Μπορείτε να βρείτε περισσότερες σχετικές πληροφορίες εδώ:

Αρθρώσεις και Κίνηση

Mon, 30 Mar 2020 22:16:01 GMT

Τι είναι μία άρθρωση;

Μία άρθρωση σχηματίζεται όταν έρχονται σε επαφή δύο ή περισσότερα οστά τα οποία κινούνται μεταξύ τους

Ποιοι είναι οι διάφοροι τύποι αρθρώσεων;

Υπάρχουν τρεις βασικοί τύποι αρθρώσεων:

Ινώδεις:

Συγκροτούνται από ινώδη συνδετικό ιστό
Δεν υπάρχει αρθρική κοιλότητα μεταξύ των οστών
Δεν επιτρέπουν την κίνηση
Π.χ. μεταξύ των διαφόρων οστών του κρανίου

Χονδρώδεις:

Συνδέονται μεταξύ τους με χόνδρο
Επιτρέπουν τη μερική κίνηση - λίγο περισσότερη κίνηση από τις ινώδεις αρθρώσεις αλλά πολύ λιγότερο από τις υμενώδεις αρθρώσεις
Δεν υπάρχει αρθρική κοιλότητα μεταξύ των οστών
Περαιτέρω υποδιαιρούνται σε:

Συγχόνδρωση (πρωτογενής χονδρώδης άρθρωση):

Τα οστά συνδέονται με υαλώδη χόνδρο
Τα περισσότερα από αυτά είναι οι επιφυσιακές πλάκες και επομένως υπάρχουν μόνο στα παιδιά μέχρι την εφηβεία

Μόλις σταματήσει η ανάπτυξη, οι επιφυσιακές πλάκες οστεοποιούνται και έτσι συνενώνονται για να γίνουν συμπαγή οστά

Ένα παράδειγμα συγχόνδρωσης που παραμένει στην ενήλικη ζωή είναι αυτό μεταξύ της πρώτης πλευράς και της λαβής του στέρνου

Σύμφυση (δευτερογενής χονδρώδης άρθρωση):

Τα οστά συνδέονται με ινώδη χόνδρο
Βρίσκεται στο μέσο επίπεδο του σκελετού
Π.χ. η ηβική σύμφυση που βρίσκεται στο πρόσθιο τμήμα της πυέλου έχει ινώδη χόνδρο
Π.χ. οι μεσοσπονδύλιοι δίσκοι που βρίσκονται μεταξύ των σπονδύλων της σπονδυλικής στήλης

Υμενώδεις:

Είναι ο πολυπληθέστερος τύπος αρθρώσεων στο σώμα
Χαρακτηρίζεται από τρεις κύριες δομές:

Αρθρική κοιλότητα:

Ο κλειστός χώρος γύρω από τις αρθρικές επιφάνειες είναι γεμάτος με αρθρικό υγρό το οποίο είναι το λιπαντικό της άρθρωσης

Αρθρικός θύλακος:

Αποτελείται από ινώδη συνδετικό ιστό και σχηματίζει το τοίχωμα της άρθρωσης
Η εσωτερική επιφάνεια του αρθρικού θυλάκου επενδύεται από τον αρθρικό υμένα
Τα κύτταρα του αρθρικού υμένα παράγουν το αρθρικό υγρό

Αρθρικός χόνδρος:

Τα άκρα των αρθρούμενων οστών επενδύνονται από τον αρθρικό χόνδρο ο οποίος βοηθά στη μείωση της τριβής κατά την κίνηση
Αντίθετα με τις χονδρώδεις αρθρώσεις, οι χόνδροι σε κάθε οστό δεν είναι ενωμένος μεταξύ τους και επιτρέπει την κίνηση μεταξύ των οστών

Υπάρχουν 6 διαφορετικοί τύποι υμενωδών αρθρώσεων:

Σφαιροειδής άρθρωση:

Αποτελούνται από ένα σφαιρικό άκρο ενός οστού που αρθρώνεται με το κοίλο άκρο ενός άλλου οστού
Λόγω του σχήματος τους επιτρέπουν το μέγιστο εύρος κίνησης: κάμψη, έκταση, απαγωγή, προσαγωγή, στροφή, περιαγωγή
Π.χ. αρθρώσεις ώμου και ισχίου

Γωνιώδης άρθρωση:

Όπως ο μεντεσές μιας πόρτας, η πλειοψηφία της κίνησης που επιτρέπεται σε αυτές τις αρθρώσεις είναι σε ένα επίπεδο: κάμψη και έκταση
Π.χ. αγκώνας. Το γόνατο είναι κυρίως μια γωνιώδης άρθρωση αλλά είναι πιο περίπλοκη καθώς επιτρέπει επίσης κάποια στροφή και πρόσθια/οπίσθια μετατόπιση

Εφιππιοειδής άρθρωση:

Έχει το σχήμα σέλας αλόγου
Παρόμοια με τη γωνιώδη άρθρωση αλλά το ωοειδές σχήμα της σέλας παρέχει μεγαλύτερη εμβέλεια κίνησης
Επιτρεπόμενες κινήσεις: κάμψη, έκταση, προσαγωγή, απαγωγή και περιαγωγή
Δεν επιτρέπει αξονική στροφή
Π.χ. στη βάση του αντίχειρα (αποκαλούμενη πρώτη καρπομετακάρπια άρθρωση)

Κονδυλοειδής (ελλειψοειδής) άρθρωση:

Επιφανειακή βύθιση ενός οστού αρθρώνεται με το στρογγυλεμένο άκρο του άλλου οστού
Επιτρεπόμενες κινήσεις: κάμψη, έκταση, απαγωγή, προσαγωγή, περιαγωγή
Δεν επιτρέπει αξονική στροφή
Π.χ. μετακαρπιοφαλαγγικές αρθρώσεις της άκρας χείρας και μεταταρσιοφαλαγγικές αρθρώσεις του άκρου ποδός

Τροχοειδής άρθρωση:

Επιτρέπουν μόνο αξονική στροφική κίνηση
Π.χ. οι δύο κορυφαίοι αυχενικοί σπόνδυλοι (άτλας και άξονας)

Επίπεδη άρθρωση:

Επιτρέπει μόνο ολισθαίνουσα κίνηση μεταξύ μικρών οστών με επίπεδες επιφάνειες στο επίπεδο της αρθρικής επιφάνειας
Π.χ. μικρά οστά στον καρπό και στο πόδι

Λειτουργική ταξινόμηση των αρθρώσεων

Οι αρθρώσεις μπορούν επίσης να ταξινομηθούν ανάλογα με το βαθμό κίνησης που επιτρέπουν:

Συνάρθρωση:

Πρόκειται για ινώδεις αρθρώσεις
Επιτρέπουν μικρή ως καθόλου κίνηση

Αμφιάρθρωση:

Πρόκειται για χονδρώδεις αρθρώσεις
Επιτρέπουν μικρή κινητικότητα

Διάρθρωση:

Πρόκειται για υμενώδεις αρθρώσεις
Επιτρέπουν τη μεγαλύτερη κινητικότητα

Ανατομική Ορολογία

Όροι κατεύθυνσης

Άνω:

Προς το κεφαλικό άκρο του σώματος
Π.χ. το κεφάλι είναι άνω σε σχέση με το ισχίο

Κάτω:

Προς το κάτω άκρο του σώματος
Π.χ. το πόδι είναι κάτω σε σχέση με το θώρακα

Πρόσθιο:

Προς τα μπροστά
Π.χ. η επιγονατίδα βρίσκεται στο πρόσθιο τμήμα της άρθρωσης του γόνατος

Οπίσθια:

Προς τα πίσω
Π.χ. Τα αυτιά βρίσκονται οπίσθια της μύτης

Έσω:

Προς τη μέση γραμμή του σώματος
Π.χ. η μύτη είναι επί τα εντός (έσω) σε σχέση με το αυτί

Έξω:

Μακριά από τη μέση γραμμή και προς την περιφέρεια του σώματος
Π.χ. το αυτί είναι επί τα εκτός (έξω) σε σχέση με τη μύτη

Εγγύς:

Προς το σημείο προέλευσης ή τον κορμό του σώματος
Π.χ. το ισχίο είναι εγγύς του γόνατος

Άπω:

Μακριά από το σημείο προέλευσης ή τον κορμό του σώματος
Π.χ. η ποδοκνημική είναι άπω από το γόνατο

Επιπολής:

Προς την επιφάνεια του σώματος
Π.χ. το δέρμα είναι επιπολής του μυός

Εν τω βάθει:

Μακριά από την επιφάνεια του σώματος
Π.χ. οι μύες είναι εν τω βάθει του δέρματος

Ομόπλευρος:

Από την ίδια πλευρά του σώματος
Π.χ. το δεξί χέρι είναι ομόπλευρο του δεξιού γόνατος

Ετερόπλευρος:

Από την αντίθετη πλευρά του σώματος
Π.χ. το αριστερό γόνατο είναι ετερόπλευρο του δεξιού γόνατος

Μονόπλευρος:

Από τη μία πλευρά του σώματος
Π.χ. Η ανύψωση ενός βάρους με ένα μόνο χέρι είναι μια μονόπλευρη άσκηση

Αμφοτερόπλευρος:

Και στις δύο πλευρές του σώματος
Π.χ. Η άρση βάρους με τα δύο χέρια είναι μια αμφοτερόπλευρη άσκηση

Ραιβό:

Το άπω τμήμα είναι πιο κοντά στη μέση γραμμή από το εγγύς τμήμα
Π.χ. ραιβό γόνατο είναι όταν το πόδι είναι πιο κοντά στη μέση γραμμή από το γόνατο

Βλαισό:

Το άπω τμήμα είναι πιο μακριά από τη μέση γραμμή από το εγγύς τμήμα
Π.χ. βλαισό γόνατο είναι όταν το πόδι είναι πιο μακριά από τη μέση γραμμή από το γόνατο

Επίπεδα του σώματος

Στεφανιαίο (μετωπιαίο) επίπεδο:

Ένα κατακόρυφο επίπεδο που εκτείνεται από τη μία πλευρά στην άλλη
Π.χ. κοιτάζοντας κάποιον από μπροστά

Οβελιαίο επίπεδο:

Ένα κατακόρυφο επίπεδο που εκτείνεται από εμπρός προς τα πίσω
Π.χ. κοιτάζοντας κάποιον από το πλάι

Οριζόντιο (εγκάρσιο) επίπεδο:

Οριζόντιο επίπεδο που φέρεται σε γωνία 90 μοιρών ως προς τον επιμήκη άξονα του σώματος
Π.χ. κοιτάζοντας κάποιον από πάνω

Περιγραφή της κίνησης

Η κάμψη και η έκταση λαμβάνουν χώρα στο οβελιαίο επίπεδο:

Κάμψη (λύγισμα):

Μειώνει τη γωνία μεταξύ των τμημάτων του σώματος
Π.χ. η κάμψη του αγκώνα φέρνει την άκρα χείρα προς τον ώμο
Π.χ. η κάμψη του γόνατος φέρνει το άκρο πόδι προς το γλουτό
Η υπερκάμψη είναι υπερβολική κάμψη μιας άρθρωσης

Έκταση (τέντωμα):

Αυξάνει τη γωνία μεταξύ των τμημάτων του σώματος
Π.χ. η έκταση του αγκώνα φέρνει την άκρα χείρα μακριά από τον ώμο
Π.χ. η έκταση του γόνατος φέρνει το άκρο πόδι μακριά από το γλουτό
Η υπερέκταση είναι υπερβολική επέκταση μιας άρθρωσης

Η απαγωγή και η προσαγωγή λαμβάνουν χώρα στο στεφανιαίο επίπεδο:

Απαγωγή:

Μετακινεί το άκρο μακριά από το σώμα
Π.χ. η απαγωγή του ώμου είναι κίνηση του βραχίονα προς τα έξω μακριά από το σώμα
Π.χ. το άνοιγμα των δακτύλων του χεριού ή του ποδιού, μακριά το ένα από το άλλο

Προσαγωγή:

Μετακινεί το άκρο προς το σώμα
Π.χ. η προσαγωγή του ώμου είναι κίνηση του βραχίονα προς τα έσω προς το σώμα
Π.χ. η ένωση των δακτύλων του χεριού ή του ποδιού και η σύγκλειση του χάσματος ανάμεσα σε κάθε δάκτυλο του χεριού ή του ποδιού

Έξω και έσω στροφή:

Έξω στροφή:

Στροφή του άκρου έτσι ώστε η πρόσθια επιφάνεια του να στρέφεται μακριά από τη μέση γραμμή
Π.χ. η έξω στροφή του ισχίου φέρει την πρόσθια επιφάνεια του μηρού να κοιτάζει μακριά από τη μέση γραμμή ενώ το πέλμα του ποδιού κοιτάζει προς την μέση γραμμή

Έσω στροφή:

Στροφή του άκρου έτσι ώστε η πρόσθια επιφάνεια του να στρέφεται προς τη μέση γραμμή
Π.χ. η έσω στροφή του ισχίου φέρει την πρόσθια επιφάνεια του μηρού να κοιτάζει προς τη μέση γραμμή ενώ το πέλμα του ποδιού κοιτάζει μακριά από τη μέση γραμμή

Περιαγωγή:

Κίνηση με κυκλικό τρόπο
Π.χ. η περιαγωγή στην άρθρωση του ώμου περιλαμβάνει την κίνηση του βραχίονα σε κύκλο

Υπτιασμός και πρηνισμός:

Στροφική κίνηση στο αντιβράχιο ή το άκρο πόδι
Ο υπτιασμός φέρνει την παλάμη ή το πέλμα του ποδιού να κοιτάζει προς τα εμπρός
Ο πρηνισμός φέρνει την παλάμη ή το πέλμα του ποδιού να κοιτάζει προς τα πίσω

Μπορείτε να βρείτε περισσότερες σχετικές πληροφορίες εδώ:

Ανατομία και Λειτουργία των Οστών

Mon, 30 Mar 2020 21:38:52 GMT

Τι είναι το οστό;

Το οστό είναι ένας ζωντανός ιστός με τα δικά του αιμοφόρα αγγεία, ζωντανά κύτταρα, πρωτεΐνες και μεταλλικά στοιχεία
Απ οτελεί τον σκληρότερο ζωντανό ιστό του σώματος, είναι άκαμπτο και αποτελεί μέρος του σκελετού

Ποιο είναι το μεγαλύτερο και μικρότερο οστό στον άνθρωπο;

Το μακρύτερο οστό στο ανθρώπινο σώμα είναι το μηριαίο (η κνήμη είναι το δεύτερο μακρύτερο)
Το μικρότερο οστό στο ανθρώπινο σώμα είναι ο αναβολέας στο μέσο ους που έχει μήκος μόνο 3 mm
Το 99% του ασβεστίου του σώματος βρίσκεται στα οστά και τα δόντια
Αποτελείται από δύο συστατικά:

Οργανικά συστατικά:

40% ξηρού βάρους
Πολυάριθμες πρωτεΐνες:

Κολλαγόνο:

Αποτελεί το 90% των οργανικών συστατικών
Κυρίως πρόκειται για κολλαγόνο τύπου Ι
Παρέχει αντοχή εφελκυσμού (αντίσταση στην τάση)

Πρωτεογλυκάνες:

Παρέχουν αντοχή στη συμπίεση

Ανόργανα συστατικά:

60% ξηρού βάρους
Κύριο μέταλλο είναι ο υδροξυαπατίτης:

Παρέχει κυρίως αντοχή στη συμπίεση

Ποιοι είναι οι διάφοροι τύποι οστών;

Μακρά οστά:

Βρίσκονται στα άκρα και το μήκος τους είναι μεγαλύτερο από το πλάτος:

Άνω άκρο:

Αποτελείται από τον ώμο, τον βραχίονα, τον αγκώνα, το αντιβράχιο, τον καρπό, την άκρα χείρα
Τα μακρά οστά είναι το βραχιόνιο στο βραχίονα, η κερκίδα και η ωλένη του αντιβραχίου, τα μετακάρπια και οι φάλαγγες των δακτύλων της άκρας χείρας

Κάτω άκρο:

Αποτελείται από το ισχίο, το μηρό, το γόνατο, την κνήμη, την ποδοκνημική και το άκρο πόδι
Τα μακρά οστά είναι: το μηριαίο στο μηρό, η κνήμη και η περόνη στο πόδι, τα μετατάρσια και οι φάλαγγες των δακτύλων του άκρου ποδός

Βραχέα οστά:

Το μήκος και το πλάτος τους είναι παρόμοια
Έχουν σχεδόν κυβοειδές σχήμα
Παρέχουν σταθερότητα και κίνηση
Βρίσκονται στις αρθρώσεις της πηχεοκαρπικής και της ποδοκνημικής

Πλατιά οστά:

Είναι επίπεδα και πλατιά
Κρανίο
Στέρνος
Πλευρές

Ακανόνιστα οστά:

Σπόνδυλοι:

Είναι τα οστά της σπονδυλικής στήλης

Πύελος:

Αποτελείται από το λαγόνιο, το ηβικό και το ισχιακό

Σησαμοειδή οστά:

Είναι τα οστά που βρίσκονται μέσα σε έναν τένοντα ή μυ που ολισθαίνει πάνω από τις αρθρώσεις
Ονομάζονται έτσι επειδή μοιάζουν με σπόρους σησαμιού
Η λειτουργία τους είναι:

Η μείωση της τριβής στον τένοντα καθώς αυτός ολισθαίνει πάνω από οστικές προεξοχές
Η παροχή μηχανικού πλεονεκτήματος, αυξάνοντας το μοχλοβραχίονα της έλξης του τένοντα:

Αυτό σημαίνει ότι τα σησαμοειδή ενισχύουν τη δύναμη που ασκεί ο μυς
Η επιγονατίδα για παράδειγμα ενισχύει την ελκτική δύναμη του τετρακεφάλου κατά 30-40%

Παραδείγματα σησαμοειδών οστών:

Επιγονατίδα:

Το μεγαλύτερο σησαμοειδές οστό στο ανθρώπινο σώμα

Στους καμπτήρες τένοντες του αντίχειρα και του μεγάλου δακτύλου του άκρου ποδός

Πόσα οστά υπάρχουν στον ανθρώπινο σκελετό;

Κατά τη γέννηση, έχουμε περίπου 300 μαλακά οστά
Καθώς μεγαλώνουμε σε ηλικία αυτά τα μαλακά οστά οστεοποιούνται με εναπόθεση μετάλλων (ασβέστιο και φώσφορος) και πολλά από αυτά συνενώνονται
Υπάρχουν 206 οστά στο σκελετό των ενηλίκων που αποτελούν το 15% του βάρους του σώματος
Από αυτά εξαιρούνται τα δόντια και τα σησαμοειδή οστά τα οποία βρίσκονται μέσα σε τένοντες που ολισθαίνουν πάνω από οστικές προεξοχές
Ο ανθρώπινος σκελετός μπορεί να υποδιαιρεθεί σε:

Σκελετός του κορμού:

80 οστά
Βρίσκεται στον κεντρικό άξονα του σώματος
Κρανίο, σπόνδυλοι, πλευρά, στέρνο

Σκελετός άνω και κάτω άκρων:

126 οστά
Αποτελείται από τα οστά που σχηματίζουν τα άκρα με τα σημεία προσκόλλησής τους στον σκελετό του κορμού που ονομάζονται ζώνες:

Άκρα:

Άνω άκρα
Κάτω άκρα

Ζώνες - είναι τα σημεία πρόσδεσης των άκρων στον κορμό:

Πυελική ζώνη:

Σημείο πρόσδεσης του μηριαίου οστού του κάτω άκρου
Αποτελείται από το λαγόνιο, το ισχιακό και το ηβικό

Ωμική ζώνη:

Σημείο πρόσδεσης του βραχιονίου οστού του άνω άκρου
Αποτελείται από την κλείδα και την ωμοπλάτη

Πώς σχηματίζονται τα οστά;

Ο σχηματισμός των οστών (οστεογένεση ή οστεοποίηση) ξεκινάει στον 2ο μήνα της εμβρυϊκής ζωής και ολοκληρώνεται στα τέλη της εφηβείας
Η κλείδα είναι το πρώτο οστό που οστεοποιείται στο αναπτυσσόμενο έμβρυο (~ 5η εβδομάδα της κύησης)
Η κλείδα είναι επίσης το τελευταίο οστό που συνενώνεται πλήρως - κυρίως συμβαίνει στην ηλικία των 20 ετών, αλλά η διαδικασία μπορεί να διαρκέσει μέχρι και την ηλικία των 25 ετών
Προκύπτει μέσω δύο διαδικασιών:

Υμενογενής οστεοποίηση:

Η μεμβράνη συνδετικού ιστού που έχει εναποτεθεί αρχικά αντικαθίσταται απευθείας από οστίτη ιστό
Συμβαίνει κατά τον σχηματισμό πλατέων οστών, π.χ. κρανίο και κλείδα
Σε αντίθεση με την χονδρογενή οστεοποίηση, κατά την υμενογενή οστεοποίηση δεν υπάρχει παρουσία χόνδρου

Χονδρογενής οστεοποίηση:

Ο χόνδρος που έχει εναποτεθεί αρχικά αντικαθίσταται από οστίτη ιστό
Συμβαίνει κατά το σχηματισμό μακρών οστών (π.χ. μηρός και κνήμη) και των περισσότερων άλλων οστών
Η οστεοποίηση λαμβάνει χώρα σε δύο κέντρα:

Πρωτογενής πυρήνας οστέωσης:

Είναι η πρώτη περιοχή του οστού που αρχίζει να οστεοποιείται
Συνήθως εμφανίζεται πριν τη γέννηση
Βρίσκεται στο κεντρικό τμήμα κάθε αναπτυσσόμενου οστού
Στα μακρά οστά, η θέση του είναι στο κέντρο της διάφυσης

Δευτερογενής πυρήνας οστέωσης:

Εμφανίζεται μετά τον πρωτογενή πυρήνα οστέωσης κατά τα πρώτα χρόνια της ζωής
Βρίσκεται σε κάθε άκρο των μακρών οστών στις επιφύσεις
Η κατά μήκος αύξηση ενός μακρού οστού λαμβάνει χώρα στην επιφυσιακή πλάκα (συζευκτικός χόνδρος):

Αυτό είναι το σημείο που σχηματίζεται συνεχώς νέος χόνδρος ο οποίος στη συνέχεια οστεοποιείται
Η παρουσία χόνδρου σημαίνει ότι πρόκειται για αδύναμη περιοχή του αναπτυσσόμενου οστού, καθώς ο χόνδρος είναι πιο μαλακός και πιο αδύναμος από το οστό
Στις ακτινογραφίες, απεικονίζονται ως μαύρες γραμμές σε όλο το πλάτος των μακρών οστών και έτσι μπορούν να παρερμηνευθούν ως κατάγματα
Όταν η ανάπτυξη σταματήσει στην ηλικία περίπου των 20 ετών, ο χόνδρος των επιφυσιακών πλακών οστεοποιείται και συνενώνεται με το υπόλοιπο οστό

Ποια είναι τα διάφορα μέρη ενός μακρού οστού;

Ένα μακρό οστό μπορεί να χωριστεί σε τρία τμήματα:

Διάφυση:

Το μακρύ λεπτό μεσαίο τμήμα του οστού
Το μακρύτερο τμήμα του οστού
Ο φλοιός είναι παχύς και ισχυρός

Μετάφυση:

Περιοχή μεταξύ της διάφυσης και της επίφυσης
Περικλείει το συζευκτικό χόνδρο (επιφυσιακή πλάκα):

Θέση όπου το οστό αναπτύσσεται κατά τη διάρκεια της παιδικής ηλικίας
Ο συζευκτικός χόνδρος είναι χόνδρινος αλλά οστεοποιείται όταν σταματήσει η ανάπτυξη στην πρώιμη ενηλικίωση

Το οστό γίνεται ολοένα και πλατύτερο προς την επίφυση
Ο φλοιός είναι λεπτότερος
Έχει μια πλούσια αιματηρή παροχή, γεγονός που την καθιστά επιρρεπή στην εξάπλωση λοίμωξης μέσω της αιματικής κυκλοφορίας προς τη μετάφυση, προκαλώντας οστεομυελίτιδα

Επίφυση:

Μεγάλο στρογγυλεμένο άκρο του οστού που σχηματίζει την αρθρική επιφάνεια
Τμήμα του οστού από την αρθρική επιφάνεια ως το συζευκτικό χόνδρο
Διαχωρίζεται από τη μετάφυση μέσω του συζευκτικού χόνδρου

Δομική οργάνωση

Φλοιώδες (συμπαγές) οστό:

Βρίσκεται στην περιφέρεια του οστού:
Εάν ένα οστό παρομοιάζεται με ένα σωλήνα, το φλοιώδες οστό είναι το τοίχωμα του σωλήνα και το σπογγώδες οστό βρίσκεται μέσα στον σωλήνα
Αποτελεί το 80% του βάρους του σκελετού, παρά την πολύ μικρότερη αναλογία κατ’ όγκο από το σπογγώδες οστό
Το ισχυρότερο τμήμα του οστού αλλά και πιο εύθραυστο
Παρέχει αντοχή και προστασία στα οστά
Έχει χαμηλό ρυθμό μεταβολισμού άρα αναδιαμορφώνεται αργά
Η δομή είναι ιδιαίτερα οργανωμένη σε οστεώνες:

Κυλινδρικές δομές ευθυγραμμισμένες κατά μήκος των γραμμών τάσης στις οποίες εκτίθεται το οστό προκειμένου να μεγιστοποιηθεί η αντοχή του

Κάταγμα είναι η θραύση του οστού και ορίζεται ως ασυνέχεια στον φλοιό του οστού και έτσι η κατάσταση του σπογγώδους οστού δεν έχει σημασία όταν εξετάζεται αν ένα οστό έχει υποστεί κάταγμα

Δοκιδωτό (σπογγώδες) οστό:

Βρίσκεται μέσα στον αυλό του οστού
Λιγότερο ισχυρό από το φλοιώδες οστό αλλά πιο ελαστικό και πιο εύκαμπτο
Έχει υψηλό ρυθμό μεταβολισμού άρα αναδιαμορφώνεται ταχέως
Λιγότερο οργανωμένο από το φλοιώδες οστό με ένα χαλαρό οστικό δίκτυο
Το 30-90% του σπογγώδους οστού είναι πορώδες (έχει πολλές οπές) εντός του οποίου βρίσκεται ο μυελός των οστών
Παρά το γεγονός ότι αποτελεί το μεγαλύτερο τμήμα του οστού κατ’ όγκο, κατέχει μόνο το 20% του βάρους
Κατά τη διάρκεια της οστεοπόρωσης, αυξάνεται η πορωτικότητα του, δηλ. αποκτά περισσότερες και μεγαλύτερες οπές, άρα λιγότερο οστό ανά μονάδα όγκου (πυκνότητα)

Τύποι οστικών κυττάρων

Οστεοπρογονικά κύτταρα:

Προέρχονται από τα αρχέγονα μεσεγχυματικά κύτταρα
Βρίσκονται στον μυελό των οστών
Παράγουν τους οστεοβλάστες

Οστεοβλάστες:

Παράγουν νέο οστό
Ενεργοποιούνται από τη βιταμίνη D
Ρυθμίζουν τη δραστηριότητα των οστεοκλαστών

Οστεοκλάστης:

Ένα μεγάλο κύτταρο που επαναρροφά το υπάρχον οστό και απομακρύνει τους ανεπιθύμητους ιστούς
Προέρχεται από τα αρχέγονα αιμοποιητικά κύτταρα
Έχει μεγάλη σημασία στην οστική αναδιαμόρφωση, όπως λόγω των τάσεων που υφίσταται το οστό
Αποτελεί στόχο πολλών αντιοστεοπορωτικών φαρμάκων:

Αναστέλλοντας τη λειτουργία τους, απορροφάται λιγότερο οστό, αυξάνοντας έτσι την οστική πυκνότητα

Οστεοκύτταρα:

Ώριμα οστικά κύτταρα
Πρόκειται για πρώην οστεοβλάστες που παγιδεύονται εντός της οστικής θεμέλιας ουσίας που οι ίδιοι παράγουν
Πιο συνηθισμένος τύπος κυττάρων στα οστά ~ 90%
Σημαντικά για τη ρύθμιση των συγκεντρώσεων του ασβεστίου και του φωσφόρου

Ποιες είναι οι λειτουργίες των οστών;

Τα υγιή οστά είναι σημαντικά καθ’ όλη τη διάρκεια της ζωής μας
Τα οστά είναι ζωντανοί ιστοί και παίζουν ζωτικό ρόλο σε πολλές λειτουργίες:

Στήριξη:

Παρέχουν ένα πλαίσιο για την πρόσφυση των μυών μέσω των τενόντων τους
Οι σύνδεσμοι συνδέουν τα οστά με τα οστά και έτσι παρέχουν στήριξη μέσω της άρθρωσης

Κίνηση:

Σαν αποτέλεσμα αυτού του πλαισίου των μυών, των τενόντων και των συνδέσμων, τα οστά διευκολύνουν την κίνηση, δρώντας σαν μοχλοί
Οι αρθρώσεις λειτουργούν ως το κέντρο περιστροφής κατά μήκος του οποίου λειτουργεί ο μοχλός

Προστασία:

Τα οστά προστατεύουν ζωτικά όργανα:

Κρανίο – εγκέφαλος
Θωρακικός κλωβός - καρδιά και πνεύμονες
Σπόνδυλοι - νωτιαίος μυελός
Πύελος - εσωτερικά αναπαραγωγικά όργανα, ουροδόχος κύστη, κατώτερο γαστρεντερικό σύστημα

Αποθήκες μετάλλων:

Τα οστά λειτουργούν ως τράπεζα αποθήκευσης για ζωτικά μέταλλα όπως το ασβέστιο και ο φώσφορος
Όταν υπάρχει περίσσεια αυτών των μετάλλων, μπορούν να αποθηκευτούν στα οστά
Όταν το σώμα χρειάζεται μεγαλύτερες ποσότητες από αυτά τα μέταλλα, μπορούν να απελευθερωθούν από τα οστά αλλά πέρα από ένα σημείο αυτό θα προκαλέσει μειωμένη οστική πυκνότητα που θα έχει ως αποτέλεσμα αυξημένη ευθραυστότητα και αυξημένο κίνδυνο κατάγματος
Το ασβέστιο είναι απαραίτητο για τη σύσπαση των μυών και τη μετάδοση των νευρικών ώσεων

Παραγωγή αιμοποιητικών κυττάρων:

Ο ερυθρός μυελός βρίσκεται ανάμεσα στις κοιλότητες του οστού και αποτελεί τη θέση όπου τα αιμοσφαίρια σχηματίζονται από το πολυδύναμα αρχέγονα αιμοποιητικά κύτταρα:

Ερυθρά αιμοσφαίρια:

Μεταφέρουν οξυγόνο από τους πνεύμονες στο υπόλοιπο σώμα και επιστρέφουν διοξείδιο του άνθρακα από το σώμα στους πνεύμονες

Λευκά αιμοσφαίρια:

Καταπολεμούν τη μόλυνση

Αιμοπετάλια:

Βοηθούν στη δημιουργία θρόμβων για να σταματήσει η αιμορραγία

Αποθήκευση ενέργειας:

Τα λιπίδια αποθηκεύονται μέσα στον ωχρό μυελό των οστών
Ο ωχρός μυελός όπως και ο ερυθρός μυελός, βρίσκεται επίσης μέσα στις κοιλότητες του οστού
Αυτό το λίπος μπορεί να διασπαστεί και να χρησιμοποιηθεί για ενέργεια όταν απαιτείται

Μπορείτε να βρείτε περισσότερες σχετικές πληροφορίες εδώ: